DEN HAAG - 'Het mag m'n dochter zijn, maar zoiets flik je je ouders niet.' Het komt er ferm uit, maar eigenlijk is Ineke hartstikke emotioneel. Ze zit als slachtoffer voor de rechter. Het verdachtenstoeltje waar haar dochter had moeten zitten, is leeg. 'Dat is wel een opluchting', zegt Ineke.
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter
Haar dochter Heleen is al twee jaar spoorloos en haar jonge kleinkind ook. 'Daar heb ik heel veel moeite mee', zegt Ineke die even moet slikken. 'Nu schiet ik vol... het feit dat ik dat kleine meisje niet meer zie vind ik heel erg.'
Dat ze Heleen niet meer ziet vindt ze minder problematisch. Haar dochter heeft haar namelijk beroofd van haar financiële buffer, bijna 8000 euro. Als de wasmachine nu kapot zou gaan, kan ze niks.
Ineke kwam een paar jaar geleden in het ziekenhuis terecht. Ze gaf Heleen toestemming om die tijd in haar huis te wonen, vijf weken. Dan kon ze het een beetje schoon houden, maar dat bleek achteraf een slecht idee.
Heleen kreeg ook Ineke's bankpasje en pincode, maar misbruikte die om haar moeder Tikkies te sturen en die zelf te betalen, zonder dat Ineke daar dus iets van wist. 'Voor de boodschappen', heeft ze daarover tegen de politie verklaard.
Maar ze kocht er ook een tweedehands autootje van, voor 3500 euro. De rest van het geld is niet te verklaren met alleen maar boodschappen.
'De bank heeft de schade niet vergoed', zegt Ineke. 'Omdat ze zeggen: u bent zelf zo dom geweest om die pincode te geven. Daar kan ik inkomen, maar ik lag in het ziekenhuis en zij trok in mijn huis en heeft heel mijn administratie doorzocht.'
Toen ze na vijf weken thuis kwam moest de politie Heleen het huis uitzetten, want uit zichzelf ging ze niet. De dochter heeft bij die gelegenheid bekend dat ze het geld had gepikt en de auto had gekocht. Daarna is ze spoorloos verdwenen.
'Ik heb alleen nog een keer een kaartje gehad met mijn verjaardag', vertelt de moeder. 'Ze heeft mijn vertrouwen beschaamd. Ze is oud genoeg, dus ik vind dat ze het moet terugbetalen.'
Dat vindt de officier van justitie ook. 'Ik vind het hele nare feiten. Het is niet in een impuls gebeurd, maar over meerdere weken. Het vertrouwen is beschaamd. In familierelaties is dat heel gevoelig. Als iemand het huis ter beschikking stelt dan moet je wel met je tengels van de spullen en de bankzaken afblijven.'
De officier vindt het wel jammer dat Heleen er niet is. 'Ik vind dat heel kwalijk. Ze had voortschrijdend inzicht kunnen tonen.' Hij ziet geen ruimte voor een taakstraf en eist een celstraf van twee maanden.
Ineke heeft nog een extra verzoek aan de rechter. 'Ik zou wel een totaal contactverbod willen of een omgevingsverbod. De angst dat ze in één keer voor de deur staat, ik weet niet wat dat met me gaat doen.'
De rechter is het eens met de officier dat het een naar feit is. Ze vindt het zorgelijk dat Heleen spoorloos is en niet is gekomen voor de zitting. De eis van de officier vindt ze redelijk. Heleen krijgt twee maanden cel en moet het gestolen geld terugbetalen.
'De staat schiet dat voor en gaat het invorderen bij Heleen', legt de rechter uit aan Ineke. 'Dat vind ik heel fijn', zegt ze opgelucht. Zo heeft ze tenminste weer haar buffer, voor als de wasmachine kapot gaat.
De rechter ziet geen reden voor een contact- of omgevingsverbod. 'Ze is al zo lang weg, dat vind ik nu te ver gaan.'
De namen van Ineke en Heleen zijn gefingeerd.
Source: Omroep West Den Haag