Wat zijn dit voor vragen? Naar aanleiding van haar hoofdrol in de kinderserie Techbitch zes dilemma’s voor actrice Stephanie Louwrier (38). ‘Afgelopen zomer had ik Instagram verwijderd omdat ik er echt even niet meer tegen kon, al die perfecte foto’s van anderen.’
is media- en cultuurredacteur van de Volkskrant.
Elon Musk of Mark Zuckerberg?
‘O mijn God, dat is echt kiezen tussen twee vormen van waanzin. Musk is een man die de wereld wil redden door haar eerst te slopen, en Zuckerberg probeert menselijke emoties te vervangen door algoritmes. Dus ja… dan kies ik toch voor Zuckerberg, want die lijkt tenminste nog een mens te spelen. Musk is al volledig cyborg.
‘Techbitch is een jeugdserie waarin ik probeer de ‘nieuwe Elon Musk’ te worden. Ik interview mensen uit de techwereld en een breinwetenschapper, en verzamel ondertussen allerlei informatie waarmee ik een eigen, superverslavende app bouw die Steef Space heet.
‘Je ziet mij steeds machtiger worden, steeds invloedrijker. En dat allemaal doordat wij als consumenten telkens maar op ‘Akkoord’ drukken als we een nieuwe app op onze telefoon downloaden, zonder goed door te hebben wat we allemaal aan persoonlijke informatie weggeven.
‘De serie is bedoeld om te laten zien hoe groot de macht is van techbazen, maar het is zeker niet moralistisch. Het is met veel humor gemaakt, veel knipogen. Maar we laten wel zien wat de donkere kanten zijn van sociale media.’
Amsterdam of Amersfoort?
‘Amersfoort. Zie je, ik hoef de plaatsnaam maar te noemen en ik krijg al een glimlach op mijn gezicht. Amersfoort is gewoon een heel fijne plek. Mijn zusje woont er, mijn broer. Als ik er ben, voelt het gewoon als thuis.
‘Amsterdam voelt ook als een thuis, hoor. Ik woon hier alweer vijftien jaar. Ik houd ontzettend van alle theaters hier. Het is een stad die bruist, die veel geeft. Maar ik voel ook dat als ik later oud ben, gepensioneerd, ik misschien wel weer terugkeer naar Amersfoort.
‘Ja, ik heb ook een pittige jeugd gehad in Amersfoort, dus ik snap wel dat je ernaar vraagt. Ik heb het er in andere interviews ook weleens over gehad, en het komt op allerlei manieren terug in mijn werk. Toch blijf ik er wat huiverig voor, omdat ik niet wil dat mensen me meteen zien als ‘die met die moeilijke jeugd’. Het was heftig, ja, maar ook gelaagd, en niet in een zin samen te vatten.
‘Mijn vader was al snel uit beeld, ik ben opgevoed door mijn moeder, die uit Chili komt. Zij had zelf een zware geschiedenis en droeg veel met zich mee. Dat maakte het leven thuis soms heel intens, onvoorspelbaar ook. Er was veel liefde, maar ook angst, spanning en dingen waar ik pas later goed woorden aan kon geven.
‘En toch is het niet alleen een donker verhaal. Er was ook warmte, humor en verbondenheid. Het heeft me ook gevormd in hoe ik naar mensen en naar de wereld kijk. Die complexiteit, dat spanningsveld tussen pijn en kracht, probeer ik in mijn werk tastbaar te maken.’
Facebook of Instagram?
‘Instagram. Facebook gebruik ik nauwelijks. Weet je, afgelopen zomer had ik Instagram verwijderd omdat ik er echt even niet meer tegen kon, al die perfecte foto’s van anderen, de succesvolle levens die in de etalage worden gezet. Maar nu met Techbitch heb ik mijn instagramaccount weer hersteld, vooral om de serie te promoten, en ik merk dat ik er weer helemaal in zit, met posten, de levens van anderen volgen.
‘Ik merkte dat ik er onzekerder van werd, vond dat ik nog harder moest werken. Maar natuurlijk is het nooit genoeg, en daardoor raakte ik gefrustreerd en kwamen gedachten op als: ik ben een loser, een mislukkeling. Dat is zo naar.
‘Door Techbitch ben ik natuurlijk veel beter gaan inzien hoe genadeloos verslavend apps worden gemaakt, maar definitief afscheid van Instagram nemen is moeilijk voor mij. Ik ben zelfstandig maker, ik heb geen groot pr-bureau achter me. Ik blijf sociale media helaas nodig hebben om mijn werk onder de aandacht te brengen.’
Brullen of fluisteren?
‘Dat gaat zeker over mijn stem, en hoe ik die een tijdje lang kwijt was omdat ik geopereerd werd aan een knobbel op mijn stembanden?
‘Ik heb daardoor een tijdje niet kunnen praten, het moest langzaam weer herstellen, en dat werd op zichzelf een bijzondere spirituele ontwikkeling in mijn leven. Dat begon met een vriend die mij vroeg: is dit je overkomen doordat je je stem verkeerd gebruikt, of heeft het met iets anders te maken, overschreeuw je jezelf niet, en blijven daardoor andere dingen ongezegd? Vertel je wel eerlijk wat er in je leven speelt?
‘Daar ben ik toen over gaan nadenken. In die periode moest ik ook noodgedwongen fluisteren om mijn stembanden niet te belasten, en toen merkte ik dat mensen nog beter naar mij gingen luisteren. Als je zachter gaat praten, komt er ook bijna automatisch verzachting in het contact.
‘Op het podium ben ik heel energiek, een soort beest. Maar in de laatste jaren ben ik de zachtheid meer gaan omarmen. Dat zie je ook in mijn laatste voorstelling, Let’s get louder, over de ontwikkeling van mijn stem. Daarin eindig ik met een verstild en kwetsbaar verhaal.
‘Daarmee wil ik brullen niet afdoen als iets negatiefs. Ik vind het heel mooi als je luid en duidelijk vertelt waar je voor staat. Ik heb laatst samen met andere vrouwelijke artiesten een masterclass gegeven bij het Leids Cabaret Festival, omdat vrouwen zich steeds minder vaak opgeven voor dat soort festivals.
‘Met mijn collega’s Sanne Wallis de Vries, Nazmiye Oral en Nina de la Parra heb ik geprobeerd om de vrouwelijke deelnemers aan de masterclass te leren hoe ze hun plek op het podium moeten opeisen. Vrouwen zijn toch vaak geneigd om zichzelf kleiner te maken. Terwijl wij ook mogen brullen, laten zien dat we er zijn.’
Acteur of auteur?
‘Ik ben, denk ik, niet voor één gat te vangen. Ik doe heel veel dingen. Ik ben acteur, theatermaker, regisseur, parttime rockster, en zelfs dj. Als dj heb ik op het festival Down the Rabbit Hole gestaan, en onlangs ook op het Amsterdam Dance Event (ADE). Ik vind dj’en echt geweldig, en wil dat nog vaker doen, dus festivals, boek me!
‘En ondertussen werk ik ook aan een boek. Op een gegeven moment werd ik benaderd door drie uitgeverijen. Uiteindelijk had ik met uitgeverij Zwartjes & Labovic de beste klik. Uitgever Sladjana Labovic zei tegen mij: ‘Ik ben niet op zoek naar een ‘nieuwe schrijfster’, ik ben op zoek naar mensen die een boeiend verhaal te vertellen hebben.’
‘Kijk, mijn laptop staat al klaar voor vandaag. Ik was van plan om er straks weer even aan verder te werken. Het staat nog wel in de kinderschoenen, maar kort gezegd is het een roman die gaat over iemand die langzaam haar stem weet te vinden. Ja, dat klinkt als een autobiografisch verhaal, maar ik verwerk er ook veel fictieve elementen in.’
Wakker worden met een kater of fris als een hoentje?
‘Fris als een hoentje! Ik ben alweer bijna vijf jaar geleden gestopt met drinken. Ik zeg nog vaak: ik drink alleen als er echt een goede reden voor is, maar dat is in de afgelopen jaren niet een keer voorgekomen.
‘De vrijheid die ik ervaar door niet meer te drinken is enorm. Ik ben helder, in contact met mijn lijf, mijn geest. Dat gun ik echt iedereen. Ik hoor vaak mensen zeggen: ik ben nu een maandje gestopt met drinken, maar ik merk nog helemaal niks. Dan zeg ik: je moet langer volhouden, het effect voel je pas veel later, als het echt helemaal uit je systeem is.
‘Ik was nooit iemand die je een echte alcoholist zou noemen, iemand die dag en nacht drinkt. Maar als ik dronk, dan dronk ik ook stevig. Ik kon het nooit bij twee glazen laten. Op een gegeven moment had ik er gewoon last van. Katerig op je werk verschijnen, black-outs hebben, is gewoon niet zo chill.
‘Maar stoppen is zo lastig. Je hebt het gevoel alsof je het tegen een heel systeem moet opnemen dat ingericht is om mensen te laten drinken. Het gebeurt op werkborrels, tijdens het uitgaan, babyshowers, feestdagen, etentjes thuis. Het is ontzettend moeilijk om je daaraan te onttrekken. Dit kan ik niet alleen, concludeerde ik, en daarom heb ik hulp gezocht bij een verslavingskliniek.
‘Je hebt helemaal gelijk als je zegt dat ik wel helder kan uitleggen waarom ik niet meer afhankelijk wil zijn van alcohol en dat ik ook voor mijn socialemediagebruik allerlei excuses verzin. Dat ik het nodig zou hebben om mijzelf te promoten. Dat klinkt als iemand die zegt: ik neem alleen iets te drinken als ik uit eten ga.
‘Maar ja.’ Lachend: ‘Give me a fucking break, oké? Ik ben al gestopt met alcohol. Volledig stoppen met sociale media is nu nog een beetje veel.’
Geboren op 18 September 1986 in Leiderdorp
2010 Afgestudeerd aan de Toneelacademie in Maastricht
2011 Staat voor het eerst op Theaterfestival de Parade en tourt door de theaters met haar eerste solovoorstelling Pauvre Lola
2017-2024 maakt drie solovoorstellingen: Revolutie van de mislukking, Show must go on en Let’s Get Louder
2019 Maakt en speelt mee in de Verleiders Female, een theatervoorstelling over het feminisme
2023 Regisseert de muzikale voorstelling Modderkruiper van cabaretduo Yentl en de Boer en het solodebuut van cabaretier Valentina Tóth
2025 Speelt voor het eerst een hoofdrol in een tv-serie (Techbitch) en staat op 30 december met haar eigen dj-act in Paradiso (Nacht van het absurdisme)
Stephanie Louwrier woont in Amsterdam.
Luister hieronder naar onze podcast Culturele bagage. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant