Een jaar geleden waren de Nederlandse tennissers nog verliezend finalist in de Davis Cup, zaterdag strandde het team van captain Paul Haarhuis al in de kwalificatieronde in eigen huis.
is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, zwemmen en tennis.
Aan de beat in de Martiniplaza is zaterdagavond niets te merken; die knalt onverminderd hard door de speakers. Toeschouwers, overwegend in oranje gehuld, steken juichend hun armen in de lucht. Tennisser Jesper de Jong heeft zojuist gewonnen, maar het is euforie om niets. Nederland was na drie verloren partijen al uitgeschakeld door Argentinië voor het finaletoernooi van de Davis Cup.
Raakte Nederland verwend, de afgelopen jaren? In 2022 en 2023 haalden Nederlands beste tennissers steevast de laatste ronde; een plek bij de laatste acht van het befaamde landentoernooi. Vorig jaar was er zelfs een historische prestatie: Nederland schreef in november in Málaga geschiedenis door verrassend de finale te halen – die werd uiteindelijk gewonnen door Italië, onder leiding van de toenmalige nummer 1 van de wereld Jannik Sinner.
‘Ik denk dat we het drie jaar op rij ongelofelijk goed gedaan hebben. We hebben ongelofelijk goede overwinningen gehaald. Maar dat is niet vanzelfsprekend’, zegt Botic van de Zandschulp, gezeten aan een lange tafel in Groningen.
Eerder deze zaterdag speelde hij samen met Sander Arends een beslissende dubbel tegen Andrés Molteni en Horacio Zeballos. Het was de eerste partij van de dag en de derde van het weekend. Vrijdag hadden De Jong en Van de Zandschulp allebei hun enkelpartij verloren, De Jong legde het af tegen Tomás Martín Etcheverry (4-6, 4-6). Van de Zandschulp, de huidige nummer 82 van de wereldranglijst, moest met 6-7(4), 1-6 zijn meerdere erkennen in Francisco Cerúndolo, de nummer 21 van de wereld.
Van de Zandschulp en Arends, ‘op mijn 34ste de oudste rookie in de Davis Cup-geschiedenis’, aldus de debutant, moesten hun dubbel zaterdag winnen om nog een kans te maken op plaatsing voor de finaleweek in Bologna. Maar in een nagenoeg volle Martiniplaza verloren ze eerst de eerste set van het sterk spelende Argentijnse duo en verspeelden vervolgens in de tweede vijf setpunten om uiteindelijk ook die te verliezen. En toen was het over en uit.
Er zijn voldoende verzachtende omstandigheden. Nederland is een bescheiden tennisland. Direct langs de kant, in oranje teamkleding, balde Wesley Koolhof af en toe zijn vuist ter aanmoediging. Hij was de afgelopen jaren een van de belangrijke waardes van het Nederlands team, als een van de beste dubbelspecialisten ter wereld. Maar Koolhof kondigde ruim voor de finale van afgelopen jaar in Málaga al aan dat hij zou stoppen met proftennis. In Groningen keerde hij terug als assistent-coach van captain Paul Haarhuis.
En er is het gemis van kopman Tallon Griekspoor. Nederlands beste tennisser van het moment, momenteel goed voor plek 31 op de wereldranglijst, koos voor zijn eigen carrière. Hij wilde na jarenlange beschikbaarheid voor het team zijn voorbereiding op het nieuwe tennisseizoen niet onderbreken met een Davis Cup-deelname. Haarhuis noemde Griekspoors keuze een aderlating, al kon hij ook op begrip rekenen.
Daardoor begon Nederland, de verliezen finalist van vorig jaar, als underdog tegen het hoger geplaatste Argentinië. ‘Het zijn de details. Als Botic zo’n eerste wedstrijd tegen Etcheverry had gespeeld...’, mijmert captain Haarhuis na afloop. Dan was de eerste winst wellicht wél binnengesleept, en waren de vervolgpartijen eventueel met meer druk gespeeld. Maar De Jong, die nog nooit een Davis Cup-wedstrijd had gespeeld, stootte Van de Zandschulp net voorbij op de wereldranglijst en mocht het daardoor als kopman opnemen tegen de nummer twee van Argentinië.
‘Details hebben invloed, die vielen niet onze kant op, al wil het niet zeggen dat het anders wel was gelukt. Ik heb niet het gevoel dat als we de volgende keer tegen Argentinië zouden spelen, het weer niet zou lukken. We zijn zeker niet kansloos geweest, maar we hebben onze kansen niet weten te benutten. Petje af voor de Argentijnen’, zegt Haarhuis.
Een jaar geleden was het bereiken van de finale goed voor 1,54 miljoen euro, een bedrag dat werd verdeeld onder spelers en bond. Maar het is vooral de extra aandacht voor het tennis die wat Haarhuis betreft het zwaarst telt, bij het halen van een plaats in de finaleweek. ‘Jammer dat we dat niet bereikt hebben.’
Begin februari is er weer een kans, dan wordt de eerste kwalificatie voor de Davis Cup-finale gespeeld, de plaats is nog onbekend. Of Griekspoor dan wel meedoet is ook onzeker. Zijn afzegging heeft ook Van de Zandschulp aan het denken gezet. ‘Ik had graag gewild dat Tallon er hier bij zou zijn, daar zal ik niet omheen draaien. Dat had het voor mij makkelijker gemaakt. Maar hopelijk is hij er in februari wel. Als dat niet het geval is, moet ik kijken hoe ik er dan voor sta en er tegen die tijd over denk.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant