REGIO - Oud-ADO Den Haag-speler Gervane Kastaneer heeft de populariteit van het nationale team van Curaçao zien stijgen sinds zijn debuut. Toen hij zeven jaar geleden over het eiland liep spraken niet veel mensen hem aan. 'Nu vraagt iedereen wat ik buiten doe', lacht hij. 'Ga naar huis zeggen ze dan, we moeten winnen.'
Want Curaçao kan zich nog altijd plaatsten voor het wereldkampioenschap voetbal in Noord-Amerika komende zomer. De ploeg van de Haagse bondscoach Dick Advocaat moet dan wel de komende twee thuiswedstrijden winnen van Jamaica en Trinidad en Tobago, waarna in november nog twee duels gepland staan.
Die unieke kans om op het WK uit te komen, lijkt het hele eiland in zijn greep te hebben. 'Iedereen wil je motiveren', zegt de 29-jarige Kasteneer. 'Wil iets tegen je zeggen om te laten zien dat ze je steunen.'
De belangrijkste steunpilaar voor de international blijft natuurlijk zijn familie, maar ook totaal onbekenden willen laten merken dat ze met hem meeleven, of simpelweg dat ze hem herkennen.
'Mensen die ik niet ken, maar mijn ouders wel', legt hij uit. 'Dan loop ik over straat en dan zeggen ze, je bent een zoon van Gerrit, een zoon van Nella. Terwijl mijn ouders in Nederland wonen, maar dan hebben ze vroeger bij elkaar op school gezeten.'
Niet alleen de spelers, maar ook de technische staf wordt gesteund door familie. Zo ook de Haagse keeperstrainer Raymond Mulder. Zijn vrouw zit op de tribune met haar moeder naar de training te kijken.
'Eigenlijk hoop ik dat onze gezamenlijke zomervakantie niet doorgaat', zegt ze met een knipoog. 'Want ik verwacht gewoon dat hij naar het WK gaat. Dan hoop ik wel te kunnen aansluiten.'
Mulder maakte afgelopen zomer de overstap van het Belgische Beerschot naar FC Dordrecht, in het kielzog van trainer Dirk Kuijt. Beide mannen kennen elkaar van ADO Den Haag, waar hij bijna 15 jaar keeperstrainer was.
De uitstapjes met het nationale team van Curaçao moeten de buitenwacht echter niet als snoepreisjes zien, zegt zijn vrouw. 'Het is hard werken, en dat zie ik nu ook. Ik ben hier wel, maar ik zie Raymond eigenlijk nauwelijks. Hij is de hele dag in de weer met het team, bezig met voorbereidingen, video's en analyses.'
'Maar ik vind het zelf heel leuk om hier te zijn als hij hier ook is', vervolgt ze. 'Ik ben hier samen met mijn moeder. We hebben er meteen een vakantie van gemaakt en nu speelt hij twee thuiswedstrijden, dus dan kunnen we het allemaal meemaken.'
'Soms heeft hij periodes dat hij op andere eilanden zit, dan ga ik natuurlijk niet mee', voegt ze daaraan toe. 'En ik moet ook gewoon werken.'
Familie heeft aanvaller Kenji Gorré wel altijd om zich heen. Zijn vader is namelijk de assistent van Dick Advocaat. Opvallend, want Dean Gorré is een Surinamer en zelfs oud-bondscoach van het land.
'Mijn moeder komt van Curaçao en zit op de tribune', lacht Kenji. 'Het is dus mooi dat we dit als familie kunnen meemaken en het eiland trots kunnen maken.'
'Maar ook mijn oma in Nederland leeft volop mee', zegt de oud-speler van ADO. 'Dan stuurt ze appjes dat ze heel trots is dat ik voor het eiland speel.'
Sowieso wordt de telefoon van Gorré jr overspoelt met berichten. 'Mijn telefoon is constant aan het trillen. En ook het eiland zijn onze wedstrijden het gesprek van de dag. Ze zijn in extase, de sfeer is leuk, er wordt gelachen en muziek gemaakt. Iedereen leeft mee.'
Source: Omroep West Den Haag