Waarom spenderen sommige hobbyisten zoveel tijd, liefde en geld aan een zeeaquarium? Fotograaf Corné Sparidaens, die zichzelf herkent in deze mensensoort, ging op zoek naar antwoorden op die vraag.
Door Toine Heijmans
Fotografie Corné Sparidaens
De oceanen sterven, maar niet de zeeaquaria. Die worden met tijd, liefde en geld onderhouden door hobbyisten voor wie alleen het beste goed genoeg is: vers zeewater uit de stromende en nog redelijk schone Oosterschelde, een gouden kogelvis van duizend euro, levende koraalriffen die overal ter wereld doodgaan maar niet bij hen thuis.
Het is de wereld van kweekbakken, filtersystemen, riftanks en exotische vissen – fotograaf Corné Sparidaens herkent er zijn eigen fascinatie in, als jongen, maar dat was niet de reden drie jaar lang dit onderwerp te fotograferen. Hij vroeg zich af waarom mensen zoveel tijd, liefde en geld spenderen aan een zeeaquarium, schitterend in balans, en hoe zich dat verhoudt met bijvoorbeeld de sleepnetbeelden uit Ocean, de documentaire van David Attenborough: vernietiging. Moest hij de zeeaquaria zien als arken van Noach, waarin straks vissen zwemmen die in het wild allang zijn uitgestorven?
Gemakkelijk was het niet om door te dringen tot deze hobbywereld, die omgeven blijft door een zweem van geheimzinnigheid. Bijna alle zeeaquariumvissen worden gevangen en vanuit Indonesië, de Rode Zee en de Cariben naar bijvoorbeeld Schiphol verstuurd. Bij die vangst gaan veel vissen dood, er gaat veel geld in om, toch wordt er nauwelijks gekweekt. Het is gewoon heel moeilijk, leerde hij van aquariumhouders die proberen zeepaardjes te kweken, of anemoonvissen. Koraal wel, dat is redelijk te stekken.
Het zijn fantástische bakken, zegt Corné Sparidaens, ‘wow’, die kleuren, dat licht. Zeeaquariumenthousiastelingen spreken dan graag van een ‘levend onderwaterschilderij’. Wat opnieuw de vraag oproept: waarom al die aandacht en dat geld voor een beetje leven in een glazen bak, als datzelfde leven daarbuiten onmogelijk wordt gemaakt?
Een goed zeeaquarium is helemaal in balans, net als de natuur. Daar streven de zeeaquariumhouders naar: het juiste water, het juiste zout- en nitraatgehalte, de juiste combinatie van vissoorten, ook al komen ze uit andere oceanen en zijn ze vreemden voor elkaar. Het perfecte zeeaquarium houdt zichzelf in stand, daar hoeft de hobbyist nog maar weinig aan te doen: het is een gedroomd ecosysteem.
De natuur nabootsen in een glazen bak. Dat kunnen alleen mensen verzinnen.
In een welvarend land als Nederland wordt veel voor lief genomen. Fotograaf Marcel van den Bergh en redacteur Olaf Tempelman reizen door het land om te laten zien hoe buitengewoon het gewone kan zijn.
In de Filipijnen proberen wetenschappers en dorpelingen samen de zeldzaamste krokodil ter wereld te redden.
In Finland is stokpaardrijden uitgegroeid tot een serieuze sport met duizenden beoefenaars, compleet met wedstrijden en zomerkampen. De hobbyhorsingcultuur verspreid zich internationaal. ‘Ze maken me op school weleens belachelijk door te galopperen of te hinniken. Maar dat is niet zo erg.’
Fotograaf Sanne De Wilde is gefascineerd door het fenomeen zeemeermin. Ze probeerde zelf eens de transformatie, maar het beviel niet; zo’n staart maakt bewegen spectaculair onhandig.
Source: Volkskrant