is wetenschapsredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over natuur en biodiversiteit.
Hoort u schreeuwen in het bos? Het kan een wilde beer zijn, een dolle eekhoorn of een leger hobbyfotografen. In de natuur is het altijd prijs.
Dus je wint de Nobelprijs, je vrouw verneemt het nieuws op haar telefoon, ze begint te gillen en jij denkt: een grizzlybeer. Het overkwam de Amerikaanse immunoloog Fred Ramsdell toen hij afgelopen week op digitale detox door de wouden van de staat Wyoming trok, zijn vrouw vanwege een autoreparatie haar telefoon weer eens aanzette en overspoeld werd met felicitaties.
Niet zo gek als het lijkt: de kans dat je door een grizzlybeer wordt aangevallen is, zeker in Wyoming, groter dan dat je de Nobelprijs wint. En anders wel door een ander wild beest.
Nog maar een paar dagen eerder werd in de staat Arkansas een 60-jarige man gevonden, gedood door een beer. De man had vanaf de camping waarop hij verbleef nog foto’s van een zwarte beer naar zijn familie gestuurd. Twee dagen later werd hij aangetroffen: bezweken aan ernstige verwondingen, toegebracht door een beer die hem meters had meegesleept, zo maakte de politie bekend.
De dader kreeg de kogel. Althans: de beer die politie en jagers menen te herkennen van de camerabeelden. Die werd overigens snel gevonden met behulp van speurhonden – de jagers die op de Veluwe en in Den Treek nu al maanden vergeefs op zoek zijn naar de twee bekende ‘probleemwolven’ moeten beslist hun licht eens opsteken aan de overkant van de oceaan.
Je kunt maar beter binnenblijven. De natuur zou er in elk geval aanzienlijk van opknappen. Hoewel het binnen ook niet altijd veilig is: vorige week werd in Bandung, de hoofdstad van de dichtbevolkte Indonesische provincie West-Java, een luipaard gevangen nadat die een hotelcomplex was binnengewandeld. Het dier was tot een gastenkamer op de tweede etage van het hotel gekomen. Brandweer en een natuurbeschermingsorganisatie hebben het dier met een verdovingsschot uit het hotel weten te halen. De luipaard was vermoedelijk ontsnapt uit een dierentuin verderop.
In deze rubriek geeft Jean-Pierre Geelen, natuurredacteur van de Volkskrant, zijn persoonlijke commentaar op opmerkelijke confrontaties tussen mens en natuur.
Nog een voorbeeld: enkele weken geleden getuigden twee oudere vrouwen in Californië over een aanval door een wilde eekhoorn. Een van hen toonde haar arm vol donkerrode krassen en verwondingen, het gevolg van haar afweer nadat het dolle dier naar haar gezicht was gesprongen. ‘Hij vermoordde me bijna’, zei ze met droge ogen tegen Eyewitness News.
Er zouden in totaal vijf mensen zijn aangevallen. Opsporing verzocht: ‘De aanvaller heeft een karamelachtige kleur of een gouden kleur, wat iets minder vaak voorkomt bij knaagdieren’, aldus een waarschuwingsbericht op de plaats delict.
Het goede nieuws is, volgens een woordvoerder van een lokaal dierenopvangcentrum, dat eekhoorns in het gebied geen hondsdolheid overbrengen. Het slechte nieuws: de aanvallen zijn waarschijnlijk te wijten aan mensen die eekhoorns voeren.
Waar kennen we dat ook alweer van? Ach, natuurlijk: onze eigen wolf. Fotografen worden er al langer van verdacht in hun jacht op het perfecte plaatje te strooien met voer – zo fok je vanzelf ‘probleemwolven’. Vorige week beklaagde een boswachter van de Zuidwest-Veluwe zich in het AD over het legertje hobbyfotografen dat wolven met welpen bruut verstoort om maar aan mooi beeld te komen. ‘Overal waar de wolvenjongen lopen, loopt iemand met ze mee. En ze zitten er bijna 24 uur per dag. Asociaal? Dat is wat mij betreft een understatement’, aldus de boswachter.
Dus hoort u schreeuwen in het bos, wees dan alert. Het kan een dolle eekhoorn of een wilde wolf zijn. Als het ook niet een fotograaf was die aan zijn gerief kwam, hebt u wellicht een Nobelprijs gewonnen. De natuur zit vol verrassingen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns