is filmredacteur van de Volkskrant.
De serie over een Louvre-roof heeft Netflix al in huis. En wat daarin gebeurt, is beter dan wat er onlangs in de werkelijkheid is gebeurd.
In de Franse media werd de juwelenroof in het Louvre meteen gekoppeld aan de cinema. Filmwaardig zou het zijn, digne d’un film. ‘Het was net zoals in een film’, sprak ook kunstdetective Arthur Brand, gebeld door De Telegraaf over ‘de kraak van het decennium’.
Ik weet het niet... Wat mannen in hesjes, in de weer met een verhuislift en een slijptol. Haal dat Louvre weg en je hebt een aflevering van Eigen huis & tuin.
‘Is Louvre-roof het ultieme filmscenario?’ kopte het AD eerder deze week. ‘Je kunt er donder op zeggen dat dit over twee jaar een film is’, sprak de door zijn eigen krant geïnterviewde filmjournalist Ab Zagt.
Zagt heeft geen ongelijk: we leven in een tijd waarin alles wordt verfilmd. Twee dagen na de roof maakte Netflix bekend dat het de wereldwijde filmrechten heeft verworven van het bordspel Catan, voor een liveactionspeelfilm, een animatiespeelfilm én een tv-serie. ‘Iedereen die ooit Catan heeft gespeeld’, verklaarde een directeur van de streamingdienst, ‘weet dat de intense strategie van het spel eindeloze mogelijkheden biedt voor serieus drama.’ Mag ik van jou één hooi in ruil voor twee schapen?
Het klassieke heist-genre, waarbij een gecompliceerde roof wordt bekokstoofd en uitgevoerd, is even onverwoestbaar als de western. Meesterdieven die bungelend aan een abseiltouw langs lasers glippen, à la Sean Connery en Catherine Zeta-Jones in Entrapment (1999).
De serie over de Louvre-roof, of een Louvre-roof, hééft Netflix al in huis: het Franse Lupin, waarvan het vierde seizoen in de maak is. In de allereerste aflevering, uit 2021, ontdoet meesterdief Assane Diop (Omar Sy) het museum van een met diamanten ingelegd collier, dat ooit toebehoorde aan Napoleons Josephine. Het Louvre werkte mee aan de opnamen. Sympathiek. En, volgens sommige media, bij nader inzien onverstandig. Hadden de dieven naar Lupin gekeken?
Toch wel saillant, dat moment in de aflevering waarop meesterdief Diop het beveiligingsprotocol van het Louvre doorneemt met zijn collega-dieven: ‘Na twee minuten wordt de politie ingelicht, twee minuten later vertrekken ze en drie minuten later zijn ze hier – dus we hebben zeven minuten om weg te komen.’
Zeven minuten, exact de marge van de echte rovers.
Het laatste nieuws over de roof is dat die ene beveiligingscamera aan de buitenzijde van de Apollo-zaal van het museum een ‘andere kant’ op stond gericht. Een verschil met de werkelijkheid is dat het Louvre in Lupin wél aan alle kanten wordt beveiligd met functionerende camera’s. Die moeten de boeven eerst uitzetten, met zo’n grote rode knop.
Ook proberen ze te vluchten in een knalrode Ferrari, niet op twee non-descripte Yamaha-scooters. En de toegesnelde suppoosten pogen in Lupin de roof te verhinderen, in plaats van die met hun telefoon te filmen, waarna de boeven hen te lijf gaan met plantenspuiten gevuld met chloroform.
Dat kan allemaal prima, in een film of serie. Maar een beveiligingscamera die, zonder duidelijke reden, gewoon de verkeerde kant op filmt, dat gaat niet.
Wekelijks neemt Bor Beekman, Robert van Gijssel, Joris Henquet, Merlijn Kerkhof, Anna van Leeuwen of Herien Wensink stelling in de wereld van film, muziek, theater of beeldende kunst.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns