“Lando, this is Zak from McLaren. Is this the world champion hotline? You did it! You did it! Awesome!”, klonk het jubelend over de boordradio toen de Brit de finish passeerde. McLaren-baas Zak Brown kon zijn emoties amper bedwingen. Norris zelf ook niet. Hij probeerde nog iets samenhangends terug te zeggen, maar kwam niet veel verder dan: “Dank jullie wel, jongens. Oh mijn god… Jullie hebben een jongensdroom doen uitkomen. Enorm bedankt. Ik hou van jullie. Ik hou van je, mam. Ik hou van je, pap. Bedankt voor alles.” En voor wie het nog niet had meegekregen, voegde hij er snikkend aan toe: “Oh, ik ben aan het huilen.” Door een geopend vizier probeerde hij zijn tranen weg te vegen.
Terwijl voor een vermogen aan vuurwerk de lucht in werd geschoten, reed Norris terug naar start-finish om het publiek te trakteren op een paar donuts. Nadat hij zijn auto had geparkeerd, de riemen had losgemaakt en het stuur netjes — zoals het hoort — had teruggeplaatst, klom hij op zijn McLaren en stak hij zijn beide armen omhoog. Max Verstappen was de eerste die hem feliciteerde, gevolgd door teamgenoot Oscar Piastri. Daarna waren moeder Cisca en vader Adam aan de beurt om hun zoon te omhelzen, alvorens Norris langs de pitmuur liep om het complete McLaren-team een high five te geven. Er volgden nog een serie knuffels — onder anderen van manager Mark Berryman en broer Oliver — waarna George Russell en Carlos Sainz de volgende F1-collega's waren die hem een hand gaven.
Toen hij daarna van de weegschaal afstapte en eindelijk zijn helm kon afzetten, kregen we voor het eerst zijn gezicht te zien. Terwijl de auto’s al van de grid werden geduwd, had voormalig McLaren-coureur David Coulthard de eer om de kersverse kampioen als eerste te interviewen. “Ik heb al een tijdje niet gehuild”, verontschuldigde Norris zich voor zijn tranen van blijdschap. ”Ik had niet gedacht dat ik zou huilen, maar ik deed het toch. Het is een lange reis geweest. Allereerst wil ik mijn jongens bedanken. Iedereen bij McLaren, mijn ouders...”
Een blik op zijn ouders zorgde ervoor dat hij opnieuw vol schoot. “Ik huil niet hoor!”, grapte hij. “Mijn moeder, mijn vader. Zij hebben me vanaf het begin gesteund.” Hij sloeg een hand voor zijn gezicht: “Ik lijk nu net een loser.” Coulthard stelde hem gerust: “Je ziet eruit als een winnaar.” Norris ging verder: “Het voelt geweldig. Ik weet nu een beetje hoe Max zich voelt! Ik wil Max en Oscar feliciteren, mijn twee grootste rivalen afgelopen seizoen. Het was een genoegen om tegen beide te racen. Het was een eer en ik heb veel van ze geleerd. Het was een lang jaar. Maar we hebben het geflikt.”
Na het interview volgde opnieuw vuurwerk en felicitaties van onder meer teambaas Andrea Stella en vriendin Magui. Piastri en Verstappen zaten intussen in de cool down room op Norris te wachten. Nadat ook Norris daar was aangekomen, kwam Formule 1-baas Stefano Domenicali langs om de top-drie van race én het seizoen persoonlijk te feliciteren. “Niet slapen, hè”, grapte de Italiaan. Verstappen sprak vervolgens duidelijk uit ervaring toen hij zei: : “Het wordt een lange nacht!”
Daarna volgde eindelijk de podiumceremonie. Norris zag er licht afgemat uit toen hij via de brug van het pitgebouw naar het podium boven het rechte stuk liep. Maar nadat hij zijn champagnefles op de voor hem karakteristieke manier – met een klap op de grond – had geopend, kon het feest voorzichtig beginnen. Voorzichtig, want op het podium volgde nog een interview, dit keer door voormalig wereldkampioen en eveneens oud-McLaren-coureur Jenson Button. Opnieuw sprak de Brit met oprechte verwondering: “Dit is zo surrealistisch. Ik heb hier zó lang van gedroomd. Je steekt zo veel van jezelf in een seizoen en je hebt ups en downs. Maar dat maakt allemaal niet uit, zolang jij maar degene bent die aan het einde bovenaan staat. En dat is gelukt dankzij een fantastisch team.”
Met ’We Are the Champions’ van Queen kwam er een einde aan de tv-uitzending, maar niet aan Lando’s avond. Hij werkte rustig de gebruikelijke tv-interviews af, gevolgd door de persconferentie van de FIA met de top-drie en daarna de speciale Champion’s Press Conference, die traditiegetrouw na een titelontknoping plaatsvindt. Daar nam de coureur uit Bristol ruim de tijd om de antwoorden van eerst host Tom Clarkson en daarna de geschreven media te beantwoorden.
De laatste vraag kwam van oud-collega Luke Smith: hoe gaat je dit vanavond vieren? “Ik wil vooral van dit moment genieten, want niet veel mensen krijgen de kans om mee te maken wat ik vandaag heb mogen ervaren. De impact die het heeft op anderen, het gevoel dat het bij hen losmaakt, dat maakt mij juist zo gelukkig. Dus ja, ik ga feestvieren. En goed ook. Ik hoop dat al mijn vrienden inmiddels al flink wat drankjes op hebben, want ik wil straks een feestje met hen vieren. En met mijn monteurs, mijn engineers... Kak, we hebben dinsdagochtend weer een test! Maar goed...” Met alle verplichtingen achter de rug kon Norris eindelijk écht gaan genieten van zijn kampioenschap. En als hij naar ome Domenicali heeft geluisterd, heeft hij afgelopen nacht vermoedelijk maar héél weinig geslapen.
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport