DEN HAAG - 'Mijn man is de afgelopen jaren al drie keer in het ziekenhuis geweest om afscheid te nemen.' Jolanda Mak (45) en haar geliefden hebben al meerdere keren voor de zekerheid afscheid moeten nemen, omdat ze ernstig ziek was. Maar tegen alle verwachtingen in herstelde haar lichaam keer op keer. Ze is daarna ook niet bij de pakken neer gaan zitten, maar heeft alle negativiteit van de afgelopen jaren omgezet in iets positiefs: het Limolab.
Dit is een verhaal uit onze serie Hoe gaat het?, waarin wij gesprekken aan gaan met patiënten, bezoekers en medewerkers in het ziekenhuis.
Een grote, witte kast op wieltjes met daarin glazen buizen, erlenmeyers en rondbodemkolven met groene, roze en gele ranja erin. Deze hele stellage trekt Jolanda achter haar aan als ze presentator Fred Zuiderwijk tegenkomt in het HagaZiekenhuis.
'Dit is het Limolab', zegt de vrouw stralend. Zelf valt ze ook op door haar rood-wit gestreepte shirt, rode jas met pofmouwen en oorbellen in de vorm van een limonadeglas. 'Ik zie eruit als een rietje', voegt ze met een brede glimlach toe.
'Het Limolab produceert oneindig veel limonade', begint ze. Daarnaast zijn de soorten limonade die het lab produceert alles behalve saai te noemen.
'Ik heb groene dinosnot, geel Spongebob-kwijl, doorzichtige wolkenplas en roze prinsessenzweet voor de echte stoere mannen', grinnikt ze. 'Wat wil jij?', vraagt Jolanda aan presentator Fred.
'Ik ben wel een stoer type', zegt hij. Vervolgens pakt de vrouw een bekertje, tapt hem vol met de roze limonade en stopt er een rood-wit gestreept rietje in.
'Zie je, het Limolab raakt nooit leeg en jouw beker loopt wel vol', vertelt ze terwijl de buizen en bekers in de kar inderdaad tot de nok toe gevuld blijven. 'Het is net als de liefde van God, oneindig beschikbaar voor iedereen', voegt ze vrolijk toe.
Maar hoe is het idee van Limolab ontstaan? 'Ik ben zelf heel ziek geweest. Mijn man is de afgelopen jaren al drie keer in het ziekenhuis geweest om afscheid van mij te nemen', zegt Jolanda.
'Ik ben slachtoffer geweest van een ernstig auto-ongeluk waarbij de automobilist mij met 80 kilometer per uur heeft geschept. Daarnaast heb ik twee keer een levensbedreigende bloeding in mijn lichaam gehad', vertelt de vrouw.
'Van het afscheid nemen heb ik destijds niet zoveel meegekregen, omdat ik buiten bewustzijn was', gaat Jolanda verder. 'Maar dat is ontzettend kwetsbaar, dat is het enige woord dat het denk ik goed kan beschrijven', probeert ze uit te leggen.
'Daarbij werd mijn man echt 'geleefd' in die dagen. Je kan je namelijk niet voorstellen dat je vrouw doodgaat. Het is een soort nare film die wordt afgespeeld en waar je in terecht bent gekomen', gaat de vrouw verder.
Toch had Jolanda er vrede mee als ze zou overlijden. 'Hier blijven leven is voor mij niet het hoogst haalbare. Want ik geloof dat als ik zal sterven, dat ik bij God zal zijn', vertelt Jolanda overtuigd. 'Ik ben helemaal niet bang om dood te gaan.'
'Daarnaast gebeurt er wel eens wat in het leven, maar in wiens leven niet', zegt de vrouw schouderophalend. 'Ik heb nog nooit een huis gezien waar alles koek en ei is.'
'Maar dankzij de artsen en God ben ik er nog, alive en kicking', roept ze daarna vrolijk. 'Inmiddels ben ik al vijf jaar ziekenhuisvrij en zijn er ook geen zorgen meer over mijn gezondheid. Dat wil ik gewoon vieren en wat kan je dan beter doen dan Gods liefde delen?'
Zo geschiedde. In 2022 kwam Jolanda op het idee voor een limonadekar. 'Mijn man en ik zijn beiden erg ziek geweest van corona, we hebben dik een jaar moeten revalideren. In die tijd ontstond het idee voor een kar vol limonade.'
Nadat Jolanda was opgeknapt, is ze zelf aan de slag gegaan met hout, spijkers, verf, glazen buizen, erlenmeyers, heel veel limonadesiroop en 'Limolab' was geboren. 'Maar ja, toen was het klaar en dacht ik: wat nu?'
Daarna begon Jolanda met het bezoeken van ziekenhuizen en zorginstellingen om een beetje vrolijkheid te brengen. 'Overal waar het nodig is, kom ik graag een beetje plezier en afleiding brengen', legt ze uit.
'Zo ben ik bijvoorbeeld ooit bij een meisje geweest dat doof, blind en spastisch is. Toen hebben we haar hand tegen de bollen limo gelegd die aan het bubbelen waren en vervolgens ontspande haar hele lijfje', vertelt de vrouw. 'Dan is zoiets klein het allergrootste wat er op een dag kan gebeuren', vertelt Jolanda nog steeds ontroerd van de gebeurtenis.
Inmiddels is Jolanda's limonadebedrijfje uitgegroeid tot een fulltimebaan. 'Scholen, kinderdagverblijven, hotels, open dagen', somt Jolanda op. 'Ik was laatst zelfs op een open dag van een staalconstructiebedrijf', lacht ze. 'Het is echt ontploft and I like it!'
Dat betekent ook dat Jolanda nu meer geld verdient met het bedrijf dan de kosten die ze ervoor maakt. Maar die winst houdt ze niet voor zichzelf.
'Limolab is dus te boeken. Maar het geld dat ik daarmee verdien, gebruik ik om de kosten te betalen voor instellingen die Limolab niet kunnen betalen, maar wel hard nodig hebben', legt de vrouw uit. 'Dan bied ik dus die instellingen aan om gratis te komen.'
Maar is het niet heftig om ook zoveel narigheid te zien als je met die limonadekar rondloopt? 'Ik kom inderdaad met Limolab op heel veel plekken waar het leven minder leuk is. Maar dan is het juist fijn dat je een beetje plezier en vrolijkheid kan brengen. Daarmee is de pijn en ongemakkelijkheid niet weg, maar het kan mensen er net even doorheen trekken', legt de vrouw uit.
'Ik laat heus wel eens een traan om wat ik zie en de verhalen die ik hoor', geeft Jolanda daarna eerlijk toe. 'Meestal houd ik hem binnen en dan huil ik 's avonds alles even eruit en bedank ik God voor alle mooie dingen die er wel zijn.'
Presentator Fred Zuiderwijk knoopt in het HagaZiekenhuis in Den Haag gesprekken aan met allerlei mensen. Van (zorg)personeel tot bezoekers en patiënten. De vraag 'hoe gaat het?' levert gesprekken vol verdriet en ontroering op, maar ook vol humor. Meer verhalen uit deze serie zijn op het YouTube-kanaal van Omroep West te zien.
Source: Omroep West Den Haag