is televisierecensent voor de Volkskrant.
Vrijdagavond biechtte Johan Derksen iets op. ‘Weet je wat ik ’s avonds wél altijd kijk’, zei hij, nadat de Vandaag Inside-tafel had gelachen om de lage kijkcijfers van RTL Tonight. ‘Die politieachtervolgingen in Engeland, op RTL5. Die vind ik spannend.’
Hij doelde op Politie op je hielen!, dat bijna dagelijks om half een ’s nachts wordt uitgezonden, als laatste restje televisie voor het Grote Niets dat Tommy’s Teleshopping heet.
Ik zag het uitgestorven dorpje Grolloo voor me, waar achter de gordijnen van één huis nog zwaailichten flikkeren. Daar zit Derksen, op het puntje van zijn luie stoel, met een sigaar in de mondhoek en een achtervolging in Nottinghamshire op de buis.
Om ’s lands invloedrijkste opiniemaker beter te begrijpen, besloot ik die nacht samen met hem wakker te blijven en Politie op je hielen! een kans te geven. Het bracht ons helaas niet dichter bij elkaar. Nadat één sjofele drugsverslaafde hardhandig tegen de grond was gewerkt, had ik het wel gezien. Spannend vond ik het niet. Heftig wel.
Wat bezielt de zwaailichtfanaat? Eerder die avond waren er al extreme gevallen te zien in realityprogramma 112 Nieuwsjagers (PowNed). Daarin volgen we zeven persfotografen, die van brand naar botsing scheuren om zulke incidenten als eerste vast te leggen. Jammer genoeg lijken de programmamakers vooral geïnteresseerd in het ‘112-nieuws’, en niet in de jagers. Dat resulteert in weinig sensationele sensatietelevisie, aangezien de incidenten – de nasleep van een ongeluk, een brandje – vaak niet enorm spannend zijn.
Gelukkig leren we de nieuwsjagers tussen de bedrijven door toch een beetje kennen. Olav (28) blijkt vooral een afgestompte adrenalinejunk. ‘Ik praat niet over emoties. Daarmee leer je omgaan, als je dit werk doet’, zegt hij, kort nadat hij een dodelijk ongeval heeft vastgelegd. Wanneer een politieagent zegt dat hij een brancard niet mag fotograferen, sneert Olav: ‘Je loopt dwars door mijn shot heen!’
Heel anders is de zachtaardige Kyrlian (22). ‘Als er een zwaar ongeluk is gebeurd en je die slachtoffers ziet, vind ik dat wel heftig’, zegt hij, terwijl hij onderweg is naar een zwaar ongeluk. Helaas komen we niet te weten waarom hij dit werk in hemelsnaam doet. De spanning, misschien?
Terwijl Olav andere fotografen ziet als vervelende concurrenten, die de verkoopkansen van zijn foto’s verkleinen, denkt Kyrlian daar anders over. ‘Ik vind ze een verademing’, zegt hij. ‘Je kan met ze praten.’
Na een enigszins teleurstellende nacht werken – een vermeende explosie bleek maar vuurwerk – stopt Kyrlian bij een tankstation voor een kopje koffie en een praatje met zo’n collega. Hij heeft er duidelijk behoefte aan.
Zoveel sirenes kunnen ook niet gezond zijn voor een mens. Je zou Derksen daarom gunnen dat hij ook met iemand kan napraten, na zo’n nachtelijke aflevering van Politie op je hielen! Ik weet inmiddels dat ik daarvoor niet uit het juiste hout gesneden ben, maar misschien kan hij Kyrlian eens opbellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant