Uw advies kan andere lezers helpen. Machteld van Gelder selecteert goede raad voor de vragensteller van deze week.
is tv-producent en regisseur. Voor Volkskrant Magazine stelt ze wekelijks de lezersrubriek Wat Zou U Doen? samen.
Tussen mij (vrouw, 32 jaar) en mijn partner (man, 33 jaar) komt onze kinderwens steeds vaker ter sprake. Mochten we een kind krijgen, dan zouden we graag de zorg gelijkwaardig verdelen. In mijn werk (zorgsector) is het gebruikelijker minder te gaan werken dan bij hem (technische sector) en hij heeft een aanzienlijk hoger inkomen. Ik zie bij veel vrienden een ongelijke verdeling (vrouw meer zorgtaken, man meer werken en hoger inkomen). Ook als ze, voordat ze kinderen kregen, zeiden de zorg gelijk te willen verdelen. Hoe kan ik de ‘babyboete’ voorkomen? Vrouw (32), naam bij redactie bekend
Uit eigen ervaring kan ik zeggen: bewust loslaten in het begin levert een betrokken vader en aantrekkelijke partner op. Ik zou aanraden in de eerste fase tit-for-tat te doen: ik heb deze nacht gedaan, doe jij de volgende nacht? Juist in die eerste periode ontstaat het idee dat de vrouw blijkbaar beter is met kinderen (niet waar, ze heeft meer oefentijd gehad). Marleen Vos (42), Leusden
Het is voor kinderen belangrijk een goede band met vader te hebben. En voor vader is het ook goed. Mijn man was lange tijd een dag per week bij de kinderen, een andere dag werkte hij thuis. Zelf werkte ik 24 uur per week, de kinderen gingen één dag naar de opvang. Je krijgt er veel voor terug, we genieten er nog steeds van. Simone Kamp (57), Antwerpen
Mijn partner werkte in de bankwereld en daar werd minder werken volgens hem echt niet aanvaard. Op een feest van de bank sprak ik een mannelijke leidinggevende die vertelde al heel lang vier dagen per week te werken. Daarna ging mijn partner overstag. We werkten allebei vier dagen en dat verliep uitstekend. Over de top van je inkomen betaal je de meeste belasting. Netto valt het inkomensverlies vaak mee. Irene Apperloo (66), Twello
Moederschap is de ultieme vorm van feminisme. Wij vrouwen zijn hier gewoon erg goed in en blijken het ook nog eens leuk te vinden. Kijk wat haalbaar is in de verdeling zorg en werk en staar u niet blind op de fiftyfifty-regel. Teddy Roorda (61), Culemborg
Mijn man en ik hebben een spreadsheet waarin we bijhouden hoeveel tijd we met de kinderen ‘mogen’ zijn. Aan het eind van het jaar moet de balans fiftyfifty zijn. Niet bij de kinderen zijn betekent werken, en dat is dus automatisch ook fiftyfifty. Mirre Andringa (46), Den Haag
Ook ik vreesde de babyboete toen we aan kinderen begonnen. Ik heb duidelijk gezegd dat ik niet minder wilde werken. Dat is gelukt. Onze zoon is nu 1 en ik werk nog steeds evenveel uren, met een actief sociaal leven. We verdelen de zorg en andere taken eerlijk, en blijven goed communiceren. We gunnen elkaar af en toe een dag voor onszelf. Ook als moeder heb je, ongeacht je inkomen, recht op een carrière en een leven buiten de deur – net als je partner. Roelinde Bosch-Van Bennekom (32), Amersfoort
Ik werk vier dagen in de techniek en mijn vrouw vier dagen in het onderwijs, wij zijn altijd een dag met de kinderen (nu 4 en 7). Ook het naar school brengen is eerlijk verdeeld. Ons gezin is belangrijker dan onze carrière en de ongelijke inkomstenverdeling is voor ons nooit een (financieel) probleem geweest. De mentale last gelijk verdelen blijft echter een grotere uitdaging. Frank Goedhart (39), Oegstgeest
Ik vertelde mijn man dat ik alleen kinderen wilde bij gezamenlijke verantwoordelijkheid. We besloten beiden een parttime baan te nemen. Met genoegen hebben we het tot ver in de pubertijd van onze kinderen samen gefikst. Mijn man zegt nog steeds blij te zijn dat ik destijds zo stellig was. Lilian Rippe (70), Eys
Een tijdje had ik online af en toe ondeugend contact met een man. Ik wist dat hij getrouwd was, maar gezien de onschuld van de tekstberichten en omdat ik niet de intentie had hem echt te ontmoeten, zag ik er geen kwaad in. Ik ga hier overigens niet zeggen dat dit netjes is. Hij heeft mij verteld dat hij een langere affaire heeft gehad en dagelijks veel explicieter contact heeft met nog twee vrouwen, waarvan hij er een binnenkort wil ontmoeten. Dat gaat voor mij een morele grens over en ik heb daarom het contact verbroken. Rest de vraag: moet ik het zijn vrouw vertellen? Vrouw (36)
Wat zou u doen? Reacties (max. 110 woorden met naam, leeftijd en woonplaats) zijn welkom vóór maandag 13 oktober: wzud@volkskrant.nl. Heeft u een zelf een dilemma? Mail dan uw probleem (max. 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw naam, leeftijd en woonplaats. Uw reactie kan worden ingekort.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant