Lezersbrieven U schreef ons over falende jeugdzorg, over digitale schermbubbels en over een gemiste gele trui.
In wat voor land leven wij? Dat was mijn gedachte na het lezen van het artikel over Jeugdbescherming Noord (8/9). En die gedachte was niet ingegeven door de zorg die niet wordt geleverd en ook niet door het verscherpte toezicht op Jeugdbescherming Noord.
Nee, wat mij verbaasde en waar ik ook verontwaardigd over ben is dat het blijkbaar riskant is als je als vrouw aangifte van huiselijk geweld doet. Niet de pleger van dat geweld maar de vrouw en haar gezin worden onder toezicht gesteld. Het is de wereld op zijn kop. Ik zou me ontzettend bekocht voelen als ik die stap om aangifte te doen had gezet en vervolgens zelf met mijn gezin onder toezicht word gesteld en moet meewerken met de aanwijzingen van een jeugdbeschermer.
Ik zou me ook bekocht voelen omdat die ondertoezichtstelling eindeloos kan voortduren. Niet omdat het in mijn gezin niet goed zou gaan maar wel omdat Jeugdbescherming Noord niet naar behoren functioneert.
Wat er met de dader van het huiselijk geweld gebeurt vermeldt het artikel niet – dat valt buiten het kader – maar ik vrees dat die er in het ergste geval met een gebiedsverbod vanaf komt.
Ingrid Koulen Leiden
Als aanvulling op het stuk van Maarten Doorman (Met het verdwijnen van de papieren krant, verkwanselen we iets belangrijks, 9/9): dat er een krant op tafel ligt, geeft ook de mogelijkheid om actualiteiten te bespreken met anderen, met name mijn kinderen. Als we na 2030 allemaal nog meer achter ons eigen scherm zitten, gaat die toegevoegde waarde ook verloren. Ik zou dat heel jammer vinden.
Marieke van Deemter Amersfoort
Een uitstekende analyse van Maarten Doorman (9/9) over het belang van een dagelijks verschijnende papieren krant. Met name welk nieuws de krant haalt, wat het belangrijkste nieuws van de dag is en de ordening in katernen maken dit veel prettiger lezen dan de website. Echter heeft dit niets te maken met het papier. Ik lees altijd de ‘digitale editie’, de papieren krant op het scherm. Als die zou verdwijnen, dan weet ik inderdaad niet of ik mijn abonnement nog aanhoud.
Ruben Vorderman Ede
In het mooie verhaal over afzwaaiend wielrenner Geraint Thomas (6/9) wordt onder meer zijn „onvergetelijke etappezege in het geel op Alpe d’Huez” in 2018 genoemd. Dat deze etappe onvergetelijk was, lag niet alleen aan Thomas.
Het kwam vooral door een imposante solo van Steven Kruijswijk, die kilometerslang virtueel Geraint Thomas uit de gele trui reed. Helaas strandde de vlucht van Kruijswijk enkele kilometers van de top en kon Thomas zijn gele trui alsnog veilig stellen. Met een „onvergetelijke etappezege” nog wel.
En inderdaad, die trui zou hij tot in Parijs behouden.
Peet Fermont Pijnacker
Source: NRC