Hannah Ferguson | influencer De Australische politieke influencer Hannah Ferguson is het gezicht van de nieuwe media in Australië. De 27-jarige podcaster en politiek commentator is niet alleen populair bij jongeren.
‘Je kunt de ironie niet negeren. Charlie Kirk werd vandaag gedood door vuurwapengeweld, waar hij een voorstander van was”, schreef de Australische influencer Hannah Ferguson op haar Instagram op de dag dat bekend werd dat de ultraconservatieve Amerikaanse activist was doodgeschoten.
„Ben ik blij dat iemand hem op klaarlichte dag in zijn nek heeft geschoten? Nee. Is geweld soms nodig? Ja.” Maar: „In de wereld waar ik voor blijf pleiten, zou hij nog steeds leven”, aldus Ferguson in de post die viraal ging.
Het kwam de politieke influencer op een stortvloed aan haatreacties en kritiek te staan. Zoveel, dat Ferguson vorige vrijdag haar Instagramprofiel afschermde. Ze schreef: „Na een recordaantal doodsbedreigingen neem ik een paar dagen afstand van mijn telefoon.”
Het was de eerste keer dat de 27-jarige Ferguson na een ongelukkige uitlating een stap terug moest doen. Het afgelopen jaar is haar invloed op de Australische politiek en samenleving juist steeds gegroeid. Premier Anthony Albanese heeft zijn verkiezingsoverwinning in mei volgens deskundigen deels aan politieke influencers als Hannah Ferguson te danken. Voor het eerst in de Australische geschiedenis gingen er meer Gen Z’ers en millennials dan babyboomers naar het stemhokje. Zij zijn wel politiek geëngageerd, maar gebruiken niet de traditionele media voor hun informatievoorziening. In plaats daarvan volgen ze op socials media leeftijdsgenoten, zoals de links-progressieve Ferguson. De posts van deze zogenoemde „Gen-Z-magneet” werden in de week voor de verkiezingen meer dan twintig miljoen keer bekeken door zo’n vier van de 27 miljoen Australiërs.
In deze tijden waarin de geopolitiek zwaar op het gemoed drukt, gaat NRC op zoek naar dromers en doeners. Deel zeven en slot van de serie.
Ferguson strikte Albanese, voorman van de Labourpartij, in de aanloop naar de verkiezingen voor haar podcast. Haar ‘get ready with me’-video voordat ze de premier sprak werd al tienduizenden keren bekeken. Uiteindelijk won Albanese glansrijk de verkiezingen. De mede door Ferguson aangejaagde weerzin tegen de Amerikaanse president Trump, waar de Australische conservatieven juist tegenaan schurkten, zorgde dat veel Australiërs zich achter Albanese schaarden.
Toch houdt Ferguson er niet van om „influencer” genoemd te worden.
„De Murdoch-media gebruiken dat woord als wapen”, zegt ze via een videoverbinding vanuit Sydney. News Corp, geleid door de Australische mediamagnaat Rupert Murdoch, beheerst met tientallen conservatieve kranten, tijdschriften en tv-zenders het Australische medialandschap.
Ferguson spreekt snel maar kiest haar woorden zorgvuldig. „Een influencer is volgens hen een oppervlakkige, domme, aantrekkelijke jonge vrouw die dingen probeert te verkopen aan haar volgers op sociale media. De betekenis van het woord is verloren gegaan doordat extreemrechts het heeft geclaimd en het tegen vrouwen gebruikt.”
Dat ze zo’n enorm publiek zou trekken, had ze niet verwacht toen ze in 2020 op haar 22ste Cheek Media oprichtte. Cheek, een verwijzing naar de term „tongue in cheek”, vrij vertaald als „met een knipoog”, begon als Instagramaccount met 125 volgers. Inmiddels zijn het er meer dan 290.000, verspreid over verschillende accounts en platforms, waaronder Instagram, TikTok, haar podcast en Substack.
„Dat ik zo’n groot bereik kreeg, was best overweldigend”, zegt ze over die hectische campagneperiode. Haar publiek bestond aanvankelijk voornamelijk uit jonge vrouwen, een doelgroep die vaak moeilijk te bereiken is via traditionele media. In de maanden rondom de verkiezingen zag ze dit veranderen. „Ik kreeg plots volgers die centrumrechts waren, mannen en babyboomers. Het was hartverwarmend om te merken dat ik ook hen wist te raken.”
Haar doel is niet veranderd. „Ik wil progressief, onafhankelijk commentaar leveren en een tegengif bieden tegen de wurggreep waar de Murdoch-media Australië al decennialang in vasthouden”, zei Ferguson tijdens haar toespraak bij de National Press Club, een prestigieuze club voor journalisten waar (oud-)premiers en beroemdheden spreken. Ze wil dat Rupert Murdoch haar „kent en veracht”.
Ferguson was tien jaar oud toen ze tijdens een schoolreisje het Australische parlement bezocht in de hoofdstad Canberra. Niet de imposante parlementszaal maakte het meeste indruk, maar het bezoek aan de kiescommissie. Daar leerde ze hoe het Australische democratische systeem werkt.
Australië is een van de weinige landen waar stemmen verplicht is en gebruikt een uniek systeem waarbij kiezers de kandidaten rangschikken naar hun voorkeur. „Ik leerde dat dit systeem ervoor zorgt dat de beste kandidaat gekozen wordt, die door de meeste mensen gesteund wordt”, zegt Ferguson. „Het is zo’n krachtige uiting van democratische macht. Als tienjarige dacht ik: we moeten het hier veel meer over hebben.”
Ze schiet in de lach. „Wat een loser, wat een freak was ik.” Ze zegt het schertsend, maar het is duidelijk dat ze een vreemde eend in de bijt was in de omgeving waar ze opgroeide. „Ik ben opgegroeid in Orange, een conservatief, religieus stadje op het platteland, 3,5 uur rijden ten westen van Sydney. Ik ging naar een katholieke school. Mijn ouders stonden wel open voor discussies over politiek, maar ze hadden uiterst rechtse opvattingen.”
Als kind stelde Ferguson al veel vragen over politieke en maatschappelijke onderwerpen. Pas toen ze met een studiebeurs rechten ging studeren in Brisbane, kwam ze mensen tegen die een heel ander wereldbeeld hadden dan ze gewend was. „Binnen twee jaar was ik een compleet ander mens. Het heeft me getransformeerd”, zegt ze over die tijd.
Ze besloot haar linkse mening online te verkondigen om leeftijdgenoten bij het publieke debat te betrekken. Ze noemt zichzelf geen journalist en maakt kraakhelder wat haar standpunt is. „Ik wil mensen informeren, maar ook dat ze weten waar ik sta. Ik wil dat ze zo goed geïnformeerd mogelijk hun eigen mening vormen.”
Ferguson heeft een herkenbare en eigen stijl, die te typeren is als luchtig en zwaar tegelijk. Haar podcast Big Small Talk, die ze samen met generatiegenoot Sarah-Jane Adams maakt, is gestoeld op dat principe: in één aflevering bespreekt ze de Amerikaanse immigratiedienst ICE, het nieuwe album van Sabrina Carpenter en Iran.
„Wij spreken niet neerbuigend tegen onze luisteraars, maar als een vriendin. We geven half nieuws, half popcultuur. Alsof je groenten in een spaghetti bolognese verstopt”, zegt ze over het succes van de podcast.
Ferguson brengt haar boodschap met een knipoog. Ze verkocht voor de verkiezingen duizenden T-shirts met de tekst „Goedemorgen aan iedereen behalve Peter Dutton”. Dutton was de leider van de grootste rechts-conservatieve oppositiepartij die tijdens de campagne met trumpiaanse uitspraken en plannen kwam – streng migratiebeleid, flinke bezuinigingen op het overheidsapparaat. Ferguson wilde voorkomen dat hij aan de macht zou komen.
Een van haar belangrijkste inkomstenbronnen is het aanprijzen van een vibrator. Zelfs dat is voor Ferguson politiek. De tekst „Fuck the patriarchy, want genot is politiek” siert de verpakking. „Het gaat mij erom dat vrouwelijk genot belangrijk is, het is een feministisch streven. Ik heb gekozen voor een bevrijdende en pleziergedreven benadering, in plaats van een geseksualiseerde blik.”
Kiezen voor de promotie van één product is een bewuste keuze geweest, zegt ze. Veel influencers en creators op sociale media sluiten regelmatig brand deals, waarbij ze telkens een ander product of bedrijf aanprijzen. „Ik wilde samenwerken met één bedrijf waar ik achter sta. Er zit een risico aan het verkopen van seksspeeltjes en ik heb er veel kritiek op gekregen. Maar die kritiek kan me alleen raken als ik me ervoor schaam. En ik schaam me niet.”
Inmiddels beperkt haar publiek zich niet alleen tot Gen Z. „Ik heb nu meer 55-plussers dan mensen onder de 24 als volgers. Ik ben net 27 geworden, en de mensen die mij volgen zijn gemiddeld zo’n tien jaar ouder dan ik.”
Met haar populariteit is ook de druk toegenomen. „Mensen zien me als een vriendin, ze vinden me aardig. Maar wat gebeurt er als ik ineens met een mening kom die ze niet aanstaat? Of als ik een tijdje niets post op sociale media, is dat dan slecht voor mijn bedrijf? Ik ben me ervan bewust dat een groot deel van mijn inkomsten afhankelijk zijn van het feit dat mensen zich persoonlijk met mij verbonden voelen. Dat is soms overweldigend.”
Inmiddels heeft Ferguson grotere ambities. Na de verkiezingen kondigde ze aan dat ze zich bij de volgende verkiezingen in 2028 verkiesbaar wil stellen voor de Senaat. Vaak heeft ze gezegd dat ze premier wil worden van Australië. „Ik denk dat ik op een gegeven moment het kritiek geven vanaf de zijlijn moe ben. Ik wil zelf meemaken of het me lukt om het soort politiek te bedrijven waar ik in geloof.”
Hoewel ze al regelmatig is benaderd door verschillende linkse partijen, heeft ze besloten zich als onafhankelijke kandidaat aan te melden. Het is een gok, want als onafhankelijke kandidaat is het moeilijker om een plek in de Senaat te bemachtigen. „Het gaat me er ook om dat ik andere jonge vrouwen laat zien dat je het gewoon kunt proberen. Misschien haal ik het niet, misschien faal ik. Maar dan zien andere jonge vrouwen dat dat ook oké is.” Haar politieke voorbeeld is de voormalige Nieuw-Zeelandse premier Jacinda Ardern. „Ik ben een diehard fan. Ze is de meest empathische en emotioneel intelligente leider die ik ooit heb meegemaakt.”
En haar vete met Rupert Murdoch? Hoewel onduidelijk is of hij inmiddels weet van haar bestaan, ziet ze haar missie als deels geslaagd. Volgens analisten is zijn macht tanende. „Tijdens de verkiezingscampagne zag ik dat de Murdoch-media wel de onderwerpen bepaalden die speelden in het publieke debat, zoals transgender vrouwen in sport. Maar ze bepalen niet langer de uitslag van verkiezingen”, zegt Ferguson.
De beste ideeën over de planetaire verschuivingen in AI, ecologie en geopolitiek
Source: NRC