De Engelse zanger en toetsenist Rick Davies stond in 1969 aan de wieg van de symfonischerockgroep Supertramp. Als enige bleef hij er lid van tot aan het einde. Davies overleed zondag op 81-jarige leeftijd.
schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en jazz.
De zondag op 81-jarige leeftijd overleden Engelse zanger en toetsenist Rick Davies vormde samen met Roger Hodgson de kern van Supertramp een van de populairste rockbands uit de jaren zeventig.
De band blonk uit in muziek die aansloot bij de complexe, symfonische rock die toen zo geliefd was. Maar juist de combinatie met pakkende liedjes en melodielijnen maakte hun muziek voor een breed publiek toegankelijk.
De hogere stem van Hodgson paste goed bij de soulvolle lagere zang en de typerende Wurlitzer-orgel sound van Davies. Hodgson schreef en zong de bekendste liedjes, zoals Dreamer (1974) en Give a Little Bit, in 1977 de eerste hit voor Supertramp in Nederland. Davies was verantwoordelijk voor een paar van de geliefdste nummers onder Supertramp-fans: Bloody Well Right van het doorbraakalbum Crime of the Century (1974) en Goodbye Stranger van Breakfast in America, Supertramps bestverkochte studioalbum uit 1979.
Het was Rick Davies die de band in 1969 oprichtte met hulp van de Nederlandse Sam Miesegaes, die Davies in München had zien optreden. Hij gaf hem carte blanche een nieuwe band te formeren. Roger Hodgson was een van muzikanten die zich meldt na een advertentie in Melody Maker.
Het duurt nog even voordat de chemie tussen de twee songschrijvers, die ook allebei goed kunnen zingen, zich zal uitkristalliseren. De eerste twee Supertramp-albums floppen. Miesegaes trekt zich terug, maar de platenmaatschappij wil nog wel geld in de band steken. Wat in 1974 leidt tot Crime of the Century, dat dankzij radiohits als Dreamer (van Hodgson) en School (een compositie van beiden) ook in Nederland aanslaat.
De albums Crisis? What Crisis? (1975) en Even in the Quietest Moments (1977) continueren het succes, maar met Breakfast in America (1979) staat Supertramp ook in de Verenigde Staten wekenlang op de eerste plaats. Supertramp is een supergroep geworden. Met Davies en Hodgson hebben ze twee frontmannen met stemmen die elkaar mooi aanvullen.
Het livealbum Paris (1980) doet het uitstekend. En ondanks de slechte kritieken behaalt het album Famous Last Words... in (1982) dankzij de single It’s Raining Again in Nederland weer moeiteloos de de eerste plaats. Toch raakt de chemie tussen de twee langzaam uitgewerkt.
Hodgson heeft er steeds minder zin in. En als hij uiteindelijk in 1983 de band verlaat omdat hij het niet eens is met de muzikale koers van Davies, is het eigenlijk gedaan met Supertramp.
Davies gaat zonder hem door en ook zonder Hodgson blijft de band een geliefde liveact. Supertramp zou nog jaren met Davies als middelpunt optreden, ook in Nederland, waar de band dankzij het enorme succes van het verzamelalbum The Very Best of Supertramp (1989) mateloos populair bleef.
Davies moest in 2015 stoppen met het geven van grote Supertramp-shows toen bij hem de ziekte van Kahler werd geconstateerd, een vorm van beenmergkanker. Onder de naam Ricky and the Rockets trad hij nog weleens op, maar uiteindelijk is hij zondag aan zijn ziekte overleden, zo meldde de familie op de website van Supertramp.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant