De lezersbrieven! Met een vervelend neefje, een pragmatische prikkel, het leed dat de aanmeldzuil heet, resultaten die weinig vertrouwen inspireren, consequent zijn en een lief eerbetoon.
‘Waarom maakt Mamdani rijken tot schurk?’ vragen Wall Street-handelaren zich af. Laat ik het artikel over de nieuwe Quote 500 erbij pakken. Het vermogen van de 500 rijksten van ons land is in een jaar met 20 miljard euro gegroeid, terwijl onze economie met 1 procent groeide – ongeveer 10 miljard. Dat bedrag is er dus volledig terecht bijgekomen en daar bovenop heeft deze groep zich nog eens ten koste van de rest van het land voor 10 miljard verrijkt.
Het vermogen van de rijksten groeit doorgaans, jaar in jaar uit, sneller dan de economie. Hierdoor komt de doorsneeburger in verdrukking. Stijgende huren, dure boodschappen. Ook de overheid gaat erop achteruit. Er is geen geld voor defensie, zorg of onderwijs, laat staan voor de leefomgeving.
Economie is uiteindelijk net monopoly. Op een gegeven moment is je neefje aan het winnen, met overal hotels en huizenblokken op het bord, en hoop jij dat je deze ronde maar weer overleeft en niet als laatste eindigt.
Zeno Scheltens, Tilburg
Teneinde een nieuw kabinet daadwerkelijk vier jaar te laten regeren, ben ik voorstander van het afschaffen van het wachtgeld indien het kabinet voortijdig valt. Het is een mooie stimulans om er samen wat van te maken en – als het onverhoopt toch niet lukt – is het een goede manier om een deel van de kosten van de vervroegde verkiezingen te dekken.
Ellen van der Spek, Doorn
Ik ben beroerd. Met een duffe kop stap ik het ziekenhuis binnen voor bloedonderzoek en lees de instructies bij een regiment aanmeldzuilen: ‘Als u komt voor ... (lange lijst), loop dan naar de aanmeldzuil van de afdeling.’
Op de afdeling bloedafname staan vier mensen te hannesen bij de aanmeldzuil. Eenmaal aan de beurt zegt de zuil: ‘U bent 1 minuut te laat, maak een nieuwe afspraak.’ Bijna was ik weggegaan, maar opeens helder meld ik me opnieuw en vink het vakje ‘geen afspraak’ aan. Volgens de zuil is de wachttijd 45 minuten, een uur later lever ik mijn nummer en ID in. De baliemedewerker vraagt naar mijn verwijsbrief. Ik zeg dat mijn huisarts die al gestuurd heeft. Ze stuurt me naar huis om de barcode uit de mail van de huisarts op te halen, om de verwijzing te kunnen openen zodat ze het prikformulier kan aanmaken.
Een uur later meld ik me weer, met barcode. Helaas! Mijn onderzoek staat in een tekstvak waar de medewerker niet bij kan. Ze belt de huisarts: ‘Hier staat een oudere patiënt die niet zo handig is met haar mobiel en computer.’ Weliswaar ben ik hondsberoerd, maar met hbo-master en redelijke computerskills zeker geen digibeet.
De microbioloog verzint een oplossing; na drie uur zit de naald in mijn arm. Hoogleraren Christine Dedding en Teun Zuiderent-Jerak beschrijven hoe digitalisering mensen buitensluit. De aanhouder wint, maar de flexibiliteit is nul.
Annemiek Voor in ’t Holt, Utrecht
Het uitblijven van resultaten van de Europese overheden, bij hun pogingen om de aard en herkomst van de vele onbekende drones rondom luchthavens en militaire bases vast te stellen, geeft weinig fiducie in hun capaciteiten als het op een werkelijk militair conflict aan zou komen.
Charles Rousseau, Meerssen
Gianni Infantino, baas van de wereldvoetbalbond Fifa, prijst de Amerikaanse president Trump omdat die ‘doet wat hij zegt en zegt wat hij denkt’. Dat klinkt consequent, vastberaden en wellicht zelfs daadkrachtig. Voor Infantino lijkt dit beeld deel van de onderbouwing om mogelijk een ‘Fifa Vredesprijs’ toe te kennen.
Daarbij lijkt het mij toch ook van belang wat iemand denkt, zegt en doet en in welke mate dat bijdraagt aan vrede. Een ander probleem lijkt mij, specifiek bij de Amerikaanse president, dat wat hij vandaag denkt, zegt en doet weleens iets anders is dan gisteren of morgen. Daarmee valt zelfs een karakterisering als ‘consequent’ weg.
Line Wiener, Amsterdam
Wat fijn om bij Merel Westrik een kettinkje om haar hals te zien met de letter ‘D’ van Dieuwertje. Het is weer genieten van het Sinterklaasjournaal.
Hilda de Ruiter, Houthem St. Gerlach
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant