Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Na drie weken Bali voelde Jules zich herboren. ‘Ontstrest. Verlicht. Ik had me voorgenomen het vast te houden, die permanente staat van zen, alsof je in een massage bent blijven hangen met een eindeloos happy end. Zuid dacht daar anders over. Zuid zei: ‘Tijd om je uitgroei bij te werken.’ Zuid vroeg: ‘Heb je al een nieuwe nagelsalon-afspraak?’ Voor de goede orde: met Zuid bedoelt deze Jules Amsterdam Oud-Zuid, het reservaat achter het Vondelpark waar vrouwen met glanzende gezichten in kleine elektrische citycars rijden en mannen in enorme zwarte terreinwagens de klinkers van de Johannes Verhulststraat trotseren.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
De op Bali herboren Jules is columnist in ZOZ (Zie Oud Zuid), een gratis tijdschrift dat wordt verspreid bij winkels in Amsterdam Oud-Zuid, waaronder de drogist waar ik een pakketje moet ophalen.
Het liefst zou ik Jules’ hele column hier integraal overnemen (‘Op leren sandaaltjes, zonder foundation, mijn haar nonchalant vastgezet met een bamboeclip uit Ubud, liep ik de Marqt binnen’), maar dan zou ik geen aandacht kunnen besteden aan de rubriek ‘Op de thee bij…’, waarin Tatum Dagelet elke maand op de thee gaat bij een ‘interessante, beroemde of beruchte inwoner van zuid’; of een reisreportage over Abu Dhabi met zinnen als ‘cultuur krijgt hier een mondiale betekenis’.
Voor plebs dat alleen in Oud-Zuid komt om een pakketje op te halen met daarin een paar op Vinted gekochte, tweedehands sokken, geeft ZOZ een fascinerende, antropologische inkijk in een wereld die normaal gesproken verborgen blijft. Het doet denken aan een eenmalige nepglossy van een oudheidkundig museum bij een tentoonstelling over een nederzetting decadente Grieken die aan haar eigen hebzucht tenonder gegaan is.
Tussen de redactionele stukken door staan advertorials en advertenties van juweliers, financieel experts en tandklinieken. De interviews zijn van de buitencategorie. Bijvoorbeeld met Dirk Zeelenberg, acteur en tevens trouwambtenaar (‘Humor speelt in mijn hele leven een grote rol’) of contentcreator en ondernemer Bram van Stiphout (‘Ik ben een bankavond met kaasplankje en dekentje wel meer gaan waarderen’). Het beste wordt voor het laatst bewaard, namelijk een beeldreportage van Olli, de dwergkeeshond en haar baasje Loulou.
Op de laatste foto loopt Loulou – blond haar, witte, korte legging, witte top, wit trainingsjasje, enorme zonnebril – door de P.C. Hooftstraat. Onder haar arm Olli en in haar vrije hand een beker koffie. Ze loopt langs een rijtje gouden afzetpaaltjes die met elkaar verbonden zijn door dik, rood fluweel koorden. Het is perfect.
Misschien is ZOZ niet een magazine, maar een satirisch pamflet waarbij het hele reservaat in on the joke is. Daarvoor zou je alleen moeten beschikken over goede smaak en een bepaalde mate van zelfreflectie. En laten dat nou net de enige twee dingen zijn die je in Zuid niet kunt kopen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant