Tomas Lindberg (1972-2025) Tomas ‘Tompa’ Lindberg en zijn band At the Gates vervolmaakten de Gothenburg-sound, waarin de brute kracht van death metal met de melodie van heavy metal wordt vermengd.
Tomas Lindberg in 2022. Foto Mariano Regidor/Redferns
Ook als hij er niet speelde, zag je hem regelmatig rondlopen op festival Roadburn; petje, zwart shirt, grote smile op z’n gezicht en vaak vooraan bij uiteenlopende bands. Tomas Lindberg, zanger en frontman van de Zweedse metalvernieuwers At The Gates, was een veelvraat met eclectische smaak en onstilbare muziekhonger, die op dat festival zou optreden met At The Gates en Disfear en er zelfs curator werd in 2019. Lindberg overleed dinsdag op 52-jarige leeftijd aan speekselklierkanker, maakte de familie van Lindberg aan Zweedse media bekend.
Tomas ‘Tompa’ Lindberg werd met verschillende bands bekend. Het begon eind jaren tachtig in Gothenburg met Grotesque, toen hij zich nog Goatspell noemde. Met gitarist Alf Svensson begon hij daarna de band At The Gates. Eerst nog The Dwellers at the Gates of Silent Memory overigens, naar een nummer van Fields of the Nephilim, maar al na een week ingekort. Het recept was van-dik-hout-death metal, maar toch wat melodieuzer dan veel van hun collega’s. Op debuutplaat The Red in the Sky is Ours vallen de passages met viool op, ook al ramt de drummer die melodie aan diggelen en blaft Lindberg daarna elke nuance weg.
Rond hen ontstond in die tijd een kring van acts die de brute kracht van death metal mengden met de melodie van heavy metal, zoals Dark Tranquillity en In Flames. Het werd de Gothenburg-sound genoemd, waar At The Gates opviel in hun hakkerige, staccato stijl waarin ritme minstens zo belangrijk was als melodie. Dubbele gitaarlijnen die soms met elkaar optrokken, dan weer om elkaar heen cirkelden, catchy mee te schreeuwen refreinen en een doorgalopperende ritmesectie.
Ze maakten het ultieme statement van de stijl met Slaughter of the Soul in 1995, een album dat nog altijd op lijstjes met beste metalplaten ooit staat. Op dat album vervolmaakten ze de samensmelting van melodie en ritme: een sound waarbij je wil headbangen en tegelijk luchtgitaar wilt spelen, en die veel invloed had op de metalscene én de links van hen bloeiende hardcore punkwereld. Metalcore, het heavy broertje van hardcore punk, zou in z’n geheel niet hebben bestaan zonder At The Gates en dat ene album.
Het was het eerste album waarop Lindberg het gevoel had dat hij wist wat hij aan het doen was als metalzanger. „Toen we het eerste album opnamen waren we achttien”, zei hij enkele jaren geleden. „Slaughter of the Soul is de eerste waarop ik het onder controle had, daarvoor was het hit-and-miss.” Zijn raspende, blaffende vocalen zijn minstens zo iconisch voor de band als de muziek zelf. Ook in andere projecten als Disfear, LockUp en het recentere The Lurking Fear is de krijs van Lindberg herkenbaar uit duizenden.
Het bracht ze regelmatig op MTV in de Verenigde Staten, maar niet lang na die plaat viel de band uit elkaar. Gitarist en basgitarist Anders en Jonas Björler (broers inderdaad) stapten eruit, de rest wilde niet door zonder hen. Lindberg werkte in projecten als The Crown, Skitsystem en curstpunkband Disfear. Maar in 2014 kwam de band terug met At War With Reality, waarvoor ze een Zweedse Grammy (een ‘Grammi’) wonnen. Er volgden nog twee albums, met The Nightmare of Being als laatste plaat in 2021 en flink wat tours, waar Lindberg de perfecte metalfrontman bleef: „Tomas Lindberg is als kind in de ketel met plezier en energie gevallen”, schreven we in 2019 na hun concert in TivoliVredenburg in Utrecht.
Bij het bekendmaken van zijn ziekte in augustus dit jaar, bleek dat Lindberg de diagnose in december 2023 al had gekregen, erna is geopereerd en een behandeltraject inging. Begin 2025 bleek dat de kanker terug was gekomen en op een moeilijk behandelbare plek zat. Lindberg maakte ook bekend dat de band een nieuw album had geschreven, en hij de dag voor zijn operatie al zijn partijen had ingezongen. Dat album, schreef hij, zou snel moeten worden uitgebracht. „We wilden wachten met de release tot we wisten of, en wanneer ik weer zou kunnen zingen, zodat we het album ook met optredens konden ondersteunen. Maar nu de toekomst wat onzekerder is geworden, voelt het goed om dit album nu uit te brengen. Hope you all will enjoy it!”
Source: NRC