Genocidale oorlog
Dit is het dagelijkse commentaar van NRC. Het bevatmeningen, interpretaties en keuzes. Ze worden geschreven door een groepredacteuren, geselecteerd door de hoofdredacteur. In de commentaren laat NRC zien waar het voor staat. Commentaren bieden de lezer eenhandvat, een invalshoek, het is ‘eerste hulp’ bij het nieuws van de dag.
‘Een gerafelde horizon, stukken puin die als rotte tanden uit de grond steken en vluchtelingen die op wandelende skeletten lijken,” schreef NRC onlangs over Al-Fashir, in de westelijke regio Darfur. Aan die omschrijving kan nu de dodelijke ziekte cholera worden toegevoegd. Dinsdag waarschuwde de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) dat het aantal choleragevallen, de infectieziekte die Darfur in mei bereikte, zich nu in extreem hoog tempo naar zeker de helft van de regio verspreidt. Ruim 12.000 mensen zijn inmiddels besmet, ruim 350 zijn er al aan overleden.
Tel dat op bij de cijfers die de VN recentelijk publiceerde over de gehele oorlog waarbij meer dan 40.000 mensen zijn gedood en zeker 12 miljoen mensen op de vlucht zijn geslagen. De oorlog is wat de VN betreft de grootste humanitaire ramp van dit moment en die ramp is het laatste half jaar alleen maar erger geworden. Maar extra aandacht in tijden van cholera zit er voor het gebied niet in: de oorlog in Soedan woedt nu al tweeëneenhalf jaar, en is door de internationale gemeenschap niet zozeer vergeten als wel genegeerd. Ook bij de VN-bijeenkomsten in New York gaat het vooral over de zeven oorlogen die president Trump naar eigen zeggen heeft beëindigd, en over Oekraïne en Gaza. Het is alsof niet elke genocidale oorlog ertoe doet.
Al-Fashir wordt ondertussen als een middeleeuwse vesting omsingeld en uitgehongerd. Met dodelijke infectieziekten erbij is het een kwestie van tijd voordat de stad valt. De stad staat symbool voor het humanitaire drama in Soedan, waar de internationale gemeenschap naar kijkt zonder te handelen, omdat het land dermate ontoegankelijk is dat er weinig aan te doen lijkt.
Dat is echter de vraag. Hulp om te vaccineren tegen cholera – zoals de WHO nu doet – is natuurlijk een remedie, en even noodzakelijk als een humanitaire corridor. Maar een oorlog die begon als strijd ‘in de straat’ tussen het regeringsleger en het rebellenleger is inmiddels uitgegroeid tot een – ook hier – oorlog die met drones wordt gevoerd. Die drones worden door andere landen geleverd.
Ook voor Al-Fashir geldt dat de burgers het slachtoffer zijn. Het rebellenleger mag beweren dat er alleen nog militairen van het Soedanese regeringsleger in de stad zitten, er leven ook nog steeds een kwart miljoen burgers. Zij zitten er als ratten in de val terwijl buitenlandse machten drones en ander wapentuig leveren.
Wanneer landen wapens leveren in een oorlog, is het ook mogelijk die levering stop te zetten. Landen als China, Rusland, de Verenigde Arabische Emiraten, Egypte en Turkije hebben belang bij het omzeilen van het wapenembargo van de VN om in de toekomst een positie in Soedan te hebben, maar de wereld heeft er belang bij de ramp in Soedan te stoppen. Diplomatie mag vooralsnog falen als het gaat om de oorlogen die Rusland en Israël voeren, maar om Soedan niet tot nauwelijks op te nemen in de diplomatieke agenda dan heeft dat kwalijke en onmenselijke gevolgen.
Buitenlandse druk is noodzakelijk om deze humanitaire ramp te stoppen, om te beginnen op de landen die de oorlog voeden met drones. Want een hand die een oorlog voedt, verdient het om in gebeten te worden.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC