Actiefilm De haaien-annex-slasherfilm ‘Dangerous Animals’ is een enerverende strijd om dominatie tussen een masculiene fascist en een taaie heldin.
In ‘Dangerous Animals’ voert seriemoordenaar Bruce zijn slachtoffers aan haaien.
Natuurlijk zijn mensen de gevaarlijke dieren, niet de haaien aan wie seriemoordenaar Bruce in Dangerous Animals recreatief toeristen voedert die betaalden voor de ultieme haaienkooi-experience. Tot hij surfer Zephyr ontvoert, het wildste dier dat hij ooit in zijn kooi had. Zij is taai, intens en vindingrijk, staat garant voor een langdurige overlevingsstrijd ter zee.
Dangerous Animals. Regie: Sean Byrne. Met: Hassie Harrison, Jai Courtney, Josh Heuston. 98 min.
De baardige loebas Bruce – de ultieme Australische naam én de haai uit Jaws en Finding Nemo – zien we eerst een leuk stelletje te grazen nemen. Hij blijkt zijn slachtoffers ook te folteren met sociaal-darwinistisch geleuter: „De haai brengt orde. Zonder hem heerst de chaos en kunnen zwakke soorten hun gang gaan.”
Zephyr beleeft dan een romance met de zachtaardige Moses, die haar gaat zoeken als ze spoorloos verdwijnt. Al blijkt Zephyr best zelfredzaam. Bruce loopt groeiende averij aan lijf en boot op door haar getructe ontsnappingen en bewondert haar overlevingsinstinct.
Dangerous Animals deed het in mei erg goed op het filmfestival van Cannes, waar de filmpers halverwege het chique filmaanbod trek krijgt in een smakelijke genresnack. De film staat in een traditie van ‘Ozploitation’, Australisch low budget-genrefilms die Hollywood naar de kroon steken met extreme, vieze én goedkope actie. Als combinatie van slasher- en haaienfilm is het een ideale zomerfilm.
Dat griezelen komt een beetje van de haaien, wier geknabbel zich godzijdank meestal onder water afspeelt. Maar het draait eerder om de bloedige strijd der seksen tussen de rebelse Zephyr en de masculiene fascist Bruce. Vrouwen zijn al sinds eind jaren zeventig geen hulpeloze slachtoffers meer in ‘slasherfilms’: de ‘final girl’ vecht terug en overleeft waar mannelijke heroïek faalt. Dangerous Animals gooit daar nog een schepje bovenop: het is een duel van seksuele dominantie. Bruce wil Zephyr bang, jammerend en volgzaam hebben, dat is de kick van de sadist. Hij wil haar breken. Zephyr is van haar kant het type ‘eenzame cowboy’, stoïcijns en solitair tot would be-vriendje Moses opduikt. Hij ontpopt zich tot haar motivatie om door te knokken.
Die omkering van genderrollen maakt Dangerous Animals tot een moderne en energieke doordenderfilm die niet verveelt, hoewel alles zich op hetzelfde bootje afspeelt en de net niet-ontsnappingen elkaar opvolgen. Het doet denken aan de klassieke Ozplotation-thriller Dead Calm. Hier is de maritieme claustrofobie niet broeierig maar theatraal en explosief. Jai Courtney zet krachtig een beurtelings brallende en grommende bullebak neer: je beseft meteen tussen welke kaken dat zal eindigen. De film verdient evenwel de doorbraak te worden van actrice Hassie Harrison. Haar zie je graag wat vaker een gevoelige metroseksueel redden.
De beste filmstukken interviews en recensies van de nieuwste films
Source: NRC