In de Tweede Kamer liep een debat over moord op vrouwen uit op ergernis over de houding van de PVV. Voorzitter Willem Koops (NSC) had vooraf nog gevraagd om een waardig gesprek, maar die oproep bleek tevergeefs. PVV'er Emiel van Dijk werd meerdere keren teruggefloten na persoonlijke aanvallen op andere Kamerleden. Zijn scherpe toon en opmerkingen zorgden voor wrijving in de zaal.
Van Dijk richtte zich eerst op D66'er Hanneke van der Werf, die hij "kleingeestig" noemde nadat zij wees op de afwezigheid van de PVV bij eerdere debatten. Toen Laurens Dassen (Volt) haar steun uitsprak, sneerde Van Dijk dat hij "een wit voetje probeerde te halen". Daarmee kreeg het gesprek een fel en persoonlijk karakter, wat de spanning verder verhoogde.
Ook andere partijen moesten het ontgelden. Zo verweet Van Dijk het CDA dat zij de weg vrijmaakten voor vervroegde vrijlating van gevangenen. Volgens hem betekent dat dat daders sneller naar huis kunnen en "weer mooi achter hun vrouw aan kunnen gaan". Met zulke uitspraken legde hij nadruk op provocatie in plaats van op inhoud.
Voor de VVD was de maat vol. Kamerlid Bente Becker noemde de houding van Van Dijk respectloos richting de nabestaanden van slachtoffers van vermoorde vrouwen. Zij benadrukte dat die families behoefte hebben aan serieuze oplossingen en niet aan politieke spelletjes. Volgens haar komt de PVV niet verder dan roepen dat migratie de oorzaak van alles is, terwijl volgens haar de problematiek breder en complexer is.
Met dit debat werd opnieuw duidelijk hoe snel de gesprekken in de Kamer kunnen ontsporen. In plaats van zoeken naar gezamenlijke maatregelen om geweld tegen vrouwen te bestrijden, liep de discussie vast in persoonlijke aanvallen. Het riep bij veel Kamerleden frustratie op en liet zien hoe kwetsbaar een debat kan worden zodra respect verdwijnt.
Source: Fok frontpage