Anna Boersma is dit seizoen dé schaatsverrassing op de 500 meter. De 24-jarige Friezin maakte in Salt Lake City op indrukwekkende wijze haar wereldbekerdebuut, terwijl ze ruim een jaar geleden haar voorste kruisband afscheurde. Zonder kruisband schaatst ze sneller dan ooit.
Boersma heeft aanvankelijk geen idee wat ze heeft gedaan als ze in Salt Lake City voor de zoveelste keer dit seizoen een persoonlijk record rijdt. "Ik wist niet wat mijn tijd was, maar zag mijn coach Ian Steen heel hard juichen", vertelt ze vanuit Noord-Amerika aan NU.nl.
Niet veel later beseft Boersma dat ze een toptijd van 37,11 seconden heeft gereden op de snelste ijsbaan ter wereld. Slechts twee Nederlandse vrouwen waren ooit sneller op de kortste sprintafstand: kersvers wereldrecordhouder Femke Kok en Thijsje Oenema. Jutta Leerdam hoort niet in dat rijtje.
Het is voor Boersma het vijfde persoonlijke record van dit seizoen en dat valt ook de andere schaatsers op. "Jij schaatst zó hard. Hoe krijg je dat voor elkaar?", vragen meerdere schaatsers na haar tweede 500 meter.
"Van een kruisband scheuren ga je heel hard schaatsen", is het antwoord van Boersma, die geen grapje maakt. Ze is sneller dan ooit sinds ze vanaf de zomer van 2024 zonder voorste kruisband schaatst bij de nieuwe ploeg Team Staan CTS GROUP.
Als Boersma in augustus 2024 vanuit een diepe squat een halterstang met flink wat gewicht omhoog tilt, voelt ze plots pijn in haar knie. Ze schrikt en vraagt zich af wie in het krachthonk van Thialf een gewicht op haar rechterknie heeft laten vallen. Want zo voelt het.
Boersma laat de halterstang vallen en kijkt naar haar knie. "Toen wist ik meteen dat het foute boel was", vertelt Boersma. Er is niets op haar knie gevallen, maar haar rechterknie is plotseling naar binnen geklapt. "Het voelde alsof iemand heel hard tegen mijn knie schopte."
Aanvankelijk wordt Boersma door de fysiotherapeut en de spoedeisende hulp naar huis gestuurd. De schade lijkt mee te vallen, maar twee weken later blijkt het toch mis te zijn. Boersma heeft haar voorste kruisband gescheurd.
"De sportarts zei na de uitslag van de MRI-scan dat ik geopereerd moest worden als ik ooit weer wilde schaatsen." Gek is dat niet, want topsporters met een gescheurde kruisband worden vrijwel altijd gelijk geopereerd. Maar Boersma kiest voor een andere aanpak.
Na de MRI-scan besluit Boersma bij haar ouders langs te gaan. Het toeval wil dat haar vader liefst drie Elfstedentochten reed zonder voorste kruisband. "Hij heeft mij het goede voorbeeld gegeven en inspireerde me", vertelt Boersma.
Ze vraagt advies aan haar vader, die Boersma geruststelt. Haar vader kon zonder voorste kruisband nog prima schaatssprongen uitvoeren en ook de juiste schaatshouding aannemen was geen probleem. "Zijn ervaringen gaven mij vertrouwen. Hij tennist nu zelfs zonder kruisband."
Boersma besluit na het gesprek met haar vader, de sportarts en de orthopeed niet onder het mes te gaan. "Ik vond het idee dat ik er een jaar uit zou liggen heel moeilijk. Ik voelde aan alles dat die operatie niet nodig was. De orthopeed en de sportarts zagen ook dat ik in tegenstelling tot andere gevallen snel vooruitging. Ik kon zelfs al op één been staan. Ik ben blijkbaar een uniek geval."
Boersma gaat in behandeling bij een fysiotherapeut en staat acht weken na haar kwetsuur alweer op het ijs. "Ik moest alle spieren en pezen rondom mijn knie zodanig sterker maken, dat die alle klappen kunnen opvangen in plaats van mijn kruisband."
"Ik ging vier keer per week naar de fysio en heb daar mijn vertrouwen volledig teruggekregen", vertelt Boersma, die zonder brace op het ijs staat. "Ik hoef alleen een brace te dragen tijdens de krachttrainingen."
Sindsdien schaatst Boersma sneller dan ooit. "Ik hoor van mensen om mij heen dat ik na die kruisbandblessure veel mooier ben gaan schaatsen. Technisch is het ook beter en efficiënter. Ik schaats nu veel meer vanuit mijn heupen", legt Boersma uit. "Daar word ik zonder die kruisband toe gedwongen."
Het aanpassen van haar techniek betaalt zich dit seizoen uit. Op de NK afstanden verraste Boersma met een tweede plek op de 500 meter. Zo plaatste ze zich voor het eerst in haar carrière voor de World Cups. Na twee persoonlijke records in Salt Lake City hoopt ze in Calgary wederom voor een snellere tijd te gaan.
Dan moet Boerma op het Canadese ijs onder de 37,11 duiken. "Dat is niet onmogelijk", denkt ze. "In Salt Lake City ging het bij de start twee keer bijna mis. Dus ik had daar al harder gekund dan 37,11, maar niet zo hard als Femke (Kok red.) hoor."
"Dat is nog ver weg", geeft Boersma toe. "Maar dat ik hier nu al sta en deze tijd rijd, had ik vorig jaar nooit verwacht. Het is onwerkelijk en vrij bizar. Ik probeer van elk moment te genieten en besef dat het allemaal niet vanzelfsprekend is."
Source: Nu.nl sport