Polarisatie! Ze kreeg het woord haast niet meer over haar lippen, zei Eva Jinek maandagavond. Ppp-oooo-la-ri-satie, met als aanleiding de moord op Trump-activist Charlie Kirk en het optreden van Bob Vylan, afgelopen weekend in Paradiso, waar het punkduo verwensingen had geuit tegen zionisten en het Israëlische leger.
Nu kun je denken: een beetje talkshow gedijt wel bij wat spanning, maar Eva had besloten de thema-uitzending over het onderwerp toch vooral vanaf rechts in te steken, met een compilatiefilmpje waarin pro-Palestinasupporters haast gelijk kwamen te staan aan opruiers. Aan tafel Jeroen Smit en Veerle Hammerstein, hun mond vol van respect, dialoog en burgerberaad – een gemiste kans, want zo’n open gesprek had óók bij Eva kunnen plaatsvinden als er ruimte was geweest voor een ander perspectief (dat van zo’n pro-Palestinasupporter, bijvoorbeeld).
Vreselijk zorgwekkend, vond JA21-leider Joost Eerdmans het optreden van Bob Vylan. Eerdmans zei áltijd voor vrijheid van meningsuiting te zijn, maar nu even niet. Wat hier de artistieke vrijheid aan was, vroeg hij zich af, waarna we een compilatiefilmpje te zien kregen waarvoor behoorlijk wat artistieke vrijheid was gepermitteerd, een flashy samenvatting van Eerdmans’ carrière, met daaronder Go Your Own Way van Fleetwood Mac.
Jinek, na de vertoning: ‘Wat zegt dit over Joost Eerdmans?’
Eerdmans: ‘Dat het een knokker is.’
Over asiel en migratie wilde Jinek het in hun gesprek niet hebben, wel over zijn visie op de overheid, die door een Elon Musk-achtige minister of efficiency zou moeten worden verkleind. Een compilatiefilmpje van Musk, muziek dit keer door Franz Ferdinand, Take me Out, een fijne soundtrack voor bij populisme. Eventjes werd Jinek scherp, toen ze vroeg naar hoeveel banen er zouden verdwijnen (Eerdmans: geen idee), maar het gesprek bleef wat hangen in het idee dat Eerdmans de, dixit, ‘nieuwe verlosser’ zou zijn.
Jinek wenste Eerdmans veel succes bij zijn campagne, waaraan ze eigenhandig aan had bijgedragen – maar goed, van Eva kon nu niet meer gezegd worden dat het een te linkse talkshow was, ook wat waard. Iets vergelijkbaars sijpelde door in de keuze van Pauw & De Wit om Vandaag Inside-poppetje en polarisator Raymond Mens uit te nodigen om zich uit te spreken over polarisatie. Tja.
Wat tegengas, lef, kritische vragen, ik vond ze drie zenders verderop, bij John Williams die in een heerlijk klassieke Help, mijn man is klusser flink van wal stak tegen klusser Stevie, wiens gezin al tweeënhalf jaar in een beschimmelde container woonde.
Hierbij een compilatie (mijn muzieksuggestie is iets van Kneecap): ‘Ik denk niet dat dit zomaar goed gaat komen. Jullie spelen volwassen mensen, maar jullie weten mijn god niet wat er moet gebeuren. Jullie moeten de ogen uit jullie kop schamen. Wat gaan jullie doen om dit op te lossen?’
Soms voelt een bruggetje iets té geforceerd, ik laat het daarom maar aan u om het te leggen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant