is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Laten we eerlijk zijn: het lezen van het vorige week verschenen boek Het Ajax-DNA, van twee journalisten van Het Parool, was een worsteling. Het was bijna net zo zwaar als een wedstrijd van Ajax uitzitten, hetgeen menig supporter ook niet meer lukt, zo bleek zaterdag opnieuw toen tijdens Excelsior-thuis (1-2) een soort eindsprint ontstond om het stadion voortijdig te verlaten.
Een worsteling dus. Niet omdat het een slecht boek is, want het is een toonbeeld van gedegen journalistiek. De mannen hebben met tientallen lieden gesproken en de sportieve, financiële en morele ellende van de laatste jaren nog eens keurig op een rij gezet in chronologische volgorde, wat het iets simpeler maakt om alle ongein enigszins te begrijpen.
Maar het is ook vrij eentonig, vooral omdat al die gewichtigdoenerij zo ongekend irritant is en het zo weinig over voetbal zelf gaat. Al dat geleuter over bestuurslagen. Al die mensen die zichzelf zo belangrijk vinden dat het gewoon lachwekkend is. Nou ja, het is ook wel raar. Ze vinden zichzelf belangrijk, hoewel ze tegelijkertijd unaniem willen blijven. Want ja, stel je voor dat je sneuvelt als overlever, zelfs als de vraag opportuun is of overleven nog zin heeft.
Van andere clubs weten we niet eens wie in de rvc zitten en zo hoort het te zijn. Wat een gênante praatclub is Ajax geworden, een broeinest van roddel en achterklap. Je staat op een zaterdag van weer zo’n wezenloze wedstrijd, tegen Excelsior dus, met de familie Nouri te praten in een zaal met veel bier, en het valt op hoe waardig de familieleden hun lot dragen, terwijl hun Appie verkeerd is behandeld door de toenmalige clubarts. Ja, de familie is financieel gecompenseerd na een lange procedure, maar de schaterlach van hun kind krijgen ze nooit meer terug.
Al dat waardig gedragen leed steekt zo schril af tegen de ego’s van betweterige mannetjes, van al dat geneuzel over Ajax-DNA. Terwijl het voetbal van de club al tijden meestal niet eens in de buurt komt van welk DNA dan ook. Zou DNA soms iets anders betekenen in dit verband? Duidelijk Niet Amsterdam? Het rapport van Berenschot, over de onvriendelijke sfeer voor vrouwen, was de belangrijkste journalistieke vangst in het boek, met details over het gedrag van voormalig technisch directeur Marc Overmars die te gênant zijn om telkens op te diepen.
Het voetbal dan. Zo doods als de sfeer in het stadion is. Op de raarste momenten gaan supporters een broodje halen. Ze nemen het voetbal voor kennisgeving aan. En denken ze bij Ajax werkelijk dat de al onder de ontslagen John Heitinga aan de staf toegevoegde Fred Grim Ajax naar betere tijden leidt? Fred Grim is een aardige man hoor, maar allereerst is hij een voormalige doelman, en het is zelden voorgekomen dat een doelman uitgroeide tot meer dan een gemiddelde trainer.
Fred Grim is gewoon Fred Grim, geen crisismanager. En dan zetten ze Denny Landzaat, nog zo’n braverik, als nieuwe pion in de staf. Dinsdag Benfica-thuis in de Champions League. Twee clubs zonder punten. Grim tegen Mourinho. Nou, dan weten we het wel. Succes met je DNA.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns