Column Marcel
Kies vind ik het niet, maar van mij mag het: Bob Vylan dat optreedt in Paradiso en probeert te provoceren. Artiesten. Vrijheid van meningsuiting. Moet kunnen. Elk normaal denkend mens kan zo’n optreden laten waar het hoort: in Paradiso. Het gaat mis als je er vanwege je eigen relevantie meer in wilt zien.
Recensent Hester Carvalho tilt het optreden van zaterdagavond in NRC omhoog, vertelt terloops dat de zanger ook aan yoga en humor doet, dat hij kortom meer is dan zijn boodschap, terwijl hij er vooral staat vanwege zijn boodschap. En hij deed aan doelgroep bediening. De zaal kreeg waarvoor het kwam: ‘Death death to the IDF’ schreeuwen en nog meer, want de vermoorde Charlie Kirk moest ook nog beschimpt. Paradiso als ventiel voor de onvrede, iedereen een leuke avond.
Vier ballen! vond de recensent. Ik heb het even nagezocht, maar dat is het hoogste wat ze in haar trommeltje heeft.
Vond ze het zo mooi allemaal? Of waren die vier ballen helemaal niet bedoeld voor Bob Vylan? Ze gaf vier ballen aan zichzelf en dat wist ze al toen ze op haar elektrische fiets stapte om naar Paradiso te fietsen. Lekker recalcitrant vier ballen geven, en dat had niets met muziek of concert te maken. Ze trok het optreden met liefde uit de context, hield het omhoog en bejubelde het als een hele mooie steen die van alle kanten glimt als je er maar schuin naar kijkt. Maar wat ze eigenlijk deed was de boekhouding van haar relevantie bijwerken.
Kijk mij de dominante stroming eens aanvoelen.
Wat hing daar om de nek over de grote bezwete rug van de over het podium stampende zanger? Een dwars meisje van 62 - vroeger punk! - süchtig op zoek naar anschluss bij de jongste generatie dwarsliggers.
Ze is de coole tante die nog gewoon naar festivals gaat en in de spelonken van Paradiso elk woord drinkt dat ze in haar glaasje schenken en zelf denkt dat ze nog steeds tegendraads is.
In werkelijkheid is ze behaagziek en zo mainstream als een fles Dreft.
Er is geen kloof tussen haar en artiesten als Bob Vylan, wel tussen haar en veel NRC-lezers al merk je daar in Paradiso natuurlijk niets van.
Source: NRC