Katrina: Come Hell and High Water is twintig jaar na de ramp in New Orleans een verbijsterende serie. Nieuw beeldmateriaal en nieuwe getuigenissen verklaren hoe het zo gruwelijk mis kon gaan in de stad.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
Een jaar nadat de storm Katrina in 2005 ruim achttienhonderd doden, 150 miljard euro schade en eindeloze reputatieschade voor de Amerikaanse overheid had opgeleverd, kwam regisseur Spike Lee met zijn vierdelige documentaire When the Levees Broke. De serie ging in première in Venetië, een stad die zelf alles weet van de worsteling met het water.
Twintig jaar na Katrina is het driedelige Katrina: Come Hell and High Water (geproduceerd door Lee’s productiemaatschappij, terwijl hij zelf het derde deel regisseerde) te beschouwen als het vervolg op When the Levees Broke. Niet alleen door de rol van Spike Lee, maar ook doordat Terence Blanchard opnieuw de imponerende muziek schreef. De eerste twee delen dubbelen enigszins met Hurricane Katrina: Race Against Time dat sinds een maand op Disney Plus staat.
Over de auteur
Mark Moorman schrijft voor de Volkskrant over series, fotografie en populaire cultuur.
Het is een verhaal dat twintig jaar later nog steeds verbijstert, ook door nieuw beeldmateriaal en nieuwe aangrijpende getuigenissen. Katrina was natuurlijk een natuurramp van ongekende omvang, maar de storm kondigde zich al dagen van tevoren aan in een stad met een falend evacuatieplan waar bovendien de federale overheid, de staat en de lokale autoriteiten elkaar intens wantrouwden.
Voeg daar aan toe dat de dreiging van een grootschalige overstroming zich al jaren aankondigde, maar nooit de nodige urgentie had gekregen omdat de bedreigde wijken tot de armste van de stad behoorden.
De storm kwam en ging. Media verzamelden zich in de hoger gelegen Franse wijk, toeristisch centrum van de stad, en verklaarden dat New Orleans was ontsnapt. Op hetzelfde moment begonnen er op verschillende plekken dijken (levees) door te breken en stroomden lagere delen vol. Er kwam een vluchtelingenstroom op gang en dagenlang werden Amerikaanse televisiekijkers geconfronteerd met een dodelijke crisissituatie waarop geen enkele overheidsinstantie grip had.
In het onthutsende tweede deel van de documentaire wordt duidelijker dan ooit dat het feit dat het grootste deel van de vluchtelingen zwarte burgers waren (die werden samengedreven in een sportarena en een congrescentrum) een belangrijke rol speelde. De falende overheid creeërde, in samenwerking met de aanwezige media, het beeld van een losgeslagen plunderende bende, die vooral onder controle gehouden moest worden door de tot de tanden bewapende National Guard.
Het is onmogelijk om die beelden niet door de bril van vandaag te bekijken nu de National Guard weer tegen zijn eigen burgers wordt ingezet, met een gefingeerd en grotendeels racistisch scenario als beweegreden om Amerikaanse binnensteden binnen te trekken.
Het imponerende derde deel is door Spike Lee zelf geregisseerd. Hij praat met betrokkenen, onder wie acteur Wendell Pierce en muzikant Wynton Marsalis, over de afgelopen twintig jaar in hun geboortestad. Het etmaal dat orkaan Katrina heeft huisgehouden in New Orleans leidde tot een ramp die nog steeds niet is afgelopen, met een groot deel van de bevolking van de arme wijken dat niet meer zal terugkeren.
De dijken mogen inmiddels hoger zijn en de herdenkingsbordjes gemaakt, maar een groot deel van de cultuur van de stad bestaat alleen nog in de herinnering.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
★★★★☆
Documentaire
Driedelige serie van Spike Lee en Geeta Gandbhir
Te zien op Netflix
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant