De Amerikaanse president Trump klaagt The New York Times aan, een van de meest prestigieuze kranten van de VS. Hij eist een schadevergoeding van minstens 15 miljard dollar voor wat hij noemt partijdige berichtgeving.
"The New York Times heeft veel te lang vrijelijk kunnen liegen, besmeuren en lasteren, daar gaat nu een eind aan komen", zegt de president op zijn sociale medium Truth Social. Hij noemt de krant daar een "vod" en "een van de slechtste en meest ontaarde kranten in de geschiedenis van ons land".
The New York Times heeft nog niet op het bericht gereageerd. De krant schreef eerder deze week dat Trump vervolging overwoog vanwege de berichten over zijn banden met veroordeeld pedoseksueel Jeffrey Epstein.
Trump klaagt nu vooral dat de krant in 2024 de Democraat Kamala Harris als de betere kandidaat voor het presidentschap zag en haar steun betuigde. In een snoeihard opiniestuk schreef de redactieraad dat "het moeilijk is iemand voor te stellen die minder geschikt is als president dan Donald Trump".
De krant somde op dat Trump niet alleen de kwaliteiten ontbeert die nodig zijn voor het ambt ("wijsheid, eerlijkheid, emapatie, moed, terughoudendheid, nederigheid, discipline") maar ook nog eens kampt met juridische aanklachten, te oud is, "een fundamentele disinteresse in de politiek en een toenemend aantal bizarre handlangers".
Trump reageert nu dat de krant daarmee "een roeptoeter van de Radicaal Linkse Democratische Partij is geworden". "Ik beschouw het als de meest ongeëvenaarde politieke bijdrage OOIT".
Opinieredacties van Amerikaanse kranten spreken vaker hun voorkeur uit voor een presidentskandidaat. The New York Times begon deze praktijk in 1860, toen de krant op de vooravond van de Amerikaanse Burgeroorlog voor de Republikein Lincoln koos.
Dat proces staat los van de dagelijkse berichtgeving van een medium: er is geen betrokkenheid van de nieuwsredactie en een uitgesproken voorkeur heeft dus geen invloed op de journalistieke onafhankelijkheid. In een uitleg vergelijkt de krant het met een sollicitatie: het cv, de debatten en de persoonlijkheid van kandidaten worden doorgenomen om te kijken wie het meest geschikt is. Vaak is er ook een lang interview, maar daar bedankten beide kandidaten in 2024 voor.
Bij de laatste verkiezingen kwam het proces onder druk te staan doordat twee invloedrijke kranten geen stemvoorkeur publiceerden. Bij de LA Times stapten medewerkers op omdat de eigenaar op het laatste moment besloot een stemadvies voor Harris niet te plaatsen. Amazon-baas Bezos verbood ook zijn krant The Washington Post zich uit te spreken voor Harris. Beide gevallen werden breed gezien als een knieval voor het geval Trump president zou worden.
Trump heeft een lange geschiedenis van (dreigen met) rechtszaken tegen concurrenten, zakenpartners en onwelgevallige media. Geregeld lopen die aanklachten nergens op uit, maar het is voor tegenstanders wel tijdrovend en jaagt hen op kosten.
Sinds het begin van zijn presidentschap kozen twee machtige mediabedrijven ervoor liever te schikken met Trump dan een rechtszaak af te wachten. Voor een verspreking van presentator Stephanopoulos (die een aanranding door Trump verkrachting noemde) betaalde de omroep ABC 15 miljoen dollar.
Omroep CBS schikte voor nog een miljoen extra nadat Trump klaagde dat een interview met Harris was verbeterd in de montage. Hoewel kenners het een zwakke zaak vonden, schikte de omroep, waarschijnlijk omdat Trump als president inmiddels het laatste oordeel had over een belangrijke fusie die moederbedrijf Paramount wilde afronden.
The New York Times is niet de eerste landelijke krant die de president in zijn nieuwe termijn aanklaagde. In juli eiste Trump 10 miljard van The Wall Street Journal vanwege een artikel dat hij een mysterieuze verjaardagsboodschap aan Epstein had geschreven. Ook toen het briefje afgelopen week openbaar werd bleef Trump ontkennen er iets mee te maken te hebben.
Buitenland
Cultuur & Media
Deel artikel:
Advertentie via Ster.nl
Source: NOS nieuws