is verslaggever en columnist van de Volkskrant en schrijft veel over (sociale) media en emancipatie.
Op donderdag werd op X en daarbuiten volop gehoor gegeven aan een oproep om Marco Borsato-nummers de Top 2000 in te stemmen. Steeds stonden daar statements bij over de ‘valse beschuldigingen’, veelal van mensen die zeiden géén Borsato-fan te zijn. ‘Afbraak van de wokecultuur!’, schreef @palingpopulist. Ook media-expert Victor Vlam (die inmiddels ook op tv mag, een misstand die we dan weer niet bij een rechter kunnen aanvechten) zei dat hij ‘geen fan is’, maar wel kaartjes zou kopen voor Borsato’s concert. Veel plezier.
Op andere plekken heerste onzekerheid: hoe moet je dit spektakel nou verslaan? Het recht heeft gesproken, hoorde je donderdag bij alle praatprogramma’s, van RTL Boulevard tot Vandaag Inside. Is het bewijs te dun, dan past vrijspraak, en de zaak van het OM was niet sterk. Maar, werd daar steeds bij gezegd: de rechter heeft níét gezegd dat Borsato onschuldig is, alleen dat het bewijsminimum niet is gehaald. En dan ging het algauw weer over die appjes en de lingerie, dingen die buiten de rechtszaal toch moreel veroordeeld moesten worden.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Het blijft de vraag wie er nou eigenlijk gebaat was bij deze rechtsgang, als er zo’n etterende zweer achterblijft. Niet de aangeefster, wier verklaring volgens de rechter niet onbetrouwbaar werd geacht (er waren wel kanttekeningen), en die door Borsato-fans en anti-wokeridders voor jokkebrok wordt uitgemaakt. En toch ook niet Borsato, die (tenzij dat in hoger beroep anders loopt) is vrijgesproken, maar voor een ander publiek altijd een vies luchtje om zich heen zal houden.
Mijn vrees is dat deze zaak de toch al overspannen sfeer rondom misbruikzaken geen goed heeft gedaan; mensen die bang zijn voor de onevenredig grote schade van publieke beschuldigingen, zien hun gelijk bewezen in deze reststank. Tegelijk zitten er talloze mensen thuis op de bank, die slachtoffer zijn van misbruik of dat nog worden, en zien hoe het kan aflopen als je daar werk van maakt.
Mijn hoop is dat de advocaten het dan een beetje droog en netjes houden. Dat ze niet willens en wetens in dat krachtenveld gaan zitten peuren. Toch zag ik bij RTL Boulevard Carrie Knoops, een van Borsato’s advocaten, die voor de rechtszaal een tros microfoons onder haar neus kreeg.
Ze had het kunnen houden bij: fijn, deze uitspraak, tevreden met onszelf, goeiedag allemaal. Maar ze kon het niet laten om na te pleiten: ‘Mensen kunnen zich niet voorstellen wat het met een mens doet als je valselijk beschuldigd wordt. Hoe kun je iets bewijzen wat niet gebeurd is? Dat is het allerergste wat je kan overkomen, behalve doodgaan.’
Zo, zo. Dat is alleen uit niets gebleken. Een vrijspraak wegens gebrek aan bewijs betekent niet dat de beschuldiging vals is, dat weten de Knoopsen ook wel. Met deze uitspraak sorteren ze misschien wel voor op een smaad- en lasterzaak (volgend uit de aangifte die Borsato in 2021 deed) die deze horrorshow nog verder kan verlengen.
Die avond zaten de Knoopsen weer bij Pauw & De Wit, waar ze in oktober ook langskwamen om de moeder als een soort seksmonster af te schilderen – de rechter wees er in de uitspraak nog fijntjes op, dat het tijdens en buiten de zitting veel over irrelevante dingen was gegaan.
En de Knoopsen werken ook nu nog noest door aan deze mediastrategie. Carrie Knoops voegde er braaf aan toe dat slachtoffers beslist wél tot actie moeten overgaan: ‘Zorg dan zo snel mogelijk voor onderzoekjes of elementen die maken dat je kunt bewijzen dat het gebeurd is.’
Bewijs, bewijs, bewijs – verstandig, ja. Maar weet ook, dat als je dan naar de politie gaat, en je het allemaal doorzet ondanks de minieme kans dat het wat oplevert, dat er nog altijd meer dan genoeg ruimte is voor mensen op tv en zelfs voor keurige advocaten om je impliciet en expliciet voor leugenaar uit te maken.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns