Familieportret De meesterlijke Taiwanese mozaïekfilm ‘Yi Yi’ is na een kwart eeuw weer op het grote doek te bewonderen. Een familieportret in rituelen in een afstandelijke filmstijl die paradoxaal genoeg diep emotioneert.
Yang filmt dat alles terloops en het liefst in totaalshot, zodat de toeschouwer zelf kan bepalen wat belangrijk is in het beeld. Beeld Odyssey Classics
De Taiwanese mozaïekfilm Yi Yi uit 2000 van de jong gestorven cineast Edward Yang (1947-2007) is nog steeds een van de beste filmhuisfilms van de afgelopen 25 jaar. De heruitbreng in de bioscoop is dan ook toe te juichen, vooral omdat allerlei details uit Yangs ingenieuze mise-en-scène eigenlijk alleen tot hun recht komen op een groot doek. Yang werd in 2000 op het filmfestival in Cannes bekroond met de regieprijs.
Yi Yi. Regie: Edward Yang. Met: Wu Nianzhen, Elaine Jin, Kelly Lee, Jonathan Chang. Lengte: 173 min.
Yi Yi is het innemende portret van de familie Jian, van wie oma in coma ligt. Vader werkt bij een computerbedrijf en loopt zijn jeugdliefde weer tegen het lijf, de oudste dochter wordt voor het eerst verliefd en zoontje Yang Yang fotografeert het liefst het achterhoofd van mensen zodat hij ze kan laten zien wat ze zelf niet kunnen waarnemen.
De verschillende verhalen over de familieleden, hun buren en collega’s in Taipei zijn losjes met elkaar verbonden via rituelen: een trouwerij, een geboorte en een begrafenis. De toeschouwer is zo getuige van hun alledaagse beslommeringen. Yang filmt dat alles terloops en het liefst in totaalshot, zodat de toeschouwer zelf kan bepalen wat belangrijk is in het beeld. Daarbij is de camera meer observant dan deelnemer aan de actie, close-ups ontbreken vrijwel. Deze respectvolle afstand werkt uiteindelijk uiterst emotionerend. Yang filmt veel scènes door ramen, gangen en deurposten en gebruikt meermaals spiegels. Hierdoor ontstaat een ruimte die tweeledig is. In het shot zien we de hoofdpersonen, maar via de reflecties in de ramen of de spiegel ook de omgeving waarin zij zich bewegen.
Yi Yi laat zien hoe verschillende generaties binnen een familie de zwaarte en de lichtheid van het leven ervaren. Yang schenkt daarnaast ook aandacht aan bijfiguren. Zo constateert een Japanse zakenman dat we veel over technologie weten maar weinig over onszelf. Gelukkig kunnen we ons wel spiegelen aan de micro- en macrokosmos die Edward Yang zo meesterlijk en vol compassie ontvouwt.
De beste filmstukken interviews en recensies van de nieuwste films
Source: NRC