Werving voor vreemdelingenpolitie ICE De regering-Trump werft nieuwe agenten voor vreemdelingenpolitie ICE met allerlei lokkertjes. Op een banenmarkt in Utah vertellen potentiële rekruten wat ze ambiëren bij de dienst.
Vorige maand was er ook een ICE-banenmarkt in Arlington, Texas. Foto Shelby Tauber/Reuters
De vrouw van Lee Daniels vond het wel een beetje raar: hij was toch zelf een immigrant, geboren in Canada? Waarom overwoog hij dan te solliciteren bij de vreemdelingenpolitie ICE? „Ze vroeg zich af of ik misschien immigranten wilde straffen omdat ik het zelf zo moeilijk had gehad bij het verkrijgen van staatsburgerschap.”
Daniels – vijftig jaar, donkere zonnebril, tatoeages op zijn arm – staat maandagochtend om half negen in de rij voor een banenbeurs van ICE. Hij is nu Amerikaan. Hij kwam op jonge leeftijd naar de VS; over de reden blijft hij vaag. Hij doorliep de legale procedure om Amerikaans staatsburger te worden. Dat was lang en intensief, vertelt hij: advocaten, betalingen, wachten. „Maar dat is niet per se slecht. Ik vind dat het op de legale manier moet, en dat de wetten gehandhaafd moeten worden.” Mede daarom solliciteert hij vandaag bij ICE, de dienst die de afgelopen maanden snoeihard op ongedocumenteerden jaagt.
In een congrescentrum in Provo, op slechts een paar kilometer van waar Charlie Kirk vorige week woensdag werd vermoord, kunnen geïnteresseerden zich deze maandag melden voor een baan bij Immigration & Customs Enforcement, zoals de controversiële immigratiepolitie van de Verenigde Staten voluit heet. Dat gebeurt hier in Utah massaal: er staat buiten al vroeg een lange rij. De aanwezigen, vooral mannen in pak, omklemmen leren mapjes met hun cv’s.
ICE zoekt de komende maanden tienduizend nieuwe werknemers. President Donald Trump heeft het grootschalig uitzetten van ongedocumenteerden tot speerpunt van zijn presidentschap gemaakt. Terwijl bijvoorbeeld de publieke omroep en infrastructuurprojecten te maken krijgen met bezuinigingen, is er in Trumps ‘One Big, Beautiful Bill’ de komende jaren juist bijna 80 miljard dollar vrijgemaakt voor het aannemen van ICE-personeel.
Daarmee kan de dienst haar agressieve aanpak op grotere schaal uitvoeren. ICE maakt in haar werk gebruik van tactieken die veel afschuw oproepen en tot protest leiden. Zo scheidt de dienst soms kinderen van hun ouders wanneer deze de VS niet willen verlaten, en houdt ICE mensen vast in detentiecentra die volgens rechters ondermaats zijn. De onaangekondigde politieacties, vaak uitgevoerd door gemaskerde mannen, leiden ertoe dat in sommige gemeenschappen mensen niet meer naar school of de dokter durven.
Er zijn ook meer en meer indicaties dat de dienst soms onwettig te werk gaat: zo lijkt deze ook mensen uit te zetten wiens procedure niet geheel is doorlopen, of die zelfs een visum hebben. In totaal zijn er al honderdduizenden mensen de VS uitgezet sinds het aantreden van de regering-Trump.
Wie wil dat werk doen?
Op de beurs in Provo kunnen de honderden bezoekers zich direct na de metaaldetectiepoortjes vergapen aan een flitsende ICE-sportwagen: ‘Defend the Homeland’, staat erop. Op een scherm prijst onderminister van Binnenlandse Veiligheid Troy Edgar de president voor het vrijmaken van geld voor ICE.
Veel aanwezigen lopen rechtstreeks naar de rij waar ze zich kunnen aanmelden voor een sollicitatie. Een van de geïnteresseerden is Jonathan Haynes (42), een ex-militair die uit Brooklyn voor één nacht op en neer is komen vliegen naar Utah, à 600 dollar. „Ik schaam me nergens voor”, vertelt de zelfbenoemde „patriot”. Hij heeft zich aangemeld voor de functie van ‘deportation officer’.
Haynes gelooft de berichten over ICE simpelweg niet. Volgens hem worden er niet de hele tijd „oma’s en kinderen” uitgezet. „Ik denk dat het meer gaat om drugdealers, criminelen, georganiseerde misdaad.” In ieder geval wil hij dat voor zichzelf gaan zien, zegt hij.
De Amerikaanse vreemdelingenpolitie ICE zoekt de komende maanden tienduizend nieuwe werknemers. Foto Julio Cortez/AP
Veel geïnteresseerden blijken migratie-haviken met een achtergrond in het leger of wetshandhaving. Brad (61, wil zijn achternaam niet geven) heeft zijn pensioen afgebroken om zich hier te melden, na een carrière in law enforcement op lokaal niveau. Hij heeft geen probleem met de tactieken van ICE. „Als je een bank berooft, word je ook gescheiden van je kinderen. Het is een misdaad.” Wat ICE doet is belangrijk, zegt hij. „De wet handhaven en achter criminelen aangaan. Ongelimiteerde immigratie leidt tot chaos.”
In de rij heeft hij net Karen Hanson (60) ontmoet. Die is het roerend met hem eens. „Als je een soeverein land bent, dan zijn er regels over hoe je binnenkomt. Anders ben je geen land meer, maar een gebied.”
Hanson, woonachtig in Hawaï, wil haar diensten als jurist aanbieden aan ICE. Wat haar betreft is het de eigen keuze van families om gesplitst te worden. „Ze kunnen met z’n allen de VS verlaten.” Ze twijfelt of ze haar volledige naam wil geven, maar doet dat uiteindelijk wel. Vanwege Charlie Kirk, zegt ze. „Hij sprak zich uit met naam, en dat moet kunnen.”
In de grote hal van het Utah Valley Convention Center vormt zich een enorme rij voor de tafel van ICE. Officieel is het evenement ook voor andere agentschappen van het ministerie van Binnenlandse Veiligheid, zoals de grenspolitie, de douane of de politie die overheidsgebouwen beveiligt. Maar bij die standjes staat vrijwel niemand. Zelfs bij de tafel van de Secret Service staren werknemers voor zich uit of naar laptops.
Een piloot van de luchtruimbewaking probeert met een microfoon nog de aandacht op zichzelf te richten. „Als iemand misschien ook nog even naar deze oude man wil luisteren...” Hij krijgt weinig respons. Een vertegenwoordiger van een van de andere agentschappen probeert in de ICE-rij mensen aan te spreken.
Sommige diensten hebben zeer specifieke eisen, wat de aandacht voor ICE deels verklaart. Maar ICE kan mensen ook iets bieden wat andere overheidsdiensten niet kunnen. In sommige gevallen krijgen starters een bonus van 50.000 dollar (omgerekend zo’n 42.000 euro). Kwijtschelding van studieschuld is ook een optie. Verder is de leeftijdsgrens bij de dienst geschrapt, waardoor mensen van boven de 37 zich mogen melden.
Bij sommige overheidsdiensten leidde dat de afgelopen maanden tot opgetrokken wenkbrauwen. Dreigt alle aandacht voor ICE niet hun personeel weg te lokken? Sommige sheriffs spraken zich uit tegen de wervingsmethodes van ICE. Dat adverteert ook uitgebreid, waaronder met de klassieke afbeelding van de bebaarde Uncle Sam die tijdens de twee wereldoorlogen mensen opriep in het leger te dienen. Alleen is de tekst wat veranderd: „Amerika heeft te maken met een invasie van criminelen en roofdieren”, staat er nu bij. „We hebben JOU nodig om ze weg te krijgen.”
De angst dat mensen overstappen is niet geheel ongegrond, blijkt bijvoorbeeld uit de woorden van Josh McCrory (23). Hij is uit de zuidelijke staat Louisiana gekomen voor de banenbeurs. Hij werkt daar op lokaal niveau bij de politie, maar het valt hem tegen. „Ik kan daar niet de impact maken die ik verwacht had”, zegt hij. Alles wat hij over ICE heeft gehoord klinkt aantrekkelijker. „Hier hebben ze elke dag impact.” De financiële bonus noemt hij „fijn”.
Ook voor Lee Daniels speelt het geldbedrag een rol. „Mijn vrouw en ik zouden dat zeker kunnen gebruiken. Gewoon, om dingen aan ons huis te doen en zo.”
Onomstreden is de politiedienst ICE zeker niet: Zo scheidt de dienst soms kinderen van hun ouders wanneer deze de VS niet willen verlaten, en houdt ICE mensen vast in detentiecentra die volgens rechters ondermaats zijn. Foto Shelby Tauber/Reuters
Twijfel is op de beurs bijna nergens te vinden. John (35, wil zijn achternaam niet geven), met baard en tatoeages, denkt wel dat het af en toe moeilijk kan zijn. „Natuurlijk is het op sommige momenten een beetje heartbreaking.” Vooral als mensen al hun hele leven in de VS wonen. „Dan voel je wel wat. Maar dan hebben ze ruim de tijd gehad om een visum aan te vragen”, zegt hij er snel bij.
Hij kan zich ook iets voorstellen bij de economische schade die de deportaties de VS kunnen berokkenen, door al het werk dat door ongedocumenteerden wordt uitgevoerd, bijvoorbeeld in de landbouw. Het zal zeker „even pijn doen”, zegt hij. „Maar elk land heeft groeipijnen.”
Na ongeveer anderhalf uur spreekt ICE-communicatiemedewerker Alethea Smock NRC aan. Media zijn niet welkom op de beurs, zegt ze. Ze loopt mee naar de uitgang en stuurt later nog een mailtje. Daarin staat dat vanwege de „recente vreselijke gebeurtenissen in Utah Valley” de toegang van de pers gelimiteerd is, om „de identiteit van werknemers van het ministerie en kandidaten te beschermen”.
Buiten staat een klein clubje demonstranten. Ze houden borden omhoog als „ICE is Gestapo”, of simpelweg „ICE suckers losers”. Een van hen is de gepensioneerde Bill Popadich. De Vietnam-veteraan woont ongeveer zestig kilometer verderop en draagt een speldje van de Amerikaanse en de Oekraïense vlag. Hij houdt het kort. „ICE zet mensen vast zonder proces. Dat mag niet van de grondwet, en daar laten we ze nu mee wegkomen. Wat ICE doet, is gewoon de verkeerde manier om mensen te behandelen.”
Wat kunnen we verwachten van weer vier jaar Trump?
Source: NRC