DEN HAAG - 'Als zij zegt dat ik het heb gedaan, dan zal dat wel.' Gerard wil er niet al te moeilijk over doen. De schade wil hij ook best vergoeden, al weet hij nog niet eens hoeveel dat is. Het is bijna alsof hij denkt: een voordeur, een tv en een aquarium, hoe duur kunnen die zijn?
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter
Gerard is een kale vijftiger in een trainingspak, met een Haags accent. Hij komt vrolijk de zaal binnen en groet de rechter en het klasje studenten op de publieke tribune. 'Goeiemiddàg, nee goeiemoggûh nôg.' Dan ploft hij wijdbeens neer op het verdachtenbankje.
Aan de andere kant schuift zijn buurvrouw stilletjes op een stoel. Zij is het slachtoffer in deze zaak. Ze wonen in een volksbuurt, vertelt Gerard, waar iedereen op elkaar en op elkaars kinderen let. Maar dat valt niet altijd goed.
De buurvrouw heeft een opmerking gemaakt over het gedrag van Gerards zoon van twaalf. Terwijl ze even later bezig is in de tuin trapt de buurman haar voordeur in, stormt haar huis binnen, loopt naar de slaapkamer van haar kleinzoon en slaat daar dus de tv en het aquarium aan gort.
'Alles was nat. Het matras en dekbed van mijn kleinzoon onder het viswater', beklaagt de buurvrouw zich. 'Hij is iedere keer bezig. Hij is dan stomdronken en dan moet hij mij steeds hebben.'
Er is wel een complicatie: de buurvrouw heeft niet gezien dat Gerard binnen is geweest. Hij heeft van tevoren in zijn dronken woede wel gedreigd dat hij haar huis in elkaar zou slaan, maar of hij het nou echt geweest is?
Zelf weet hij het niet meer. 'Ik drink wel eens een biertje en ik heb medicatie, want af en toe wordt het te druk in mijn hoofd. Ik had te veel medicijnen genomen. Mensen hebben gauw een oordeel over mij. Maar als zij zegt dat ik het heb gedaan, dan zal dat wel.'
'En als u wat biertjes op heeft wordt u snel boos', vraagt de rechter. 'Nou ja, boos... als iemand wat zegt, kijk, ik ben verder de moeilijkste niet. Ik heb ze van kleins af aan zien opgroeien en ze komen altijd bij me dingen vragen en...'
De rechter onderbreekt hem met de vraag of hij de schade gaat vergoeden. Nu denkt Gerard toch even na. 'Dat heb ik toen gezegd, maar ik wil wel weten hoeveel het is.'
De rechter somt op: een ruitje, een slot voor de voordeur, een tv en een aquarium. 'Dat is niet weinig.' De verdachte wil nog weten: 'En de vissen?'
'Nou, dat zal het minste zijn', denkt de rechter. 'Mag ik ze dan wel zelf uitzoeken', wil Gerard weten. De rechter schiet in de lach. 'Nee, het is een schadevergoeding, hè?'
Voor de officier van justitie is er voldoende bewijs. Er zijn foto's van de schade, er is het eerdere dreigement van de verdachte, Gerard denkt dat hij het heeft gedaan en er is de aangifte. Dat de buurvrouw het niet heeft zien gebeuren, vindt ze minder belangrijk.
Ze eist een boete van 300 euro. Niet meer, omdat Gerard van een uitkering leeft. De voordeur is gerepareerd door de woningbouw, dus de verdachte hoeft alleen de tv en het aquarium te vergoeden.
'Daar is geen schriftelijke onderbouwing voor, maar u kan als rechter schatten hoeveel dat ongeveer is. Op Marktplaats kosten die samen 300 euro, dus dat verzoek ik u toe te wijzen', zo vraagt de officier.
De advocaat van Gerard betoogt dat het OM geen zaak heeft, omdat niemand haar cliënt heeft gezien in de woning van de buurvrouw.
'Aangeefster is ervan overtuigd doordat hij haar eerder had bedreigd en hij zegt na afloop wel dat hij denkt dat hij het was, maar dat is geen bewijs.'
'Dat zegt hij ook pas als de politie zegt dat er buurtbewoners zijn die hem hebben gezien. Maar die getuigen zijn er helemaal niet. De politie houdt hem dus valse informatie voor en dan is zijn verklaring niet genoeg.' Ze vraagt om vrijspraak.
De rechter vindt de eerste verklaring van Gerard bij de politie toch voldoende bewijs. Vooral ook omdat hij het heeft bekend tegen de buurvrouw. Nadat zij de schade binnen had gezien, was ze naar hem toegegaan en had gevraagd: 'Wat maak je me nou?'
Gerard reageerde daarop met: 'Ja, ik was het en wat wil je er aan doen?' De rechter vindt de eis een hele redelijke. Ze veroordeelt de man tot een boete van 300 euro en hetzelfde bedrag als schadevergoeding voor de tv en het aquarium. 'Dat is nog de onderkant van de schade', merkt ze op.
Gerard accepteert het zonder morren en loopt richting de uitgang. De buurvrouw wacht even tot hij weg is en als ze nog wat langer aarzelt, begeleidt de officier van justitie haar naar buiten, zodat ze niet alleen met de boze buurman op de gang hoeft te zijn.
De naam van Gerard is gefingeerd.
Source: Omroep West Den Haag