In het Zuidoost-Aziatische land Myanmar vecht een generatie jongeren voor hun democratische vrijheid. Volgens documentairemaker Ruben Terlou verdient hun universele strijd meer aandacht.
Door Noël van Bemmel
Meermaals bezocht documentairemaker Ruben Terlou het Zuidoost-Aziatische land Myanmar, waar al vier jaar een burgeroorlog woedt. ‘Mijn eerste bezoek in 2023 was nogal heftig. Na drie dagen lopen met een rebellenleger kwam ik terecht in de Slag om Loikaw, de hoofdstad van de provincie Karenni. Er werd flink geschoten, er lagen lijken op straat, er vielen gewonden.’ Vorig jaar en dit jaar keerde Terlou terug naar de bergachtige provincie in het oosten van het land.
Een moeder neemt afscheid van haar zoon, die door een landmijn werd gedood.
Een verzetsstrijder die bij een luchtaanval gewond is geraakt.
Dat leverde een indringende fotoserie op over jongeren die na een korte training de strijd aangaan met het professionele leger van Myanmar. Ze trainen in het bos en vechten in stedelijk gebied; de ene dag vieren ze feest, de andere dag begraven ze een medestrijder. De 40-jarige Terlou, die ooit werkte als arts, fotografeerde ook verpleegkundigen die angstig schuilen in een kelder of strijders die weer leerden lopen na een been te hebben verloren. Dat veldwerk leverde ook een driedelige docuserie op, De verborgen strijd van Myanmar, die vanaf 9 november wordt uitgezonden door de VPRO.
Een scherpschutter reinigt zijn geweer.
Gevangen genomen regeringssoldaten vastgebonden aan een boom in Loikaw.
‘Ik heb op veel plekken in Azië gewerkt, maar Myanmar liet mij niet meer los’, zegt Terlou in een telefoongesprek. Hij vroeg zich af hoe het met de strijders ging met wie hij dagenlang had opgetrokken of met de verpleegkundigen in hun ondergrondse hospitaal. De is bleek veranderd, merkte de documentairemaker dit jaar: Loikaw is heroverd door de militaire junta die in 2021 een coup pleegde, en de rebellen schuilen vaker in loopgraven voor moderne drones. Tegelijkertijd pakken bewoners hun leven weer op, door winkeltjes te openen en restaurants te beginnen.
Een beschadigde kerk.
Verpleegkundigen in een schuilkelder tijdens een luchtaanval.
Verzetsstrijders vieren feest tijdens Birmees nieuwjaar.
Een religieuze viering.
Een door een landmijn gewond geraakte strijder.
Terlou: ‘Ik ben onder de indruk geraakt van de veerkracht en de opofferingen van de Myanmarezen.’ In de docuserie laat hij tieners en twintigers zien die het gevoel hebben dat hun toekomst hun is ontnomen en die dat niet pikken. ‘Het thema van de serie is universeel. Het gaat over een generatie jongeren die bereid is zichzelf op te offeren, zodat een volgende generatie kan leven in vrijheid.’ Die offerbereidheid is volgens de maker bijzonder in een wereld die steeds autocratischer wordt. ‘Ik hoop heel erg dat de kijker zich na het zien van de serie realiseert dat wij in Nederland te lichtzinnig omspringen met vrijheid en democratie.’
De verborgen strijd van Myanmar is vanaf 9 november te zien op NPO 2.
De Britse fotograaf Laura Pannack verbleef in een van de gevaarlijkste delen van Kaapstad, Zuid-Afrika. Samen met tieners uit die buurten maakte ze een fotografische impressie van hun leven. Ze kreeg voor dit project The Journey Home from School een Sony Award.
Voor de oorlog kende de Gazastrook onverwachte plekken van vreugde en ontspanning: boomgaarden, bloemenweides, spelende kinderen. Nu vrijwel alles is verwoest, zijn de beelden van fotograaf Mohammed Zaanoun een herinnering aan wat ooit was.
De 39-jarige Balinees Putu Sayoga buigt zich over ‘de extreme tradities van Indonesië’. In het dorp Sumbersewu fotografeerde hij het tweejaarlijkse Horeg-festival, een parade met reusachtige subwoofers die de bassen tegen je lichaam blazen.
Source: Volkskrant