is cabaretier, presentator en columnist voor Volkskrant Magazine.
Nee hoor, geen verzekering bij mijn airpods, nee echt niet, man hou je mond, laat me gewoon betalen en wieberen, ik heb meer te doen.
Korte tijd na deze denkbeeldige tirade (denkbeeldig, daar ik alle argumenten van de verkoper met een bevroren glimlach wel degelijk helemaal uithoorde omdat een prematuur ‘nee dank u’ zo onbeleefd klinkt wanneer iemand die door zijn werkgever verplichte lulkoek moet afdraaien), verloor ik in Thailand een van mijn twee oortjes, op de manier dat ik altijd iets kwijtraak op vakantie, namelijk tijdens de vertrekchaos uit een hotelkamer. Ik kan nog zo zorgvuldig koffers pakken, onder bedden snuffelen wat ik wil, badkamers en stopcontacten controleren naar hartelust – altijd verdwijnt er iets, meestal van elektronische aard.
Dat was vroeger al zo, en nu al helemaal, daar met vrouw en kinderen het risico op kwijtraaksels verviervoudigt. Shout-out trouwens naar het hotel in Schotland dat een paar jaar geleden de knuffels van beide ontroostbare kinderen met de post nastuurde, daarmee een trauma voorkomend. Een trauma bij mij welteverstaan, daar het vergeten van een knuffel een mens doet twijfelen over diens geschiktheid als ouder. You had one job!
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Bij navraag antwoordde het Thaise hotel dat het rechterairpodje niet was gevonden. Wellicht dat het in een stofzuigerslang verdwenen was, hoewel ik niet uitsluit dat er ergens op Koh Samui een loods staat waar ze verloren rechterairpodjes met verloren linkerairpodjes trouwen, en ze gezamelijk laten nestelen in de oplaaddoosjes van mensen die gedachteloos hotelkamers verlaten met hun airpods in de oren. En dat die setjes vervolgens verpakt worden in mooie nagemaakte Apple-verpakkinkjes, en doorverkocht aan de volgende lading toeristen die op vakantie niet zonder hun moordpodcast kunnen. Hetgeen zou kunnen betekenen dat er nu ergens iemand met mijn rechterairpod in zijn oor loopt.
Vanuit Thailand belde ik mijn doorlopende reisverzekering of ik nog ergens recht op had, maar nee, natuurlijk niet, wat dacht ik nou. Als ik nou kon aantonen dat het rechterairpodje gestolen was (door een één-orige dief) en een aangifte daarvan bij de Thaise politie kon overleggen, dan wel, maar dat was niet zo, dus dat kon ik niet.
Dus als ik bij voornoemde verkoper die paar tientjes verzekering had betaald had ik mijzelf nu een veelvoud daarvan kunnen besparen, maar dat heb ik niet dus dat kon ik niet. In plaats daarvan ging ik Marktplaats op, want nieuwe airpods, hallo, het geld groeide mij niet op de rug. Tot mijn grote verbazing kon ik een complete, spiksplinternieuwe Airpods Pro 2 kopen voor slechts 35 euro. Dat kon niet, dus checkte ik alles. Vijf sterren betrouwbaarheid, werd de verkoper gegund door zijn vele klanten, hij zat al jaren op Marktplaats, de verpakking was nog helemaal plastic gesealed, kortom: ik had een gat in het ruimte-tijdcontinuüm gevonden waarin Apple-producten voor een fractie van hun waarde werden verkocht. Ja jeetje, soms heb je mazzel.
Zelfs mijn iPhone trapte erin: ja hoor, het zijn Apple Airpods Pro, zei hij. Inmiddels weet ik dat het foppen van iPhones een koud kunstje is: ze kopiëren gewoon de chip van echte airpods, die bijvoorbeeld verloren zijn door toeristen in Thailand. Maar ik bleef hardnekkig geloven. Eindeloos zette ik de niet bestaande noise cancelling aan en uit, luisterend met gesloten ogen of ik echt niet enig verschil kon bespeuren.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant