is journalist en documentairemaker.
De dag is dus toch gekomen. Het vuren is gestaakt. De Palestijnen kunnen terug naar hun verwoeste huizen in Gaza en de overgebleven Israëlische gijzelaars terug naar hun families.
Dit is de dag die de in Egypte geboren schrijver Omar El Akkad bedoelde, toen hij zijn boek schreef: ‘One day, everyone will have always been against this’.
‘Op een dag zal dit eindigen’, schreef hij begin dit jaar. ‘Als ingrijpen de enige manier is geworden om het eigen belang te dienen, pas dan zullen de machtigen eindelijk ingrijpen. Dezelfde mensen die zich schuldig maakten aan het moorden, en het financieren van dit moorden of zich afwendden van dat moorden, zullen zichzelf feliciteren omdat ze het goede hebben gedaan. Het is namelijk heel belangrijk om het goede te doen.’
De haast die er de afgelopen twee weken werd gemaakt door president Donald Trump om de Israëlische premier Benjamin Netanyahu tot een akkoord te dwingen droop van dat eigen belang. Het banaalst was zijn hoop op een Nobelprijs voor de Vrede. Israëlische parlementariërs keurden de Gaza-deal op de avond voor de bekendmaking van de Nobelprijs in Oslo nog goed. Het mocht niet baten.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Veel serieuzer was Trumps angst voor zijn zakenbelangen in Qatar, waar zijn zonen Eric en Donald jr. een Trump Tower en golfresort willen bouwen. Daarom dwong hij met de telefoon op zijn schoot Netanyahu excuses aan te bieden aan de emir van Qatar voor de Israëlische luchtaanval op de hoofdstad Doha waarbij in september zes mensen omkwamen.
Netanyahu heeft na twee jaar van genocidaal geweld besloten dat zijn voornemen om Gaza volledig te ontdoen van Palestijnen toch niet de manier is om de volgende verkiezingen te winnen. Hij rekent erop dat de foto met bevrijde gijzelaars en de Trump-familie op bezoek in Israël hem meer stemmen oplevert. Mocht dat niet werken, dan kan hij nog altijd terug naar de oorlog. De getekende deal is tenslotte niet meer dan dat, een staakt-het-vuren, fase 1, een beperkte terugtrekking van de tanks op nieuwe posities in Gaza. Niet Gaza uit.
Nu is de dag van het vergeten aangebroken. Nu de telefoons bij het ontwaken even geen nieuwe doden in Gaza laten zien en de aandacht zich naar andere crises kan verplaatsen. Het vergeten van al die politici en opiniemakers die na de verschrikkelijke slachtpartij van Hamas op 7 oktober 2023 niet tot kalmte maanden. Maar de 67 duizend doden nadien tot het laatste moment bleven goedpraten en daarvoor zendtijd kregen.
Dat Israël in twee jaar tijd meer bommen op Gaza heeft gegooid dan er in de Tweede Wereldoorlog op Dresden, Londen, Hamburg en Rotterdam vielen. In kilo’s: zes Hiroshima’s. De Verenigde Naties schatten dat 92 procent van de woningen in Gaza zijn beschadigd of vernietigd. En dat de bommen en andere explosieven voor die vernietiging uit de Verenigde Staten en Europa kwamen. Dat Nederland in al die tijd de grootste buitenlandse investeerder in Israël bleef.
Dat er de afgelopen twee jaar duizenden vrijwilligers vanuit Europa, inclusief Nederland, naar Israël afreisden om het land actief bij te staan. Afgelopen september bracht ik door aan de grens met Gaza, waar grote groepen christenen zijn neergestreken in en om de kibboetsen waar Hamas op 7 oktober binnenviel. Niet alleen om het land te bewerken, maar ook om de soldaten die actief zijn in Gaza tijdens de lunch te voeden en een hart onder de riem te steken. Twee Nederlanders bakken friet. Andere Nederlanders delen houten klompjes uit aan de soldaten.
De Duitse en christelijke Daniella vertelde hoe ze de soldaten ’s avonds na terugkeer uit Gaza massages gaf om hun spieren te ontspannen. ‘Dit is een gevecht van goed tegen kwaad. Een gevecht voor de gehele mensheid’, vertelde ze, terwijl ze gitaar speelde voor de soldaten. Het stof van Gaza zat op hun uniformen en geweren. De plek waar ze zat was zo dicht bij Gaza, dat de bommen en het geluid van ratelend machinegeweer gesprekken overstemden. Er hing ook een Nederlandse vlag: ‘Love from Holland’.
‘Op een dag zal er rekenschap moeten worden gegeven’’, schrijft Omar El Akkad. ‘Zelfs als degenen die het onvoorstelbare hebben gedaan in de killing fields weer zijn opgegaan in de fatsoenlijke maatschappij.’ Het gevecht van de mens tegen de macht, is het gevecht tegen het vergeten, schreef Milan Kundera. De dag van dat gevecht begint nu.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant