Paul Onkenhout en John Schoorl schrijven elke week over een liedje waarvan de titel bestaat uit alleen een voornaam. Suzanne van Jaap Fischer kon in 1961 op lof rekenen van de Volkskrant, maar dat zorgde er niet voor dat de zanger zijn mening over de krant bijstelde.
Het gras is groen, de lucht is blauw,
ik hou van jou Suzan
Suzanne, Jaap Fischer (1961)
Joop Visser hield zijn alter ego Jaap Fischer al 25 jaar verborgen toen hij aan de vooravond van de jaren negentig een krant de grond in boorde. Dat deed hij in een liedje waaruit haters ook tegenwoordig nog regelmatig citeren. Trouw, heette het nummer. De zin die beklijfde: ‘De Volkskrant is een kutkrant.’
Daar liet leraar maatschappijleer Visser (1938) het niet bij. Hij noemde de krant ook een ‘papieren drol’, een ‘pokkeblad’ en een ‘geitewollensokkenblad’. Trouw (naar de gelijknamige krant) verscheen in 1989 op de plaat Voor de zieken en zeevarenden.
Uitgerekend de Volkskrant had zijn loopbaan, of beter gezegd de loopbaan van Jaap Fischer, flink gestimuleerd. De krant droeg de jonge, eigenzinnige zanger op handen. Zijn derde mini-album werd in 1961 uitbundig geprezen. Vastgesteld werd dat de ‘zanger van de macabere ballade’ was veranderd ‘in een vreugdevolle troubadour van het levensblije lied.’
Suzanne, een van de vijf liedjes op de ep, was een typische Fischer, een halve parodie op een liefdesliedje. ‘Eenvoudig van tekst en opbouw, grappig van fantasie, innemend van toon’, schreef de Volkskrant. Ook zijn andere liedjes waren ‘van een zeldzaam slag’.
Vanuit de Leidse studentenwereld veroverde hij een grote aanhang. In 1961 verkocht Fischer meer dan honderdduizend platen. Al snel had hij andere prioriteiten. Hij werd weer Visser en verdween. De verwarring was zo groot dat het gerucht ging dat hij zelfmoord had gepleegd. Voor zijn toch al mythische status was het een flinke impuls.
Jaren later zou Boudewijn de Groot verklaren dat Fischer hem op het pad van de Nederlandstalige liedjes met gitaarbegeleiding had gezet. Ook Herman Finkers, Lennaert Nijgh, Hans Dorrestijn, Jeroen van Merwijk, Herman Finkers, Gerard Cox en Jan Rot noemden hem een bron van inspiratie.
Als Joop Visser keerde hij in 1976 terug op het podium, uit liefde voor de muziek en nog steeds wars van commercie. In het derde hoofdstuk van zijn loopbaan vormde hij tot 2025 een duo met een zangeres uit Haarlem, Jessica van Noord, een pseudoniem van Jacqueline de Graaf. Ze is de dochter van Ben de Graaf, de oud-sportchef van de Volkskrant.
Een geschenk, noemde hij haar. Zij op haar beurt omschreef zijn liedjes als schilderijtjes. ‘Samen hangen wij ze tweestemmig op.’ Uitgerekend in de Volkskrant kregen ze in 2019 een eigen rubriek. Voor de grap deden ze in 2013 mee aan de talentenjacht Holland’s Got Talent van RTL. De chansonnier werd door niemand herkend.
Terug keek Visser nooit, het verleden kon hem gestolen worden. In Het Parool zei hij in 1995 bozig dat Jaap Fischer een onderwerp was voor mensen die dertig jaar achterlopen. ‘Het is opvallend dat eigenlijk alleen de pers zo blijft doorzeuren over die Jaap Fischer-periode. Na twintig jaar hoor ik mijn publiek er vrijwel nooit meer over.’
In 2016 maakte de Volkskrant in Gent een reportage over het duo Visser-Van Noord. ‘Ik vind dat de Volkskrant een héle goeie krant is geworden’, zei de man die ooit Jaap Fischer was met, wellicht, enige ironie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant