DEN HAAG - Haar moeder vond dat Patricia Steur maar gewoon naar Schroevers moest, want vrouwen in de jaren zeventig die fotograferen...? Na de opleiding directiesecretaresse kreeg ze een 'belachelijk' goede baan aangeboden bij een Amerikaans bedrijf. Gelukkig plantte de Haagse zanger Barry Hay een ander zaadje: 'Patries, maar jij vindt fotografie toch zo leuk, waarom ga je dat niet doen?'
Vijftig jaar later is Patricia Steur de zanger van Golden Earring nog steeds dankbaar: 'Barry Hay heeft mij heel erg gestimuleerd. Hij heeft mij mijn eerste fotoboek gegeven. Toen zei hij: ik heb een bandje boven me wonen. Dat heette Molesters. Kan je niet hun eerste elpeehoes maken? Dat is echt de eerste foto die ik heb gemaakt, bij een bunker in Scheveningen. Nou, dat is echt een super te gekke foto geworden, al zeg ik het zelf.'
De rest is geschiedenis, en afgelopen week presenteerde de Haagse fotograaf het ruim drie kilo zware fotoboek Hungry Eyes. In dit overzichtswerk staan uiteraard foto's van vele wereldberoemde popartiesten, maar ook van wereldleiders als de Dalai Lama en bisschop Desmond Tutu en de twee bekende mannen met wie ze getrouwd is geweest: tattoo-koning Henk Schiffmacher en Erik Hazelhoff (de zoon van de Soldaat van Oranje).
Waar komt de titel Hungry Eyes vandaan? Steur: 'Het betekent hongerige ogen, die heb ik natuurlijk ook. Het is mijn Indianennaam, die heb ik gekregen van een Native American tijdens een bijeenkomst van de Maori's in Nieuw-Zeeland. Opeens staat er zo'n lange, knappe man voor mij met lang haar, donkere ogen. Hij zegt: you, hungry eyes, I have something for you.'
Uit de suède buidel die ze krijgt haalt ze een prachtige ketting, maar als ze hem wil bedanken is hij verdwenen: 'In de grote menigte, heel jammer, ik heb hem nooit meer teruggevonden. Misschien als hij dit leest, mag hij zich melden.'
De carrière van de 77-jarige fotograaf uit Den Haag neemt een vlucht als Hay haar introduceert bij de bekende popfotograaf Claude van Heije: 'De beste ever. Daar ben ik toen voor gaan werken. Wat ik ook veel deed was concerten fotograferen. Muziek is mijn liefde. Ik was als enige, bijna als enige dame, meestal met de jongens alleen.'
Dat heeft zo z'n voordelen, want ze wordt met alle egards behandeld: 'Jij mag naar voren toe. Ach, ga jij maar hoor, meisje. Niet wetende dat ik een koffer van staal had, waar ik mijn camera in had en waar ik op kon staan. Dat vonden ze minder leuk toen.'
Ook backstage profiteert ze optimaal. Waar de deur gesloten blijft voor haar mannelijke collega's, krijgt Steur wel een voet tussen de deur.
'Niemand mocht naar binnen. Maar die gast kijkt me zo van top tot teen aan: maybe you can come in. Ik zeg: okay, but I'm here for the picture. No hanky panky. En de volgende keer liet ik hun de foto dan zien en dan mocht ik op het podium fotograferen en altijd weer achteraf backstage.'
Aan verleidingen geen gebrek, maar Steur is nooit met een artiest het bed ingedoken: 'Nee, gek genoeg heb ik dat nooit gehad, want ik denk, dat loopt verkeerd af. Dat is niet goed voor je reputatie. En ik had altijd een leuke vriend of man. Dus ik had totaal geen behoefte om vreemd te gaan.'
Sting, Chris Isaak, Debby Harry, Willy DeVille, Steve Ray Vaughn, zomaar wat namen van artiesten die ze op de gevoelige plaat heeft vastgelegd. Wereldberoemd is de foto met de Amerikaanse band Red Hot Chili Peppers. Dat is waar tattoo-koning Henk Schiffmacher om de hoek komt kijken.
'Daar ben ik van 1980 tot 1990 mee getrouwd geweest. Er kwamen natuurlijk heel veel bands naar hem toe. En die bleven dan slapen, want dan hoefden ze geen hotel te betalen. Dus de Red Hot Chili Peppers ook. En dan nam ik ze mee naar mijn studio, waar we boven woonden.'
'Ik ben ze aan het fotograferen. Allemaal leuk. Op een gegeven moment draaien ze zich om, gaan ze smoezen en kleden ze zich uit. Ik denk: wat krijgen we nou? Niet dat ik snel onder de indruk ben, maar toch. En ze draaien zich in één klap om en gelukkig hebben ze sokken om hun kroonjuwelen gedaan. Gelukkig ben ik altijd ready to shoot.'
Een andere bekende foto staat op de cover van Hungry Eyes: die van Andy Warhol. Als ze tijdens een televisie-interview zegt dat ze de Amerikaanse kunstenaar graag wil fotograferen, meldt haar vriendin, het model Apollonia van Ravenstein zich. 'Zij zegt: ik ken Andy Warhol, dus we kunnen zo naar hem toe.'
Zo gezegd, zo gedaan. Jammer alleen dat de modefotograaf Bart van Leeuwen ook meegaat: 'Ik had geen echt één-op-ééntje gehad met Andy Warhol. Dus ik omhels hem als laatste. Ik zeg: thank you so much Andy, but can I steal two more minutes? Hij zegt: sure. En we gaan naar boven met mijn camera. Hij kijkt in de camera, vrat die camera zowat op. Nou heerlijk, dus ik klik en dat is zo'n magisch moment.'
Minder magisch is de fotosessie met haar grote idool: Mick Jagger, de zanger van The Rolling Stones. 'Ik had een studiootje opgezet in het Amstel Hotel, lampje, achtergrondje en camera stonden klaar. Hij hoefde alleen maar even langs te komen. Vijf minuten. Dat was ook afgesproken met het management. Komt die hoteldirecteur naar me toe, heel arrogant. Ik zei: ik heb dit afgesproken. Hij: niks mee te maken, we gaan hier helemaal niks doen.'
Ze kan praten wat ze wil, maar hij is onverbiddelijk. 'Ik zal niet herhalen wat er allemaal is gezegd, maar het het ging niet door. Maar weet je, ik ben 77 en nog fit. Hij is over de tachtig en ook nog fit, dus ik ga hem volgend jaar fotograferen. Dat heb ik nu gewoon besloten.'
Haar huwelijk met Schiffmacher loopt uiteindelijk op de klippen: 'Henk moest op een gegeven moment kiezen: de coke of ik. Toen zei hij: de coke.'
Bij een fotosessie met de Soldaat van Oranje ontmoet ze zijn gelijknamige zoon, Erik Hazelhoff: 'Er sprong een vonk over en dus was het einde verhaal met Henk. Ik ben twintig jaar getrouwd geweest met Erik.'
Hazelhoff overlijdt in 2010 door ziekte. Een pijnlijk verlies, maar in 2016 ontmoet ze via haar collega Govert de Roos de graficus Theo Maijenburg : 'Het klikte meteen. We werken ook samen, dat is nog het allerleukste. Hij is grafisch ontwerper, maar kan ook fotograferen en heel mooi boeken in elkaar zetten.'
Behalve een dierbare vriendschap heeft ze aan het huwelijk met Schiffmacher ook een liefde voor tattoos overgehouden.
'Ik ben gefascineerd door inheemse tatoeages. In 1979 was tattoo alleen voor zeelui en lichtekooien, niet voor de gewone mens. Maar rocksterren hebben het fashionable gemaakt. Het taboe doorbroken.'
Misschien heeft het ook met haar Indische roots te maken, maar ze vindt het belangrijk om tattoos te vereeuwigen. Daarvoor reist ze de hele wereld rond en komt ze in aanraking met Native Americans, Maori's, Indo's en Molukkers: 'Henk had Gordon Toi naar Nederland gehaald om te tatoeëren. Hij vroeg mij om zijn clan te fotograferen. Uiteindelijk ben ik daar vijftien jaar op rij geweest.'
Trots is ze op het dubbelportret van dj en radiopresentator Kingi: in zijn oorspronkelijke kleding én in een pak met das en de Financial Times. In Nieuw-Zeeland raakt ze ook gefascineerd door de manier waarop Maori leven: 'Zij hebben een hele hechte, matriarchale gemeenschap. Dus die vrouwen hebben zeker wat te zeggen. Ze zijn heel stoer die Maori-vrouwen. Dat spreekt mij wel aan!'
Source: Omroep West Den Haag