Elke week luncht NRC mee bij een bedrijf. Deze week: DOA Dierenasiel
Moon Gooijer (rechts), op schoot bij haar collega zit hondje Missy.
‘Ik moet kiezen tussen Ballonnetje of Jannes”, zegt een man in de hal van DOA dierenasiel. Aan zijn voeten staat een zwaar hijgend, half kaal oranje hondje. „Hé, Ballonnetje, lekker ding!” roept persvoorlichter Jeanine Kornmann. Ze duikt kirrend naar de grond om het gehavende dier te aaien. „Hij heeft wat medische problemen, maar ik vind ’m heel aandoenlijk.” „Ik denk dat het Ballonnetje gaat worden”, zegt de man.
Naam bedrijf: DOA DierenasielLocatie: AmsterdamBranche: DierenasielJaaromzet: 4.444.206 euroAantal werknemers: 42 medewerkers en 400 vrijwilligersKosten lunch: Men neemt lunch mee
Aan de muur hangen tientallen portretfoto’s van honden. Persvoorlichter Jeanine begint te ratelen: „Welkom in het DOA-dorp, we hebben hier alles onder één dak. Dierenartspraktijk, fysiotherapie, trimsalon”. „We helpen hier jaarlijks zo’n tweeduizend dakloze dieren, we zijn de grootste van Nederland.” In een zwierige jurk stuurt ze ons een houten trap op. „Jullie gaan lunchen met een honden- én een kattenverzorger. Ik lig ook dagelijks met de dieren te knuffelen, maar zij kunnen je alles vertellen.”
Drie zenuwachtige honden en twee vrouwen van begin dertig scharrelen de kleine vergaderruimte in. ‘Ik [hartje] asieldieren’ staat op hun T-shirt. „Die bruine bijt”, zegt kattenverzorger Noor van Gennep. Ze wijst naar een minuscule chihuahua: Tiny. Noor zet met de ene hand een bord rijst met kip op tafel en tilt met de andere de rillende Tiny op schoot. Hij springt er meteen weer af. „Tiny is een socialisatiehondje, hij is hier om te leren dat mensen ook leuk zijn. Hij heeft me vanmorgen nog gebeten.”
Hondenverzorger Esther Balfoort wrikt een Tupperwarebakje met sla open en snijdt een avocado in blokjes. „We nemen elke pauze honden uit het asiel mee naar boven zodat ze kunnen wennen aan drukte.” Eigen hond Teun, een vlassig wit modelletje, zit inmiddels op schoot: „Teun vindt zichzelf niet echt een hondje, hij zit het liefst gewoon aan tafel met de humans.”
Normaal lunchen de medewerkers in een grotere kantine verderop in de gang, maar dat leek Esther geen goede setting voor een interview. „Het is een kippenhok met al die blaffende honden en kwebbelende vrouwen”, zegt ze. „Je moet tegen chaos en smerigheid kunnen. Het gaat vaak over kots en plas, soms ligt dat ook in de kantine. Vorige week zat er nog een potje poep in m’n zak tijdens de lunch, was ik vergeten.”
Onder tafel klinkt gegrom, dan een snauw en een hoge kreet. Tiny heeft Piep besprongen. „Tiny heeft zijn hele leven in een handtas gezeten. Hij snapt niet dat hij een hond is”, zegt Noor. Ze hijst haar eigen hond Piep op schoot en geeft haar het laatste stukje kip op haar bord.
Door een gang met grijs linoleum lopen we naar de echte kantine. In een met tostilucht gevulde ruimte zitten aan een houten tafel negen vrouwen en één man te tetteren. Chihuahua Missy zit tussen de hagelslag en pindakaas op tafel. „Missy wil heel graag op de foto”, zegt baasje en dierenverzorger Moon Gooijer. Ze scheurt plakken extra belegen in stukjes. De helft gaat op haar eigen cracker, de andere helft verdwijnt in de bek van de kwispelende hond. „Ze is dol op kaas, net als ik.”
Persvoorlichter Jeanine drukt ons bij de uitgang een linnen tas met ‘Ik [hartje] asieldieren’ in de hand. Ze hoopt dat het artikel op dierendag zal verschijnen. Op het parkeerterrein stopt een bestelbus van de Dierenambulance. „Ophalen, zeven shih tzu’s”, zegt de chauffeur. Binnen drie minuten worden zeven hijgende, doorgezakte tapijtachtige honden in de bus geladen. „Ze zaten in de crisisopvang en gaan nu toch terug naar hun baasje.”
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
De laatste inzichten over eten de lekkerste recepten en slimme tips om gezond te leven
Source: NRC