De lezersbrieven! Over vereisten om de nacht op te eisen, opgehaald worden uit een smal land, een vreselijke Engelse term, betekenisvolle stilten, relschopsters en ongemakkelijke gesprekken.
Mijn zus (31) werd vorige week overdag op het station achtervolgd door een man die naar haar floot en ‘hé lekker wijf’ riep, en ‘kan je niet lachen naar me?’. Over een vol perron, meters ver te horen. Ze sprak hem erop aan, hij ging door.
Tientallen mensen keken op, maar zwegen. Toen mijn zusje met tranen in haar ogen aan ze vroeg ‘horen jullie niet wat hij zegt?’, gebeurde er nog niets. Ze werd niet alleen bang van hem, maar ook van de stilte. Ze vluchtte een winkel in – ironisch genoeg langs een ‘Wij eisen de nacht op’-poster.
Wie zwijgt bij straatintimidatie, maakt zich medeplichtig. Het geeft mannen de boodschap dat hun gedrag getolereerd wordt. We laten vrouwen alleen staan in hun angst. Zonder daadwerkelijke solidariteit betekent ‘Wij eisen de nacht op’ niets. De volgende keer dat je dit ziet: zeg iets, ga naast haar staan, vraag of ze oké is. Jouw stem kan het verschil maken.
Geertje van Limpt, Den Haag
Feitenvrij gewauwel in talkshows en op sociale media wordt voor waarheid aangenomen. De Kamer wil Antifa per motie verbieden, maar het geweld en het onmiskenbare fascisme in Den Haag (en elders) weigert het kabinet als zodanig te benoemen en snoeihard te veroordelen. Jetten en Timmermans worden weggezet als extreemlinks dat Nederland naar de knoppen helpt en Wilders – wiens uitspraken tijdens de rellen duidelijk herhaald werden – is de lachende derde.
Nederlandse christelijke groepen rouwen om een influencer die wapenbezit als vrijheid zag en vrouwen als minderwaardig. Ze zijn het weliswaar niet eens met álles wat hij zei, maar beschouwen ‘links’ als agressief.
SGP-leider Chris Stoffer ziet een samenleving waar de islam de overhand krijgt. Waar is hij bang voor? Vrouwenonderdrukking, misschien? Dan mag hij, naast de daadwerkelijke cijfers, ook zijn eigen programma er weleens op naslaan.
Ik ben moe en wil graag opgehaald worden uit dit spiegelpaleis.
Ietje van Halem, Noordwijkerhout
Een uitstekend idee van Tjeerd Haccou om ‘steward-ownership’ ook in te zetten op de woningmarkt. (Vreselijke Engelse term weer trouwens, kunnen we het over gemeenschappelijk bezit hebben?) Ik ken een voorbeeld dichtbij, in de Vlaamse gemeente Tervuren.
Daar staat midden in het dorp een gebouw met dertig appartementen. De woningen zijn gebouwd in opdracht van de gemeente en worden daar ook door verkocht. Zij is de enige die ze ook weer terug mag kopen, voor een van te voren vastgestelde prijs. Ze zijn populair onder ouderen die niet meer alleen kunnen of willen wonen in een groot huis.
In Tervuren is de gemeente eigenaar, maar in Nederland zou dat natuurlijk ook een woningbouwvereniging kunnen zijn. Dus ga eens bij de buren kijken! Ze spreken Nederlands.
Julius op de Beke, Den Haag
Sinds de ongeregeldheden van afgelopen zaterdag pleiten nogal wat politici ervoor om de discussie daarover ‘niet politiek’ te maken. Een hopeloos idee, want iedere uitlating van een politicus is per definitie politiek.
Wanneer een politicus iets ‘niet politiek’ wil maken, kan hij beter zwijgen. En zelfs dat biedt geen uitkomst, want ook zijn zwijgen is politiek. Dat is een van de nadelen van het vak: woorden doen ertoe, maar zwijgen is ook veelzeggend.
Boudewijn Otten, Groningen
Marcia Luyten vergelijkt de gewelddadige demonstranten afgelopen zaterdag met vreedzame activisten van XR. Naast gewelddadig versus vreedzaam is er nog een belangrijk verschil tussen beide groepen, die ik in grote lijnen ook terugzie in de politiek: opkomen voor de planeet en voor toekomstige generaties, versus ‘samen voor ons eigen’.
Bri Wiener, West-Terschelling
Zaken die kunnen helpen bij het zien van vrouwen als medemens: noem consequent in álle berichtgeving waar over zowel vrouwen als mannen gesproken wordt eerst de vrouwen en dan de mannen – ook en juist op de sportpagina’s. Laat in interviews met heterostellen haar eerst aan het woord en dan pas hem. En wees duidelijk bij rellen: het zijn geen jongeren, maar jongens. Relgroepen met alleen meiden zijn een unicum. Mochten daar rellen mee uitbreken, dan mag dat te zijner tijd wel op de voorpagina!
Mariska Jansen, Harlingen
In de kranten staan foto’s van de rellen in Den Haag met duidelijk herkenbare veertigers. Ik vraag me af welke vragen ze bij thuiskomst en na publicatie van hun omgeving kregen.
Was het leuk in Den Haag?
Hebben jullie nog iets spannends gedaan?
Wanneer ga je weer? Dan ga ik gezellig mee.
Wat deed je op die foto, pap? Heb jij die politiewagen aangestoken?
Lex Wilbers, Rotterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant