is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Politici zijn de slechts denkbare speculanten. Tijdens de paarse kabinetten verkocht minister Zalm van Financiën twee derde deel van de Nederlandse goudvoorrraad: 1.082 ton. Dat leverde toen 10 miljard euro op. Bij de huidige goudprijs zou het 111,5 miljard euro waard zijn geweest. Meer dan tien keer zo veel.
Zalm maakte zich schuldig aan kuddegedrag. Hij ging goud verkopen op het moment dat iedereen verkocht. Goud had afgedaan. Want goud leverde geen rente op. Het kostte juist geld om het te bewaken en bewaren. Er konden beter Amerikaanse staatsobligaties en schatkistpapier als deviezenreserves worden aangehouden.
Zo smeet de Russische president Boris Jeltsin, die een janboel had gemaakt van de Russische overheidsfinanciën – waarmee hij en passant ook de weg plaveide voor ‘de sterke leider’ Poetin – al het Russische goud op de markt. EU-landen dumpten goud omdat ze hun staatsschuld moesten verminderen om mee te mogen doen aan de euro. Door het overaanbod kelderde de goudprijs.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Zalm wilde ook de resterende 625 ton goud nog verkopen voor het te laat zou zijn. Maar net op dat moment stak Pim Fortuyn een spaak tussen de wielen van Paars.
Inmiddels is het omgekeerde het geval. Opnieuw maken politici zich schuldig aan kuddegedrag. Ze zijn nu allemaal gelijktijdig goud aan het kopen waardoor de prijzen exploderen. En ze verkopen juist de Amerikaanse staatsobligaties omdat ze het begrotings- en handelsbeleid van Trump niet meer vertrouwen. Dat wordt de-dollarisatie genoemd.
Dit jaar is de goudprijs alleen al met 43 procent gestegen – de grootste stijging sinds 1979 – en is de waarde van de dollar meer dan 10 procent gedaald, de grootste daling sinds 1973. Het aandeel van de dollars in de wereldwijde deviezenreserves is sinds 2015 gedaald van 58 naar 43 procent. Vooral het laatste anderhalf jaar ging het hard. Het aandeel van goud is gestegen van 9 naar 19 procent, aldus Deutsche Bank.
Heel veel speculanten zijn meegelift met de centrale banken en zijn ook goud gaan kopen in ruil voor dollars. En tot nu toe met veel succes. Goud is – in tegenstelling tot bitcoins – grijpbaar en kan nog niet zoals diamanten ook kunstmatig gefabriceerd worden. Het behoudt hoe dan ook waarde.
Maar welke waarde is onbekend. En hoelang de 21ste versie van de goldrush van Klondike (gold rush naar het noorden van Canada, eind 19de eeuw) aanhoudt, weet niemand. Ook nu zal het tij wel weer een keer keren. Want sinds er geen gouden standaarden meer bestaan – en goud niet meer bij de centrale bank omgewisseld kan worden in cash – biedt ook goud geen zekerheid meer. De goudprijs is vooral gebaseerd op de angst dat het financiële systeem met de dollar als mondiale reservevaluta te gronde zal gaan. Dan gaan de wereldburgers weer betalen met goud of gouden munten.
Maar als het niet gebeurt, zal de goudprijs wel weer een keer in elkaar storten. Hopelijk zit er in de volgende regering een goede speculant op Financiën.
Charlie Chaplin is een goede kandidaat, net als Lucky Luke en Donald Duck. Die waren allemaal een keer in Klondike.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant