Elke woensdag luncht NRC mee bij een bedrijf. Deze week: Subtropisch zwemparadijs Swimfun.
De lucht is dik van chloor en frituur. In de enorme ontvangsthal van subtropisch zwemparadijs Swimfun in Joure klinkt hysterisch gegil. Vanuit de hal is vrij zicht op de, met tropische nepplanten versierde, snackcorner. Er staat een rij. Met dienbladen vol patat schuifelt wit vlees in badkleding langs de zwembadrand.
„Grootste subtropische zwemparadijs van Noord-Nederland”, zegt manager Hilko Mulder. Blauwe PME Legend polo, korte broek. „We liggen heel centraal, tussen allemaal campings, trekken jaarlijks 250.000 recreanten.” Na een kop Douwe Egberts („uit Joure”) gidst Hilko ons langs een groep halfnaakte Duitse tieners die bij de poortjes drommen om het bad in te komen.
Naam bedrijf: Swimfun JoureLocatie: JoureWat doet het: subtropisch zwemparadijs met glijbanen en recreatieve faciliteitenAantal werknemers: tachtig Omzet: wil het bedrijf niet zeggenKosten lunch: bij de snackcorner 20 procent korting, gratis Cup-a-Soup en fruit
„Binnen is het 32 graden, watertemperatuur 30 graden en de luchtvochtigheid 50 procent”, zegt Hilko terwijl hij door de gangen van het sportcomplex beent. In de bedrijfskantine, naast de kleedkamers van het zwembad, is het ook 32 graden. „We hebben ‘fruit op het werk’, we hebben soep, we hebben een magnetron, bij de snackcorner kunnen werknemers met 20 procent korting iets halen”, zegt Hilko.
Op het aanrecht staat een Cup-a-Soup-carrousel met twaalf smaken. „Mosterdsmaak is het vaakst op”, zegt Hilko, waarna hij vertrekt. De 47-jarige lifeguard Gerrit Dijkstra komt binnen. Bij het opengaan van de deur klinkt een golf van hol lawaai door de kantine. Uit een broodtrommel haalt hij drie dubbele witte boterhammen met kaas. Lifeguard Gerrit heeft geen zin om met ons te praten. Twee zakjes mosterdsoep verdwijnen in een koffiemok.
„Nu 579 man in het bad”, zegt de 22-jarige Melvin Soeten terwijl hij zijn portofoon opbergt. Op zijn dienblad een portie kipnuggets en een broodje frikandel: „Brood thuis was beschimmeld.” Hij is vandaag coördinator van de lifeguards. Ze lunchen in shifts, er staan altijd minimaal vijf badmeesters in de zaal. „De golven gaan elk half uur aan, dan moet je opletten”, zegt Melvin, zijn frikandel verzuipend in een laag mayonaise. „In de schoolvakantie, zeker als het regent, zijn we vaak uitverkocht. Tweeduizend in het bad, over de dag verspreid.”
In het oortje van Gerrit klinkt blikkerig Fries. „Kind zonder bandjes”, zegt hij tegen Melvin. „Daar zijn we heel streng in”, zegt Gerrit, die lijkt te ontdooien, terwijl hij zich over zijn tweede tosti met ketchup buigt.
Lifeguard Gerrit werkt al veertien jaar bij Swimfun. Zijn hoogtepunt: het all-inclusive driedaagse bedrijfsuitje naar het subtropische zwemparadijs van Berlijn.
Volgens Melvin is Gerrit „een hele goede lifeguard, want hij blijft altijd kalm”. „Gerrit is ook de beste patatbakker”, zegt sportdocent Mirjam der Weduwen. Gerrit aait over zijn buikje. Het geheim: vaak proeven. „Jij was wel echt dik ja”, zegt Mirjam. Gerrit: „Ik was over de 130 kilo. Ja, en dan krijg je suikerziekte en ben je de lul. Nu zit ik aan die lekkere spuitjes, waar jullie in de krant over schrijven.” Aan sporten moet Gerrit niet denken, hij heeft net een elektrische fiets gekocht.
De mannen moeten door. Gerrit maakt nog een kopje mosterdsoep voor de fotograaf en wenst ons succes. Lifeguards Sander (tomatensoep) en Michel (tomatencrèmesoep) wisselen hen af. Ondanks de hoge luchtvochtigheid in de kantine daalt de temperatuur. „Jezus”, zegt Sander op de vraag of hij altijd tomatensoep neemt.
Dan is het twaalf minuten stil. Sander doopt al append vier bolletjes met salami in zijn soep. Michel drinkt een grote beker ranja en speelt Pokemon Go op zijn telefoon. „Vocht is belangrijk”, besluit Michel. „Je zweet hier de hele dag door.”
De laatste inzichten over eten de lekkerste recepten en slimme tips om gezond te leven