Op klimaattoppen kunnen onderhandelaars stevig botsen over het klimaat, maar ook over de vraag waar de volgende top wordt gehouden. Ethiopië heeft die ‘prijs’ voor 2027 binnengehaald. Het is een grote verantwoordelijkheid. ‘We moeten direct aan de bak.’
is economieredacteur. Hij schrijft over de energietransitie.
In de bussen die de deelnemers van en naar het gigantische klimaat-conferentiecentrum brengen, is genoeg tijd voor gesprekken. Belém mag dan geen metropool zijn, met zo’n 1,3 miljoen inwoners en weinig snelwegen, maar de reistijd neemt al snel drie kwartier in beslag.
Het is geen straf. Waar de lokale bevolking vaak in volgepakte bussen met open ramen door het spitsuur kruipt, heeft het transport van de klimaatgasten airconditioning. En je hoort nog eens wat.
Verslaggever Tjerk Gualthérie van Weezel doet verslag van de klimaattop in Brazilië.
Een man uit Ethiopië, zijn naam wil hij niet in de krant, vertelt over het grote nieuws dat vandaag over zijn land bekend is geworden. De klimaattop van 2027 wordt gehouden in Addis Abeba.
Hij is trots. En opgelucht. De tegenkandidaat was namelijk Nigeria, een oliestaat waar corruptie een hardnekkig probleem is.
De vraag waar de volgende klimaattop wordt gehouden speelt elke klimaattop. Naast de praktische organisatie is dat land ook verantwoordelijk voor het voorzitten van de conferentie. Het kan op die manier grote invloed uitoefenen op de uitkomst van de onderhandelingen. Het succes van de historische klimaattop van Parijs, tien jaar geleden, wordt voor een belangrijk deel toegeschreven aan de diplomatieke vaardigheden van de Fransen.
Het voorzitterschap rouleert tussen vijf door de VN bepaalde landenblokken. Binnen die blokken wordt de keuze voor het voorzitterschap ook geheel volgens VN-procedure gemaakt: er moet unanimiteit over zijn.
Zoals veto’s binnen de klimaatonderhandelingen tot hardnekkige patstellingen kunnen leiden, zo gebeurt dat ook bij de selectie van de vergaderplek. Binnen de ‘Oost-Europese groep’ blokkeerde Rusland bijvoorbeeld dat de conferentie in een Europees land zou worden georganiseerd. Ten lange leste ging die eer daarom vorig jaar naar de Russisch gezinde oliestaat Azerbeidzjan.
Voor 2026 hangt de keus nog altijd boven de markt. In de wonderlijke ‘West-Europa en Anderen-groep’ wil Turkije noch Australië van wijken weten. In de media wordt zelfs al gespeculeerd dat deze stare down na meer dan een jaar geen winnaar zal kennen. In dat geval regelt het klimaatverdrag dat de top in Bonn wordt gehouden, de Duitse stad waar het hoofdkantoor van de VN-klimaatorganisatie zetelt.
Nee, dan is alles binnen de Afrikaanse Groep een stuk beter verlopen, stelt de man in de bus tevreden vast. Hij twijfelt er nauwelijks aan dat Addis Abeba praktisch in staat is om de grootste vergadering ter wereld te ontvangen. Het is een miljoenenstad met veel hotels. Onlang is de regionale klimaattop er ook met succes georganiseerd.
Maar als het gesprek komt op de inhoudelijke kant van het voorzitterschap, is hij minder zelfverzekerd. Er wordt op tientallen onderdelen onderhandeld. Het vergt gigantische kennis en mankracht om dat geheel te overzien en bij te sturen. Geen sinecure voor een ontwikkelingsland.
De Afrikaanse groep heeft op dat gebied wat goed te maken. Drie jaar geleden, toen Egypte voorzitter was, verliep de top zeer chaotisch.
Het is een eer om de top te mogen organiseren, maar ook een verantwoordelijkheid met groot afbreukrisico. Ethiopië zal veel praktische en financiële hulp nodig hebben, constateert de man. ‘Zodra ik thuis ben, ga ik iedereen vertellen dat we direct aan de bak moeten.’
Luister hieronder naar onze nieuwspodcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Wilt u belangrijke informatie delen?
Mail naar tips@volkskrant.nl of kijk op onze tippagina.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant