Giorgio Armani 1934-2025, mode-ontwerper De Italiaanse modeontwerper Giorgio Armani zette met stijlvolle, rustige kleding een van de grootste en machtigste modebedrijven ter wereld op. Zijn kenmerkende kleur: greige – een samentrekking van grijs en beige.
Modeontwerper Giorgio Armani in 2023. Foto Vittorio Zunino Celotto
Zijn shows waren al jaren niet meer de populairste van de modeweek in Milaan. Bijna altijd op dezelfde locatie, zijn eigen door Tadao Ando ontworpen theater, een fraai maar kil gebouw, dat lange wachten in het donker voordat ze begonnen, en dan de shows zelf: lange, in elk geval gevoelsmatig lange, presentaties met kleding die niet meer toonaangevend of zelfs maar modieus was. Medewerkers van het huis zetten op gezette tijden – meestal als er een kledingstuk met veel glitter voorbij kwam – een applaus in.
De ontwerper kwam, nadat de zaal even dramatisch donker was geweest, aan het einde van de shows altijd even stralend op – zijn witte haar en felblauwe ogen contrasterend met ook in de winter zongebruinde huid, gekleed in een ogenschijnlijk simpel nachtblauw T-shirt en een marineblauwe broek.
Afgelopen juni, tijdens de mannenmodeweek in Milaan, moest hij verstek laten gaan bij zijn eigen show. Donderdag werd bekend dat hij op 91-jarige leeftijd is overleden.
Armani stond aan het hoofd van een van de grootste en machtigste modebedrijven. Onder designermodeconsumenten die minder gebrand waren op vernieuwing en de laatste trends, had hij veel fans. Ontdaan van hoedjes en tassen en andere showstyling waren zijn ontwerpen stijlvol, rustig en tijd- en leeftijdloos, waardoor hem iets lukte wat weinig anderen hem nadeden: miljarden verdienen met voornamelijk kleding, in plaats van cosmetica, schoenen en accessoires. Al verkocht hij die ook, plus haute couture en meubels. Hij had restaurants, hotels, een keten bloemenwinkels, een chocolaterie en een museum in Milaan waar uitsluitend zijn eigen ontwerpen te zien zijn. Zijn kenmerkende kleur greige – een samentrekking van grijs en beige – overheerst er.
Armani in 2024 tijdens de Fashion Week in Milaan. Foto Daniele Venturelli
Giorgio Armani (1934) groeide op in het Noord-Italiaanse stadje Piacenza, als middelste kind van een ambtenaar en een huisvrouw. „Er was geen geld en niets te eten”, zo vertelde hij eens. Zijn vader zat na de oorlog een paar maanden gevangen, omdat hij voor het fascistische regime had gewerkt. Zelf raakte Armani in het laatste jaar van de oorlog ernstig gewond; hij verbrandde over zijn hele lichaam door een granaat die hij en zijn vriendjes hadden gevonden, reden dat hij na de middelbare school besloot medicijnen te gaan studeren. Omdat hij geld wilde verdienen om zijn familie te steunen, stopte hij er na drie jaar mee. Hij werd etaleur en vervolgens inkoper bij een groot warenhuis, en daarna mannenmodeontwerper bij Nino Cerrutti in Parijs.
Armani in 1935.Foto David Lees / Getty
Het was zijn vriend, Sergio Galeotti, een architect, die hem overhaalde een eigen merk op te richten. Armani, toen 40, moest zijn auto verkopen om te kunnen beginnen.
De eerste jaren was zijn kleding revolutionair. Vrouwen voorzag hij van elegante kleding die zakelijk genoeg was voor de werkvloer. Mannen gaf hij, door het stijve binnenwerk uit een jasje te halen, een zachte, sensuele, comfortabele look – denk Richard Gere’s Armani-kleding in American Gigolo, de film uit 1980 die Armani wereldberoemd maakte. De rol was overigens eigenlijk bedoeld voor John Travolta, die later wel de complete filmgarderobe aanschafte. Armani heeft altijd een warme relatie met Hollywood gehouden. Hij verzorgde ook de kostuums voor The Untouchables (1987), Goodfellas (1990) en The Wolf of Wall Street (2013), en kleedde sterren als Sophia Loren, Michelle Pfeiffer en Cate Blanchett voor de rode loper. Zijn opkomst is de belangrijkste reden dat Milaan tegenwoordig gezien wordt als modestad, in plaats van alleen maar een textielstad.
In 1985 overleed Galeotti aan aids. Noodgedwongen nam Armani de zakelijke kant van het bedrijf over – zonder Engels te leren.
Als een van de weinige modebedrijven werd Armani nooit ingelijfd door een conglomeraat. Tot op het laatst overzag Armani alles zelf, van de advertentiecampagnes tot de styling van de shows.
Source: NRC