DEN HAAG - Alsof de deur zich achter haar direct in het slot zal vallen, staat ze aarzelend op de drempel van de zojuist geopende politiecel. 'Vanuit de cel nemen wij de verdachte mee naar de rechtbankzaal', vertelt politieagent Leslie, voor wie het Paleis van Justitie in Den Haag zijn dagelijkse domein is. Als er alsnog een paar kinderen de cel inlopen, durft Jane ook. 'Dit is een boevengevangenis', zo verduidelijkt de 4-jarige tijdens de open dag bij de rechtbank.
De grote publiekstrekker is de politierondleiding. Een groep van zo'n vijftig mensen dromt zich om de arrestantenbus. Het is één van de twintig rondleidingen die de agenten geven.
'Hier kan ik zien wat mijn vader deed als hij een boef mee had', vertelt Emma (11), die net uit de arrestantenbus komt. Haar vader was vroeger politieagent. 'Het was echt superklein. Je hebt alleen maar een stoel en dat is het.'
'Hier gaan de boeven in', roept Jane enthousiast als ze één van de 53 cellen die de Haagse rechtbank telt benaderen. 'Daar ook', roept een meisje uit Rijnsburg, dat vooraan in de groep meeloopt.
'Een beetje spannend', zegt ze, duidelijk onder de indruk. Wellicht wil ze later ook bij de politie. De tatoeage die ze bij de open dag mocht laten zetten, heeft ze in ieder geval al op haar arm staan.
Jane is met haar vier jaar niet de jongste deelnemer op deze open dag bij het Paleis van Justitie. Olga de Hoo is waarschijnlijk wel de oudste. Met haar 96 jaar is ze dolblij om weer op haar oude werkplek te zijn. 'Het is een feestje, ik wilde zó graag hiernaartoe.'
Veertien jaar werkte ze met veel plezier als waarnemend griffier bij de rechtbank. Voordat ze werd aangenomen, had ze wel een voorwaarde. 'Ik kon mijn teckel, Fernando, niet de hele dag alleen thuis laten. Dus die moest mee.'
'De volgende dag kreeg ik een telefoontje. Ik mocht komen, met hond.' Hij lag in de hondenmand naast haar bureau. 'Als de zitting uitliep, ontstond er weleens een probleem, want de hond moest wel worden uitgelaten.'
'Ik kwam altijd met de auto vanuit Bezuidenhout. Want mijn teckel wilde dat hele stuk niet lopen', vertelt ze lachend. 'Ik vond het vreselijk dat ik weg moest op mijn zestigste, want ik had het erg naar mijn zin.'
'Maar ik moest ruimte maken voor een ander. Nu zitten ze met een personeelstekort', zo zet ze de geschiedenis in perspectief.
'Hier zit natuurlijk geen echte drugs in', vertelt Janneke Hulshof, die namens het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) aanwezig is in de rechtbank, over de zakjes met pillen en bakpoeder. Deze zijn ter illustratie om uit te leggen hoe zij onderzoek doen dat vooraf kan gaan aan rechtszaak.
'Dit zijn gewoon XTC-tabletten waar geen MDMA in zit', zegt ze over een zakje gelige pillen. 'Daar doen wij op het NFI onderzoek naar met kleurtesten. Ook daar hebben we wat voorbeelden van meegenomen.'
'Als je er drugs bij doet dan krijgt het een andere kleur en dat is ook wat wij hier illustreren.' Er is ook een mini-drugsketel te zien. 'Deze wordt niet echt op een lab gebruikt, want het is maar een hele kleine.'
Ernaast staat een jerrycan met water en zonnebloemolie, om drugsafval mee te imiteren. 'We willen de mensen graag meenemen in onze wereld.'
Tijdens haar uitleg loopt de zaal vol met mensen die geïnteresseerd zijn in het werk van het NFI en de masterclass die ze daarover geven. Deze keer zijn er meer volwassenen aanwezig dan kinderen. Die kunnen zich voorlopig wellicht beter nog vergapen aan de arrestantenbussen en politiecellen.
Source: Omroep West Den Haag