Ruimteplanning Het ‘versteende’ Rotterdam moet groener worden om de steeds nattere én steeds hetere periodes goed door te komen. De inwoners moeten daarnaast kunnen spelen, sporten en picknicken. „Je kunt klein beginnen, Rotterdammers kunnen dan zien hoe mooi het kan worden.”
Het Rotterdamse kruispunt van Goudsesingel, Jonker Fransstraat en Meent.
De Goudsesingel in Rotterdam is een brede, grijze straat. Hoge huizenblokken, met aan de straat winkels en koffietentjes, die ook fungeren als werkplekken. Een tweebaansweg voor auto’s en fietsers, met in het midden een geasfalteerde trambaan. Daarnaast een ventweg met twee parkeerstroken. Tussen de parkeervakken een rij bomen in een perk. De rest is steen. Geen straat waar je lang wil blijven hangen.
Maar als het aan de gemeente ligt, kabbelt straks (weer) water door de Goudsesingel. Wethouder Buitenruimte Pascal Lansink-Bastemeijer (VVD) had het in een brief aan de gemeenteraad eind oktober over een ‘sponspark’, met wadi’s (een soort kuilen) en greppels om overtollig water in op te vangen, vast te houden en te zuiveren met filters. Het aanleggen van sponsparken en singels moet voorkomen dat straten blank komen te staan in tijden van alsmaar heviger regenval. Bomen en ander groen kunnen zorgen voor koelte in steeds warmere zomers.
In een schets in de brief is te zien hoe de versteende straat eruit zou kunnen zien: in plaats van asfalt een brede groene strook, met sport- en speelplekken. Naast het water wandelpaden. De Goudsesingel als groene boulevard, tussen het centrum en Crooswijk, aan de oostkant van Rotterdam.
Het is een idee van VVD-raadslid Marike Abrahamse, die twee jaar geleden een onderzoek aanvroeg naar het aanleggen van singels om de stad zowel klimaatbestendiger als aanlokkelijker te maken. Op veel plekken in Rotterdam werden singels en grachten gedempt om ruimte te maken voor verkeer. Eind negentiende eeuw werd de Goudsesingel in fases dichtgegooid. De Coolsingel, Blaak en de Schiekade volgden.
De Teilingerstraat, een stenige straat in Rotterdam-Noord niet ver van het Centraal Station, zou eveneens fiks vergroend kunnen worden. Wethouder Bastemeijer schrijft dat daar een singel kan worden aangelegd, met groene oevers en bruggetjes. Daarmee zouden de Provenierssingel en de Noordsingel met elkaar verbonden worden, schrijft hij. „Dat zorgt voor een robuuster watersysteem.”
Het is niet gezegd dat precies deze waterpartijen worden aangelegd. Het betreft een verkennend onderzoek dat onderdeel vormt van een omvangrijker en ambitieuzer plan, met de naam Groene Waterstad 2025, om Rotterdam de komende 25 jaar flink te vergroenen. In die periode zouden 1.000 hectare groen en blauw (water) extra moeten worden gerealiseerd in de stad – denk aan 1.400 voetbalvelden.
Een grote opgave, maar een noodzakelijke. En niet alleen om de stad bestendig te maken tegen klimaatverandering. Het aantal inwoners van Rotterdam groeit, zeker in het centrum waar de ene na de andere woontoren verrijst. Al die Rotterdammers hebben ruimte nodig om buiten te vertoeven en recreëren.
Het begin is al gemaakt. Aan de zuidkant van de Nieuwe Maas worden in de Rijnhaven drijvende parken aangelegd. In de Maashaven komt een groot heuvelpark waarvoor de haven deels wordt gedempt. Aan het nieuwe autoluwe en groene Hofplein wordt gewerkt. Het gewaagdst is het plan om van de Nieuwe Maas een langgerekt ‘Central Park’ te maken, met brede, groene oevers. Op en naast de rivier moet veel plek worden ingeruimd voor sport, recreatie en horeca.
Ook het ‘singelplan 2.0’ is onderdeel van het vergroeningsplan. Als voorbeeld diende onder meer de Catharijnesingel in Utrecht, die in de jaren zeventig van de vorige eeuw werd gedempt en getransformeerd tot drukke autoweg, dwars door het centrum van de stad. Vijf jaar geleden werd deze singel heropend: op de oevers wordt nu gewandeld en geluncht, bij mooi weer ligt het teruggebrachte water vol met bootjes.
In de zoektocht naar de vanzelfsprekendste Rotterdamse straten om mee te beginnen, kwamen de Goudsesingel en de Teilingerstraat naar voren.
Toch lijkt het eenvoudiger dan het is, bleek eind vorige week op het Stadsmakerscongres, waar ambtenaren en onder meer stedenbouwkundigen en landschapsarchitecten ideeën uitwisselden. In de grond lopen rioleringen, leidingen en wortels van bomen. Voor de auto’s (zowel rijdend als geparkeerd) en trams moeten alternatieven worden gevonden voordat straten autoluw gemaakt kunnen worden.
Niettemin zag het groepje ‘stadsmakers’ (van wie op verzoek van de organisatie geen namen werden genoteerd), dat het singelplan besprak op het congres, de potentie van de Goudsesingel en Teilingerstraat. Er loopt geen metro onder, leidingen en riolering kunnen worden verplaatst. Het is zonde om alleen maar aan de lange termijn te denken, zei een ambtenaar, „je kunt best klein beginnen”.
Precies, zegt een andere ‘stadsmaker’. „Je legt puzzelstukjes in het grote, achterliggende vergroeningsplan.”
„En vergeet het draagvlak niet. We moeten de voordelen uitleggen aan de Rotterdammers”, zegt een ambtenaar.
„Als je begint met de aanleg van één singel”, zegt een andere ‘stadsmaker’, „dan wordt een abstract plan tastbaar. Rotterdammers kunnen dan zien hoe mooi het kán worden. En worden vanzelf enthousiast.”
Artist impression van de Goudsesingel na vergroening.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Economieredacteuren nemen je mee in de discussies die zij op de redactie voeren over actuele ontwikkelingen
Source: NRC