Home

Dat een papieren wegenkaart een aanwijzing kan zijn dat je drugs vervoert, was nieuw voor mij

is redacteur van de Volkskrant.

Dat chauffeurs die anno 2025 een papieren wegenkaart open op de rechterstoel hebben liggen een zonderlinge indruk maken, was me bekend. Dat je met een wegenkaart een gebrek aan affiniteit met het digitale prachttijdperk etaleert aan iedereen die in je auto naar binnengluurt, kon ik ook prima begrijpen. Dat je met een wegenkaart douaniers een geheim teken geeft dat je drugs vervoert, moest ik leren aan de Deens-Zweedse grens.

Met intensieve autodoorzoekingen bij landgrenzen was ik redelijk bekend vóór ik via de Sontbrug van Kopenhagen naar Malmö reed: ik was bijna tien jaar correspondent in Oost-Europa. In al die jaren gebeurde het me echter nooit dat mijn auto er speciaal werd uitgepikt. Integendeel: vaak mocht ik doorrijden terwijl andere auto’s werden doorzocht (wat volgens mij onderstreept dat Oost-Europese douaniers een prima intuïtie hebben).

Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.

Wie Zweden binnenkomt via de Sontbrug, moet ongeveer 50 meter langzaam rijden tussen oranje verkeerskegels. De tientallen auto’s voor mij mogen aan het eind daarvan allemaal naar links. Ik mag naar rechts en mag een kwartier kijken naar een autodoorzoeking waar de landdouane van Azerbeidzjan nog een puntje aan kan zuigen. Na afloop zegt een gedrongen Zweedse douanier: ‘You can go.’

Meer dan nieuwsgierig vraag ik of mijn auto eruit werd gepikt omdat hij nogal oud en gedeukt is. De gedrongen douanier schudt zijn hoofd: ‘No, it was your road map.’

Denk even na: een niet al te domme drugssmokkelaar mijdt navigatie-apps om geen digitaal spoor achter te laten voor de politie. Ik opper dat een niet al te domme drugssmokkelaar zijn papieren wegenkaart bij een landsgrens toch wel even opbergt. De gedrongen douanier schudt zijn hoofd: ‘No, not always.’

Ik vertel hem dat ik sinds kort probeer de prachtige kunst van het kaartlezen niet te verleren en dat ik een rubriek heb over mijn geworstel met het digitale prachttijdperk. Op zijn gezicht zie ik iets in de richting van een glimlach: ‘So this was useful for you.’

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant columns

Previous

Next