Vijf oud-Mollen en vijf oud-kandidaten gaan in Portugal op jacht naar de saboteur in het jubileumseizoen van Wie is de Mol? NU.nl spreekt wekelijks met de afvallers. Vandaag: Anne-Marie Jung en Jurre Geluk.
Het jubileumseizoen nadert zijn climax, maar met nog zes kandidaten in het spel moeten er nog flink wat deelnemers het veld ruimen. Waar tot nu toe vooral oud-kandidaten sneuvelden, was het zaterdag de beurt aan twee oud-Mollen.
"Het is een seizoen waarin de sfeer heel goed was, maar het spel keihard werd gespeeld", vertelt Geluk als hij samen met Jung in gesprek is met NU.nl. "Ik moest wel wennen aan het maken van de test, dat was nu echt belangrijk", vertelt Jung. "De vorige keer kon je gewoon willekeurig klikken en moest je doen alsof je heel erg nadacht."
Hoe kijken jullie terug op deze tweede kans?
Jung: "Met gemixte gevoelens. Het is een bijzonder seizoen met bijzondere opdrachten. Elke aflevering is er wel een terugblik naar het verleden, dat maakt het voor de Molfans heel leuk. Maar het avontuur had voor mij nog wel even mogen duren."
Geluk: "We hebben het allemaal al een keer meegemaakt, dus we waren minder bang. Nog een keer mee mogen doen aan dit geweldige programma voelt als een cadeau. We waren intens blij, maar ook door de wol geverfd. Je weet wat je kan verwachten. Omdat de sfeer goed was, durfden we als groep meer risico's te nemen. Het spel werd harder gespeeld."
Ik merkte dit seizoen dat kandidaten vaker dan ooit dingen achterhouden voor elkaar. Heeft dat geholpen?
Jung: "Als oud-Mollen hadden we direct al een bondje. We trokken vanaf het begin wat meer samen op. Daarom hebben Kim (Pieter, red.) en ik ook niets verteld aan de andere deelnemers over de opdracht die we speelden met voormalig presentator Pieter-Jan Hagens. Kennis is macht. Maar of het genoeg was? Ik lig er niet voor niets uit."
Geluk: "Ik denk ook dat oud-Mollen een voordeel hebben. Als Mol leer je hoe een kandidaat denkt, maar ook andersom. Je hebt het van beide kanten gevoeld."
Hoe is het om alle opdrachten te spelen maar dit keer ook ook te moeten speuren naar de Mol?
Geluk: "Doordat je het spel kent, merk je duidelijk wanneer mensen raar doen. Bij groepsopdrachten kun je goed zien wie er aan het klooien is. Dat begon direct bij de eerste opdracht al waar we als oud-Mollen samen waren. Maar bij ieder opvallend moment denk je: is dit Mol-gedrag of een kandidaat die wil mollen?"
Jung: "Ik vond het geweldig om de spellen te spelen zonder te weten wat er ging komen. Je kan je er heerlijk in verliezen. Bijvoorbeeld die knop bij de test. Je weet niet wat anderen gaan doen. Je wil drukken, want dan zie je misschien de Mol? Maar wat doen de anderen? Het is een constante mindfuck."
Iedereen krijgt aan het begin de vraag: wil je de Mol zijn of niet? Wilden jullie het spel nog een keer spelen als saboteur of dit keer als kandidaat?
Jung: "Ik wilde níét de Mol zijn. Dit keer ervaren hoe het is om kandidaat te zijn. Op jacht naar de Mol en geld verdienen voor de pot. Dat liet ik misschien teveel merken. Maar het is zenuwslopend hoor. Je weet dat je er elk moment uit kunt vliegen. Dat was in 2012, tijdens mijn eerdere deelname, natuurlijk anders. Toch was ik als kandidaat meer ontspannen dan als Mol."
Geluk: "Ik wilde juist wél de Mol zijn. Dat is het enige scenario wat ik ken. Als kandidaat ben je de hele dag bang dat je eruit gaat, dat je iets verkeerd opschrijft, de verkeerde mensen verdenkt. Ik vond dat zo eng. Als Mol weet je tenminste wat er gaat gebeuren en waar je aan toe bent. Ik heb elke nacht een kwartier minder geslapen van de stress."
Deze aflevering verlieten twee mensen het spel. Wat dachten jullie toen je dat hoorde?
Jung: "Je probeert iedereen te lezen, ook als de camera's uitstaan. Maar iedereen was extreem goed voorbereid. De laatste test was zó stressvol, ondanks dat je je aantekeningenboekje erbij mocht houden. Je bent moe, je reist veel. Ik heb zelfs een vraag op mezelf ingevuld. Ja, die is natuurlijk sowieso fout".
Geluk: "Het was echt een moeilijk punt. Je probeert te spreiden en je test niet te veel op één verdachte in te zetten. Maar toen ik hoorde dat er twee mensen weg moesten, dacht ik: 'Nu gaan er koppen rollen'. Ik ben toen meer op één persoon gaan zitten. Of dat goed was, weet ik nog steeds niet."
Source: Nu.nl algemeen