is schrijver en columnist voor de Volkskrant.
Fifa-voorzitter Gianni Infantino gaat op 5 december in Washington de Fifa Peace Prize uitreiken aan Donald Trump. Dat staat nog niet helemaal vast, maar als Infantino op het laatste moment zou besluiten de prijs aan iemand anders toe te kennen – Gianni Infantino zelf is de enige andere kandidaat – wordt hij ter plekke gearresteerd door ICE en over de grens met Mexico gezet.
De prijsuitreiking vormt het hoogtepunt van de WK-loting die die avond zal plaatsvinden. De Fifa Peace Prize is de kroon op het Fifa-credo Football Unites the World. De prijs wordt uitgereikt namens de vijf miljard voetballiefhebbers wereldwijd. Er zijn volgens de bond nog zo’n drie miljard inboorlingen die een andere sport aanhangen, zoals fierljeppen, ezeltje-prik en bellenblazen, maar het is een kwestie van tijd voor ook die zijn bekeerd tot de bal.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
De Fifa Peace Prize is tevens Infantino’s doekje voor het bloeden voor Donald Trump, die onlangs pijnlijk naast de Nobelprijs voor de Vrede greep. Bij de Fifa weten ze al heel lang hoe dat voelt. In 1956 droeg de wereldvoetbalbond zijn voorzitter Jules Rimet voor als kandidaat. Helaas overleed Rimet toen het comité zich nog aan het beraden was.
Daarna volgde in 1989 een tweede poging, nu met de Braziliaanse Belg en Fifa-voorzitter João Havelange als gegadigde. Helaas stond Havelange bekend als de man die de corruptie in het voetbal zo ongeveer had uitgevonden en dat hielp niet.
In 2015 ondernam Vladimir Poetin een derde poging: hij droeg ter gelegenheid van het WK voetbal in Rusland opnieuw een Fifa-voorzitter voor, de Zwitserse glijer Sepp Blatter, Infantino’s voorganger en leermeester vieze spelletjes.
Toen ook die voordracht werd genegeerd, moet Infantino hebben bedacht dat zijn eigen kansen op de Nobelprijs ook niet al te hoog moesten worden ingeschat, hoe onterecht ook. Daarop draaide hij de zaken om en koos voor de aanval: hij besloot dat het tijd werd de Nobelprijs zélf te vervangen door een voetbal-vredesprijs.
Het moment waarop de megalomanie in het hoofd van Infantino definitief vrij baan kreeg, kwam ongeveer een maand geleden, toen er tijdens de Gaza-top in Sharm-el-Sheik naast Dick Schoof opeens nog een fremdkörper opdook: Gianni Infantino. Die was daar terechtgekomen in het geurspoor van zijn vriend Donald Trump.
Iedereen stond gek te kijken, behalve Infantino zelf. Die glom nog erger dan normaal bij de gedachte dat Donald en hij gezamenlijk vrede hadden gebracht in het Midden-Oosten, vooral dankzij Infantino’s dure belofte aan de Gazanen: ‘We gaan in Gaza alle voetbalvelden opnieuw aanleggen, in elke hoek van het land.’
De toezegging van een paar Cruijff-courts op de puinhopen moet Hamas uiteindelijk over de streep hebben getrokken. Infantino denkt: de Fifa heeft 211 leden, de Verenigde Naties 193 – wie had er nog praatjes? Secretaris-generaal António Guterres weet bovendien niks van de dominante wereldreligie voetbal onder paus Gianni.
Het volgende project ligt alweer te rijpen onder de kale Zwitserse schedel. Infantino overweegt het WK van 2030 te laten spelen met 68 landen. Zodat naast Suriname en Curaçao ook Aruba en Sint-Maarten een elftalletje kunnen insturen en Dick Advocaat als 82-jarige kan plaatsnemen in de dug-out. Tegen die tijd heeft Gianni Infantino zichzelf vermoedelijk al uitgeroepen tot de Messias en is hij klaar om de mensheid te redden.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant columns