Home

Oogstmaan

Kortere dagen? Niet voor de boeren

In de oogsttijd maken akkerbouwers lange dagen om hun gewassen binnen te halen. De oogstmaan schijnt ze daarbij al sinds het begin der tijden bij. Fotograaf Loek Buter legde het bijzondere schouwspel vast in West-Friesland.

Door Maarten Albers

Fotografie Loek Buter

Als het groeizame zomerweer voorbij is en de herfstregens voor de deur staan, breekt voor akkerbouwers een spannende tijd aan. Hoog tijd om de oogst binnen te halen. Tot na zonsondergang zijn ze soms in de weer. Het maanlicht schijnt de boeren en hun ingehuurde loonwerkers bij. Dat was in vroeger tijden al zo en anno 2025 nog steeds.

Met name rond de zogeheten oogstmaan, de volle maan die het dichtst bij de herfstequinox verschijnt, kunnen de boeren lange dagen maken. Fotograaf Loek Buter hoorde over het fenomeen toen hij deze zomer in Canada op reis was. Thuis in West-Friesland besloot hij bij maanlicht op pad te gaan om de oogst vast te leggen.

Echt nodig hebben de boeren en loonwerkers de maan niet meer, in hun reusachtige trekkers met koplampen. Maar handig is ze wel. Het zilveren schijnsel levert bovendien een ‘bijzondere sfeer’ op, aldus Buter. ‘De maan aan de horizon, soms een staartje avondlicht, de koplampen over de akkers, dat is magisch. De mensen die aan het werk zijn, voelen dat ook. Dit is de mooiste tijd van het jaar voor hen.’

Buter was onder meer aanwezig bij de oogst van rode bieten en maïs. Hij reed mee in de cabine van trekkers en maïshakselaars. De bestuurders moeten het overzicht houden in een wirwar van beeldschermen. ‘Vaak is er één oogstmachine, met meerdere trekkers die af en aan rijden om de oogst weg te brengen.’

In spirituele kringen wordt grote betekenis toegekend aan de oogstmaan. Die zou een periode vormen om de balans op te maken en te reflecteren. Of de boeren dat ook zo zien? ‘West-Friezen voelen vast van alles, maar zeggen er niets over. Dat ze het zo mooi vinden om te werken in deze tijd van het jaar, zegt genoeg.’

Van roofzuchtige aal tot duistere oehoe- Wildlife Photographer of the Year

Bij de verkiezing van Wildlife Photographer of the Year draait het niet alleen om natuurlijke schoonheid zo bewijzen de winnaars in alle categorieën van 2025. 

De geiten geven alles wat nodig is: melk, vlees en wol. En de stad geeft de rest

De Franse fotograaf Natalya Saprunova wilde weten hoe haar voorouders hebben geleefd, lang geleden diep in Rusland. Ze zocht naar een wereld die daarop lijkt.

Zoevend over ’s he­ren wegen doemt er soms zomaar ongevraagd een Bijbeltekst op

Christelijke boodschappen worden al tweeduizend jaar groots uitgeserveerd, maar steeds vaker duiken Bijbelteksten op langs de autoweg. Fotograaf Kees Muizelaar legde ze vast.

Source: Volkskrant

Previous

Next