Emory University in Atlanta in de Amerikaanse staat Georgia ligt onder liberaal vuur na de aankondiging dat het alle diversiteits-, gelijkheids- en inclusieprogramma’s (DEI) moet ontmantelen. De beslissing kwam begin september van de nieuwe interim-president Leah Ward Sears, de eerste zwarte leider van de universiteit. Zij verklaarde dat Emory simpelweg gehoorzaamt aan een presidentieel bevel van Donald Trump, dat alle Amerikaanse universiteiten verplicht dergelijke programma’s te stoppen. De maatregel voelt wrang voor velen, juist omdat Emory bekendstaat als een progressieve instelling in Atlanta, de stad die vaak wordt omschreven als de bakermat van de burgerrechtenbeweging.
De Georgia-afdeling van de NAACP (National Association for the Advancement of Colored People) overweegt acties tegen de universiteit. Voorzitter Gerald Griggs, zelf afgestudeerd aan Emory, zegt dat de beslissing haaks staat op de waarden waarvoor de school ooit bekendstond. Hij dringt aan op een gesprek met Sears en stelt dat er mogelijk ook rechtszaken volgen als er geen koerswijziging komt. Volgens hem moet Emory juist het voortouw nemen in de strijd tegen wat hij een ongrondwettelijk besluit noemt.
Tegelijkertijd steunt een grote groep zwarte oud-studenten de president. Zij vinden dat Sears, die nog maar net aan het roer staat, geen ruimte heeft om anders te handelen. Theron Jones, een tandarts uit Atlanta en afgestudeerd in 1994, benadrukt dat dit niet het moment is om eisen te stellen aan de eerste zwarte president van Emory. Hij wijst erop dat het nu belangrijker is dat oud-studenten en de gemeenschap de studenten blijven ondersteunen, bijvoorbeeld met beurzen en begeleiding.
Toch overheerst verdeeldheid. Oud-docent Nathan McCall noemt het besluit van Emory een "schaamteloze vorm van lafheid" en stelt dat de universiteit haar financiële middelen had kunnen inzetten om zich te verzetten. Critici wijzen erop dat Emory’s miljardenfonds in theorie als bron voor een juridische strijd zou kunnen dienen, maar dat deze gelden vaak vastliggen voor specifieke doelen en dus niet zomaar inzetbaar zijn.
De situatie zet studenten onder druk. De Nigeriaanse student Adeyemi Oni vreest dat toekomstige internationale studenten zullen afhaken door het verdwijnen van steunprogramma’s. Eerstejaarsstudent Marquis Sinclair uit Brooklyn zegt dat hij anders misschien niet eens voor Emory had gekozen. De aankondiging maakt hem onzeker over de boodschap die de universiteit nu uitstraalt.
Sears liet in haar brief weten dat zij zelf tijdens haar carrière heeft geprofiteerd van DEI-programma’s, maar dat de wet haar geen keuze laat. Toch blijven veel betrokkenen teleurgesteld dat juist Emory niet de strijd aangaat. Harvard koos er bijvoorbeeld wel voor de regering voor de rechter te dagen, maar veel andere universiteiten in de VS zijn al gezwicht voor de druk en hebben de op huidskleur of afkomst gebaseerde voorkeuren verruild voor die van meest geschikt en getalenteerd.
Binnen Emory zijn nu belangrijke initiatieven in gevaar, zoals de Black Student Union, het kantoor voor multiculturele zaken en gratis bijlessen voor kwetsbare studenten. Voorstanders van steun benadrukken dat juist nu oud-studenten een grotere rol moeten spelen om de gaten op te vangen die door het besluit vallen.
Hoe de universiteit verdergaat, blijft onzeker. Voorstanders en tegenstanders van Sears’ besluit zijn het er in elk geval over eens dat de komende maanden bepalend worden voor de reputatie van Emory, dat zichzelf altijd zag als onderdeel van het progressieve gezicht van het Zuiden.
Source: Fok frontpage