Aad de Groot, directeur DSW De zorgkosten blijven stijgen, maar verzekeraar DSW houdt de premie volgend jaar gelijk. Hoe kan dat? „Meer mensen gingen werken én de lonen stegen”, zegt de directeur. Dat is goed voor de premie die werkgevers afdragen.
Aad de Groot, bestuursvoorzitter van DSW.
Voor het eerst in acht jaar stijgt de premie van zorgverzekeraar DSW niet: voor de basisverzekering blijft die volgend jaar 158,50 euro per maand. Goed nieuws voor de 680.000 polishouders van ‘de kleinste grote verzekeraar’ in Nederland, die vooral in de regio Rotterdam, het Westland en Delft wonen. Traditiegetrouw meldde DSW dinsdag als eerste verzekeraar de nieuwe premie, medio november moeten de andere verzekeraars hun premies bekend hebben gemaakt.
Toch blijven de kosten van ziekenhuiszorg stijgen – dit jaar liggen die 6 procent hoger dan van vorig jaar. DSW-directeur Aad de Groot: „Eén oorzaak van de zorgkostenstijging is dat we met z’n allen blijven betalen voor het aantal verrichtingen en de productie van zorgverleners, waardoor de financiële prikkel groot is om productie te draaien en zo veel mogelijk te dóén. Financiële prikkels voor preventie zijn er niet. Dat zou echt moeten veranderen.”
Hoe kan uw premie gelijkblijven als de zorgkosten gestaag stijgen?
„De zorgpremies worden op twee manieren bepaald. Eén deel is de inkomensafhankelijke premie, die op je loonstrook staat en door de werkgever wordt afgedragen. Afgelopen jaar gingen meer mensen werken én stegen de lonen, waardoor de inkomensafhankelijke premie meer opleverde dan verwacht. Er bleef 2,4 miljard euro over. De helft van dat geld gaat terug naar alle verzekeraars, die het verrekenen in een lagere nominale premie. Dat is het andere deel van de zorgpremie, die je maandelijks direct aan de zorgverzekeraar betaalt. Die bepaalt elk jaar zelf de hoogte daarvan. Wij gebruiken ook nog 15 miljoen euro aan eigen reserves om, alles bij elkaar, onze nominale premie precies gelijk te houden.”
Kunnen alle verzekeraars dat?
„Ja, want ze hebben ook goede beleggingsopbrengsten gehad afgelopen jaar.”
In de herfst moeten zorginstellingen met verzekeraars steggelen over contracten voor het nieuwe jaar.
„Zolang we zelf met alle instellingen individueel moeten onderhandelen, blijft dat gesteggel. Wij hebben veel liever dat de grootste verzekeraar per regio die onderhandelingen doet en dat de andere verzekeraars de voorbeeld-contracten in die regio dan overnemen. Bij huisartsen gaat dat zo, maar bij ziekenhuizen en de geestelijke gezondheidszorg nog niet. In de regio Rotterdam, Schiedam en Delft zijn wij er snel uit met de ziekenhuizen – we kennen elkaar, weten wat er nodig is. Maar in Groningen, waar wij maar 0,5 procent van de markt hebben, weten we niet wat de inwoners van de regio aan zorg vragen, kennen we minder mensen en duurt het gesteggel dus langer. Dat geldt bijvoorbeeld omgekeerd weer voor zorgverzekeraar Menzis in onze regio.”
Maar verzekeraars moeten toch onderling concurreren?
„Concurreren door zo goedkoop mogelijke contracten [voor medische verrichtingen] af te sluiten met ziekenhuizen, is níét de manier om je te onderscheiden als verzekeraar. De verschillen op zorginkoop zijn nog maar marginaal. Toch denkt een aantal verzekeraars daar nog winst te kunnen behalen en willen ze niet van dat systeem af.”
De Groot doelt op een systeem waarbij verzekeraars onderling concurreren door zo laag mogelijke prijzen te bedingen voor medische zorg.
Waar moeten ze dán op concurreren?
„Op premie. Dat is waarom die vergelijkingssites het zo goed doen. Daarom kiezen de grote zorgverzekeraars voor ‘budgetpolissen’. Premie is het onderscheidende element.”
Honderdduizenden mensen kunnen geen huisarts vinden, volgens de Algemene Rekenkamer. Verzekeraars hebben zorgplicht, volgens de wet, en moeten hun verzekerden die een huisarts zoeken helpen. Doet u dat?
„We kunnen niet veel doen als er echt een patiëntenstop is bij de huisartsenpraktijk. Bovendien, als we voor de ene verzekerde voorrang zouden afdwingen, dan moet een andere verzekerde langer wachten. Wat we wel doen, is huisartsen financieel helpen een praktijk op te starten, want er zijn te weinig van. We geven ze daarnaast een voorschot waarvan ze een deel moeten terugbetalen. Menzis gaat dat nu ook doen. En met een stichting – waar zorginstellingen én wij als DSW in het bestuur zitten – kopen we in onze regio gebouwen die we zo goedkoop mogelijk verhuren aan nieuwe huisartsen. Dat is echt nodig, want het vastgoed is te duur voor veel beginnende huisartsen.”
Vijf jaar geleden bleek dat 600.000 kinderen niet naar de tandarts gaan. Jullie moedigen sindsdien ouders aan om hen wel te sturen.
„Wij hebben onder onze verzekerden de ouders erop gewezen dat de tandarts voor kinderen in het basispakket zit en dat hiervoor geen eigen risico geldt. Het is dus voor hen gratis preventieve zorg. Inmiddels gaat 80 procent van die kinderen naar de tandarts. Echt geweldig. Dat kost ons geld, maar levert een veelvoud op.”
Waarom doen niet alle verzekeraars dat?
„De juristen zeggen dat het een schending is van de privacy omdat je ouders benadert nadat je in het dossier van je verzekerden hebt gekeken of die kinderen wel tandartskosten declareren. Maar wij hebben toestemming van de Autoriteit Persoonsgegevens voor deze werkwijze gekregen: we kijken niet naar wat er gedeclareerd wordt, maar naar wat er níét gedeclareerd wordt.”
Waarom wordt er niet veel meer geïnvesteerd in dit soort preventie-projecten?
„De financiële prikkels in het zorgstelsel zijn verkeerd. Preventie – gezond leven bevorderen – wordt niet beloond. We blijven met z’n allen betalen voor de verrichtingen van zorgverleners, waardoor de financiële prikkel groot is om zo veel mogelijk te doen bij patiënten. Financiële prikkels voor preventie zijn er niet. Dat zou echt moeten veranderen.”
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Een overzicht van de verhalen die de economieredactie vandaag heeft gemaakt
Source: NRC