Hiphop Op straat bleef het stil, maar in Paradiso gaf het Ierse raptrio Kneecap een extatisch dans-, hos- en moshfeest.
Optreden van hiphoptrio Kneecap in Paradiso
Concert van Kneecap. Gezien: 5/9 in Paradiso
Staan er politieagenten en ME’ers paraat? Check! Wordt iedereen bij binnenkomst gefouilleerd en langs een scanner gehaald? Dubbelcheck! Staat het ANP samen met andere extra aangerukte journalisten op straat te posten? Triple check!
Wat is er precies aan de hand? Vrijdagavond trad het Ierse hiphopcollectief Kneecap op in de Amsterdamse concertzaal Paradiso. Het trio is in de afgelopen maanden tegen wil en dank uitgegroeid tot internationale januskop van de popmuziek.
Want zijn rappers Mo Chara, Móglaí Bap en DJ Próvaí nu drie kwajongens uit Belfast bij wie recalcitrante neigingen, anti-autoritaire sympathieën en onvoorwaardelijk medeleven voor underdogs dankzij Britse overheersing en collectieve trauma’s van The Troubles nu eenmaal in het DNA zitten (zoals onder meer blijkt uit hun hilarische, vorig jaar verschenen biopic waarin ze zelf hun levensverhaal vertolken)?
Of bestaat Kneecap uit staatsgevaarlijke terroristenvriendjes die koketteren met Hamas en zwaaien met vlaggen van Hezbollah (zoals onder meer de Britse premier Keir Starmer betoogde toen hij waarschuwde dat het ‘ongepast’ zou zijn dat de band zou optreden op het festival Glastonbury).
Terwijl de controverse groeide, werden shows zowel opgeschort als opgeschaald. Een Amerikaanse tour vervloog, maar elders promoveerde Kneecap juist naar steeds grotere podia. De twee avonden in Paradiso waren meteen stijf uitverkocht. In november volgt de voorlopige bekroning in Afas Live.
In Amsterdam blijft het vrijdagavond – ondanks eerdere protesten en dreigementen – stil op straat. Maar in Paradiso breekt wel degelijk de pleuris uit, maar dan op een goede manier. En daarbij maakt Kneecap nu eens niet het meeste geluid. Tijdens een extatisch dans-, hos- en moshfeest weet de zaal de als helden onthaalde band voortdurend te overstemmen, -schreeuwen en -gillen. Het lijkt alsof alle ophef toch vooral veel nieuwe, jonge fans heeft opgeleverd.
Voor al die nieuwelingen legt Mo Chara (petje, zonnebril, keffiyeh) het nog één keer uit: ,,Als je ons niet kunt verstaan: wij rappen in het Iers. Je hebt dus geen psychotische inzinking.”
Wat veel leken (en Britse premiers) waarschijnlijk óók niet verwachten: het fanatiekste activisme van Kneecap is toch vooral hun hedonisme. In publiekslievelingen als ‘C.E.A.R.T.A’ en ‘Hooded’ rappen ze over Carlberg, coke en chlamydia. Als Móglaí Bap halverwege de show zijn hoodie uittrekt om iedereen het rendement van zijn sportschoolabonnement te tonen, spreekt de tatoeage op zijn middenrif boekdelen. ‘3CAG’, staat er in gotische tekens.
De titel van het eerste Kneecap-album is tevens de afkorting voor ‘3 Chonsan Agus Guta’. Letterlijk vertaald: drie medeklinkers en een klinker. Vrij vertaald: MDMA.
Als Kneecap er dan niet zelf over begint, doet de zaal het zelf wel. Verschillende keren klinkt een spontane chant ,,FREE! FREE PALESTINE!” – ook over de trancetrack die de onder een rood-wit-groene verstopte bivakmuts DJ Próvaí bij wijze van tussendoortje opzet.
Pas na drie kwartier en een komische teaser (,,Heeft iemand toevallig onlangs het nieuws gezien?”) komt het hoge woord eruit. ,,We weten dat jullie hier zijn om een goede tijd te hebben, maar we moeten elke show over Palestina praten”, zegt Mo Chara na de zoveelste chant. ,,Als Ieren weten we wat kolonialisme inhoudt en wat het betekent om aan de goede kant van de geschiedenis te staan. Zolang er niets verandert moeten wij het gat vullen de politici achterlaten en elke dag over Palestina blijven praten.”
En hop. De volgende banger begint alweer en zoveelste crowdsurfer drijft voorbij, zwaaiend met een Palestina-vlag. Eén fan houdt fier een kartonnen bord in de lucht, met een steunbetuiging voor de rapper die zich later deze maand in de Londense rechtbank moet melden: ,,Free Mo Chara.”
Het laatste boekennieuws met onze recensies de interessantste artikelen en interviews
Source: NRC